Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014

Θέρος ,Τρύγος ,Πόλεμος !!!

Γειά σε όλους σας  ηλθε το καλοκαίρι  επιτέλους και έχομε καλό καιρό .
Όσοι πάτε στην Πατρίδα μας την Ελλάδα  σας εύχομαι να περάσετε όμορφα ,να κάνετε μπάνια στη θάλασσα στις ωραίες παραλίες ,να παπνευσετε  το Ιόδιο της θάλασσας με την ψυχή σας .
Να γυρίσετε ξεκούραστοι και ανανεωμένοι ..
Αυτόν τον μήνα στα χωριά μας τον έλεγαν θεριστή διότι θέριζαν τα σπαρτά 
Το σιτάρι ,βρώμη ,κριθάρι ,φακές κ.λ.π.
Έπρεπε να τα θερίζουν γρήγορα να μην παρα γίνουν διότι έπεφτε ο καρπός από τα στάχυα ,και έχαναν τον καρπό που ήταν τόσο,πολύτιμο  για τους χωριάτες .
Θυμάμαι που ξυπναγαν οι γονείς μας πολύ πρωί με το πρώτο λάλημα του κόκορα  που ξέρετε τι ώρα ήταν ;3  μετά τα μεσάνυχτα μάλιστα  3 η ώρα ,ξυπναγαν οι νοικοκυρές να ζυμώσουν το ψωμί να μαγειρέψουν  και στίς 6 να φύγουν για το θέρο.
Θέριζαν όλη μέρα με ένα διάλειμμα μία ώρα να φάνε και λίγο να ξαποστάσουν.
Τι έτρωγαν ; Χυλοπήτες , χόρτα , πατάτες , μακαρόνια ,τα  οποία τα έκαναν μόνες τους οι μανάδες μας ,ξυδόλαδο ,άρμη, τραχανά  και κάπου κάπου λίγο παστό  χοιρινό το λεμε ξύγκι .
Αυτό το έκανα από τα γουρούνια που είχαν όλοι. Για να έχουν λίγο κρέας όλο το χρόνο .
Αλλά ξέρετε τι νόστημο ήταν ; Ήταν και παχύ και τους χόρτενε και τους έδινε δύναμη 
Ψωμί έτρωγα ν μπόλικο και κρασάκι κοκκινέλι που το έκαναν μόνοι τους .
Θέριζαν και πολλές φορές τραγουδούσαν να ξεχνάνε την κούραση τους.
Ο πατέρας μου και μια θεία η Γιώργενα ήσαν πολύ γρήγοροι  πήγαιναν 10  μέτρα μπροστά απο τους άλλους , θέριζάν με τα δρεπάνια με το χέρι ,ενώ σήμερα έχουν τις μηχανές τις θέριστικές .
Ήσαν φτωχοί δεν είχαν αυτά που έχομε σήμερα ,αλλά ήταν χαρούμενοι  ξέγνοιαστοι ,και το ωραίο ειναι που ολοι τους βοηθούσαν ο ένας τον άλλον ,ιδίως τις χήρες γυναίκες που ήσαν μόνες τους .
Αυτόν τον μήνα  γιορτάζουμε την γέννηση του Αγ. Ιωάννου του πρόδρομου στις 24 του μήνα .
 Τον λεμε και του Αγ,Γιαννιού του Ριγανά  διότι τότε έπρεπε να μαζέψουν και τη ρίγανη  και την είχαν ολο το χρόνο . Επίσης σε πολλά μέρη αυτή τη μέρα έκαιγαν ένα ομοίωμα του Ιούδα του Ισκαριώτη γιατι αυτός ήταν που πρόδωσε το Χριστό .
Θα σας γράψω και μια παροιμία που έλεγαν 
Αν βρέξει ο Απρίλης 2 νερά και ο Μάης άλλο ένα. Χαρά στο γεωργό που έχει πολλά σπαρμένα  !!!
Και όταν είχαν καλή σοδιά και τα σιτάρια γίνονταν πολύ καλά έλεγαν .
Μπράβο τι καλό σιτάρι έγινε  ΚΑΝΑΔΑΣείναι ,το έλεγαν  επειδή  ο Καναδάς έβγαζε πολύ σιτάρι .
Τον Ιούνιο γίνονται και τα σύκα  τα αχλάδια .όταν ερχόταν από το θέρο η μάνα μας κάθε μέρα κάτι θα μας έφερνε  από αυτά τα φρούτα ,και εμείς τρέχα με και ψάχναμε τα σακούλια να τα βρούμε .
Δεν μπορώ να σας το περιγράψω τι χαρά που κάναμε σαν τρελά πηδούσαμε ,ε η γιαγιά μας φώναζε,να δίνουμε ποιό πολλά στον αδελφό μας  γιατί μας έλεγε ήταν αγόρι και δεν έπρεπε να κλαίει ,έλεγε δεν κάνει να κλαίει το παιδί  είναι κακό . Και,εγώ και η αδελφή μου πάντα ακούγαμε τη γιαγιά μας ,και ο αδελφός μου έτρωγε ποιό πολλά πάντα ,τυχερός. Ε;
Θέλω να σας πώ για τον τίτλο εσείς οι νέοι ίσως να μην ξέρετε τι σημαίνει .
Όπως σας εγραψα  έπρεπε να θερίζουν γρήγορα να μην  φύγει ο καρπός από τα στάχυα

Στο τρύγο πάλι έπρεπε να κόψουν τα σταφύλια να μην παρα γίνουν  και σαπίζουν . 
 Όσο για τον πόλεμο το ίδιο  αν ένας εχθρός χτυπούσε  το κράτος  Δέν έπρεπε να περιμένουν για αύριο  αμέσως έπρεπε να πολεμήσουν  τον εχθρό .
Και τα τρία  αυτά έπρεπε να γίνουν  όσο το δυνατό γρηγορότερα .
 ΘΕΡΟΣ,ΤΡΥΓΟΣ ,ΠΟΛΕΜΟΣ!!!
Σας αφήνω για  λίγο  την άλλη εβδομάδα θα κάνω εγχείρηση στο γόνατό μου. 

Σας χαιρετώ ολους , ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!

Εικόνα του Δημήτρη Γιολδάση 




Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Πατέρα μου Αγαπημένε!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΤΕΡΑ !!!
Εύχομαι χρόνια πολλά σε όλους τους πατεράδες του κόσμου να έχουν υγεία και με πολύ αγάπη να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
Ολοι όσοι είστε τυχεροί και έχετε τον πατέρα σας  να τον χαίρεστε , να τον σέβεστε , και να τον αγαπάτε με όλη σας την καρδιά   ΚΑΙ να τον ακούτε  διότι κάτι ξέρει ποιό πολλά από σας έχει την πείρα της ζωής .Εχουν δεί πολλά τα μάτια του.
Έχω βρεί κάτι πολύ ωραία σοφά λόγια  από το Ίντερνετ  και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας .
Διαβάστε τα πολύ προσεχτικά και θα δείτε τι σοφά που είναι .

Ένας πατέρας σωστός αξίζει περισσότερα και από 100 δασκάλους .!
Όποιος ο πατέρας τέτοιος και ο γιός .
Το στήθος του πατέρα είναι το ΘΕΙΟ μαξιλάρι για ένα παιδί !
Ωραίο είναι να κληρονομήσει κανείς το καλό όνομα του πατέρα του!
Ο πατέρας είναι το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά του!
Ο πατέρας που συμπεριφέρεται με στοργή  κα αγάπη στό παιδί του κρατάει το κλειδί της ευτυχίας του παιδιού του!

Ολοι μας θυμόμαστε που μας μάλωνε ο πατέρας μας  και  κλέγαμε ε; αλλά οταν μεγαλώσαμε τότε το καταλάβαμε πόσο δίκιο είχε για αυτά που μας μάλωνε .Εδώ εμείς οι μετανάστες όλοι θέλαμε να μάθουν  Ελληνικά να τα παμε στο χωριό στη γιαγιά και παππού να ξέρουν να μιλάνε  Ελληνικά .
Πόσα πολλά παιδιά που δεν ήθελαν να πανε σχολείο  και στους συλλόγους για να μάθουν χορούς.
Και εμείς με το ζόρι να τα πηγαίνουμε να μάθουν  και αυτά θύμωναν  ήθελαν να βλέπουν τα παιδικά προγράμματα στην τηλ.
Αλλά σιγά σιγά κατάλαβαν ,μάθανε και τούς χορούς  και μετά  τούς άρεσε .
Εσείς τώρα οι πατεράδες  να προσέχετε τα παιδιά ,να είστε κοντά τους πάντοτε.
Να τα αγκαλιάζετε και να τους λέτε σ´αγαπώ και οτι είστε στη διαθεσή τους οταν σας χρειαστούν.
Μην λέτε πάντα  ΝΑΙ. ΝΑΙ ΝΑΙ πήτε και κανά ΟΧΙ.ΟΧΙ  κάνει καλό ,μην τα κακό μαθαίνετε!!! 

Εγώ δεν είπα χρόνια πολλά του πατέρα μου για αυτή τη γιορτή διότι δεν την είχαμε στην Ελλάδα ,του έλεγα  όμως χρόνια πολλά για τη γιορτή του  το Πάσχα  διότι τον έλεγαν Αναστάσιο .
Δυστυχώς πέθανε  δεν τον έχω άλλο πλέον  και πολύ μου λείπει.
Τον έπερνα τηλέφωνο και μιλούσαμε και μου έλεγε όλα τα νέα του χωριού και διάφορα  άλλα .
Και πρίν του πώ καληνύχτα όλο ρωτούσε θα έλθης το καλόκαίρι; 
Πήγαινα στό χωριό όταν μπορούσα και καθόμαστε παρέα μου έλεγε παλιές  ιστορίες γελούσαμε 
Και κλέγαμε μερικές φορές, πήγαινε στο καφενείο κάθε πρωϊ να δεί τούς φίλους του  και γύριζε το μεσημέρι εγώ ετοίμαζα το φαγητό ,φώναζε να τον ακούσω οτι ήταν στην αυλή 
¨ εεεεε Αγγελική ήρθα τι καλό μαγείρεψες σήμερα ; μυρίζει πολύ ωραία ¨ είχε παρα πολύ καλή όσφρηση  μύριζε τα πάντα και ας ήταν 90 χρονών.

 Μου είπε μιά ιστορία για τη μυρωδιά .
Πήγαν να κάνουν τα προξενιά για κάποια κοπέλα με δυό θείους μου που δεν είχαν καλή όσφρηση. Η μάνα του γαμπρού αφού τα συμφώνησαν για την προίκα  έφερε τυρί και  παστό μεζέ χοιρινό να τσουγκρίσουν για να ζήσουν τα παιδιά.Βαλε κρασί συμπέθερε  έκαναν στον πατέρα του γαμπρού τρώγανεκαι  πίνανε .
Ο πατέρας μου δεν έτρωγε τυρί διότι κάπως μύριζε δεν είχε καλή μυρωδιά ,του έλεγαν Τάση δεν τρώς  τυρί ; Βρήκε δικαιολογία να μην φάει , αφού ήπιανε  αρκετά ποτηράκια  έφυγαν . 
Στο δρόμο του λέει ο ένας θείος γιατί δεν έφαγες τυρί ;μήπως μύριζε; βρε; Και ο πατέρας μου του είπε ναι βρωμούσε ,και γιατί δεν μας το είπες ;  εεε εσείς  έπρεπε να φάτε είσαστε ποιό κοντινοί συμπέθεροι , ε τότε τον κυνηγούσαν να του δώσουν καμιά κλωτσιά αλλά ο πατέρας μου  το έβαλε στα πόδια  έτρεξε και έφυγε , το έλεγε θυμάμαι και γελούσε. Αυτο για να γελάσετε .

Θυμάμαι τα χέρια του τα ροζιασμένα τόση πολύ δουλειά είχε κάνει  από 12 χρόνων  μαζί  με  τη γιαγιά μου ο παππούς μου πέθανε και τον άφησε  μικρό .
Κάθε βράδυ έπρεπε να έλθη ο πατέρας και να φάμε όλοι μαζί .
Είχε πάντα  δύο άλογα  του άρεσαν πολύ τα αγαπούσε ,οταν ψώφησε η φοράδα του  έκλεγε ,τόσο πολύ τα αγαπούσε .
Αχ πόσο πολύ θα ήθελα να ζούσε τώρα που  έχω το IPAD θα του μιλούσα και θα τον έβλεπα και θα με  έβλεπε τι ωραία θα ήταν και θα έλεγε τι μυστήρια είναι αυτά Αγγελική;
Διότι έχει το κινητό ο εγγονός της αδελφής μου στο χωριό.
Ο Θεός ας αναπαύση  τη ψυχή σου ΠΑΤΕΡΑ μου  θα σε αγαπώ πάντα .
Χρόνια πολλά σε όλους σας  να είστε καλά .

Εύχομαι και χρόνια πολλά με υγεία και χαρά και στον Γιώργο μου να είναι καλά,πολλά χρόνια να τον φωνάζουν τα παιδιά μας πατέρα , και τα εγγονάκια μας Παππού   Σαγαπώ πολύ  Αγγελική. 






Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Το πολυαγαπημένο μου εγγονάκι ο Ματθαίος!!!

Προχθές την Τρίτη τέλείωσε την Πέμπτη τάξη ο εγγονός μου ο Ματθαίος .
Είναι πολυ καλό παιδί και καλός μαθητής ,και πολυ ευέσθητος  ε είναι γεννημένος στα ψαράκια .
Το βράδυ την Τρίτη ήταν εδώ στο Τορόντο  11.30 η ώρα αυτός  το ξέχασε οτι έχουμε 3 ώρες διαφορά και σκέφτηκε να μου στείλει ένα μήνυμα .
Εγώ ήμουν έτοιμη να κοιμηθώ ξάπλωσα ,Γιώργος ε καλά ροχάλιζε είχε κοιμηθή ώρα .
Τότε ακούω το κλίκ, κλίκ το IPAD μου  ε μπά λέω τώρα ποιός να είναι ας πάω να δώ .
Τί να δώ έν μήνυμα από το Ματθαίο  μου ,¨ Hi yiayia¨  ε τι να μην απαντήσω στο παιδί; 
Του γράφω και εγώ ¨ τι κάνεις τι έγινε το σχολείο κ,.λ.π.¨
Παω στο  κρεββάτι μου  πάλι το κλίκ, κλίκ 
Μου γράφει πάλι  ¨ yiasou. Yiayia ¨  
Του απαντώ γειάσου  και σένα αγόρι μου  τώρα παω για νάνι θα σε πάρω αύριο τηλ.  Καληνύχτα σου.
Μου γράφει πάλι  ¨ καληνύχτα γιαγιά  ¨ και τελειώσαμε.
Για σκεφτήτε τώρα να είσαι έτοιμη να κοιμηθής  11.30  η ώρα και να σου γράφει το εγγονάκι σου ¨
´¨ γειάσου γιαγιά ; ´ δυό και τρείς φορές ; Τι άλλο θα ήθελες ;  Εγώ ; Τίποτα άλλο δεν ήθελα 
Συγκινήθηκα πολυ και χάρικα  τόσο πολύ , εκείνη την στιγμή αισθάνθηκα ότι είχα τον ουρανό με τα άστρα  στην αγκαλιά μου και τον Ματθαίο μου μαζί!!!  Κοιμήθηκα πολύ χαρούμενη .
Το μόνο που είπα .Ευχαριστώ Θεέ μου γιά αυτή τη χαρά και αγαλίαση που ένοιωσα ,και σε παρακαλώ να προστατεύεις  τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου να τους δίνεις υγεία και χαρά πάντα!!!!.
Και να έχει υγεία και αυτός που βρήκε το IPAD  καληνύχτα  σας !!! Και εύχομαι και εσείς να πάρετε μια τέτοια χαρά από τα εγγόνια σας  αλλά πρέπει να πάρετε το IPAD  γειάάάάάάά´.

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ!!!

Σήμερα θα σας γράψω για το ψυχοσαββατο της Πεντηκοστής .
Έκανα κόλυβα , ζύμωσα και πρόσφορο  για να ψάλω τους γονείς μας και συγγενείς οι οποίοι δεν είναι άλλο μαζί μας εδώ στη ζωή.πήγα στην εκκλησία  είχε αρκετό κόσμο.
Έχομε και το άλλο ψυχοσαββατο πριν τη μεγάλη Σαρακοστή .
Ο Παππάς μνημονεύει τα όνόματα των νεκρών που η κάθε οικογένεια δίνει ένα χαρτί με τα ονόματα 
Κατόπιν τρώμε όλοι μαζί τα κόλυβα που είναι ,σιτάρι βρασμένο καλά με σταφίδες  ζάχαρη , σουσάμι
Μαϊντανό ρόδια σπυράκια ,καρύδια αμύγδαλα  οτι θέλουμε βάζουμε να είναι νόστιμα  γλυκά.
Και λέμε την ευχή ¨ Θεός να αναπαύση τις ψυχές τους , και συγχωρεμένοι να είναι ¨
Μαζί με τα κόλυβα δίνουμε και από ένα κομάτι ψωμί ζυμωτό που κάνουν οι γυναίκες μόνες τους.
Συγκινήθηκα διότι θυμήθηκα όλους αυτούς που έφυγαν και ιδικά την Μάνα μου και τον Πατέρα μου
Άναψα κεράκια σε όλους ας είναι όλοι τους αναπαυμένοι, και ο Θεός να τους συγχωρέσει.
Πρέπει να θυμόμαστε τους νεκρούς  μας όσο ζούμε όπως και εμείς μία μέρα θα πεθάνουμε .
Οταν ήμουν μικρή θυμάμαι αυτή τη μέρα ο δάσκαλος μας πήγαινε στο νεκροταφείο ,διότι εκεί γινόταν αυτή η λειτουργία  έχει ένα μικρό εκκλησάκι εκεί .
Μετά τη λειτουργία ο Παππάς γύριζε όλα τα μνήματα που σε κάθε μνήμα ήσαν οι συγγενείς του νεκρού του έδιναν το χαρτάκι και μνημόνευε τα ονόματα , μετά το άλλο μνήμα ώρες ήθελε να τελειώσει.μετά όλες οι μανάδες και γιαγιάδες έδιναν τα κόλυβα και το ψωμάκι σε όλους .
Εμείς τα παιδιά μαζεύαμε θυμάμαι από ένα σακούλι ψωμάκια και τα τρώγαμε ,ηταν φρέσκα αφράτα και είχαν πάνω ζάχαρη και σουσάμι μας φαινόταν τόσο νόστιμο ,πως τρώμε τώρα το κέικ  τότε που δεν είχαμε γλυκά και κέικ το βλέπαμε σαν γλυκό .
Και που να σας είχα την παραμονή που όλες οι μανάδες ζύμωναν ,όλο το χωριό μοσχοβόλαγε από το ζυμωτό ψωμί  αχ και να μύριζα αυτή τη ευωδία ,τότε μύριζε το ψωμί στο χωριό διότι το σιτάρι ηταν χωρίς τα λιπάσματα ηταν αγνό.
Τότε όλες οι μανάδες και γιαγιάδες έλεγαν και τα μοιρολόγια για τους νεκρούς μας .
Και όλοι έκλεγαν και εμείς μικρούλια αφου βλέπαμε που όλοι έκλεγαν  κλέγαμε και εμείς ,ηταν ένα συναίσθημα ωραίο ας είμαστε μικρούλια αυτή τη μέρα γινόμαστε μεγάλοι .
Την παραμονή το ψυχοσαββατο δηλ. Την Παρασκευή  το βράδυ τα αγόρια σε κάθε γειτονιά πήγαιναν στα σπίτια και έλεγαν ευχές για τους νεκρους´ και γιαγιά τους έδινε ένα ψωμάκι ,το ψυχούδι,έτσι το έλεγαν και στο τέλος τα μοίραζαν τα ψωμάκια τα παιδάκια μεταξύ τους . Και έλεγαν .   


Ιδαμε  δεν ίδαμε  θεός να τους συγχωρέσει,
Ξέρουμε δεν ξέρουμε θεός να τους  συγχωρέσει .
Τους φέτεινους τους περσινούς  τουςαλησμονημένους  θεός να τους συγχωρέσει .
Μανίτσα προς μανίτσα  θεός να τους συγχωρέσει.
Παπούλη προς Παπούλη  θεός να τους συγχωρέσει .


Μετά η νοικοκυρά τους έδινε από λίγα κόλυβα σε όλα τα παιδιά και το πέταγαν πάνω στο σπίτι και έλεγαν ¨ χίλια μόδια σιτάρι  να είστε καλά και του χρόνου ¨
Δηλ , έδινα ευχή στο νοικοκύρη του σπιτιού κα στη νοικοκυρά να δώσουν τα  χωράφια τους  πολύ σιτάρι .

Να σας πώ στίς ευχές λένε τα παιδιά οτι αυτούς που είχαν δεί  και δεν είχαν δεί ,αυτούς που ήξεραν κι αυτούς που δεν ήξεραν  αυτοί που πέθαναν φέτος η πέρισυ ,και τους ξεχασμένους   για  όλους αυτούς ζητούν από τό θεό  συγχώρεση .
Μανίτσα στό χωριό έλεγαν τη γιαγιά  ,πρός Μανίτσα  ηταν η προς γιαγιά .

Τώρα τα μοιρολόγια δεν ξέρω έφυγα μικρή από το χωριό και δεν τα έμαθα  καθόλου.
Τώρα θα σας πω και μία ιστορία που μου έλεγε η μάνα μου σχετικά με τα κόλυβα καί τα ψωμάκια.
Ειναι κάπου το 1950 ,είναι χειμώνας τον καιρό που  έσπερναν τα χωράφια .
Τότε μια και δυό φορές τη βδομάδα κάποια νοικοκυρά. Θα ζύμωνε ψωμάκια και καθόταν σε  ένα  δρόμο κοντά στο χωριό είχε ένα μεγάλο σακούλι καθαρό καινούργιο κι μοίραζε τα ψωμάκια σε ολους που ερχόντουσαν κουρασμένοι, κι ήταν αυτό σαν ν α έτρωγαν ένα γλυκό και έλεγαν. Να είναι συγχωρεμένοι οι  συγγενείς σου έλεγαν καληνύχτα και πήγαιναν σπίτι τους  χαρούμενοι .
Μία φορά δεν ζύμωσε καμιά γυναίκα κι οι άντρες ιδίως τους είχε λείψει  αυτή η λιχουδιά .
Ένας πολύ αστείος παππούς τι έκανε . Ένα. Βράδυ φόρεσε φουστάνια ένα μαντήλι να μη φαίνεται οτι ηταν ο παππούς κάθησε στο μέρος που κάθονταν οι γυναίκες  είχε και ένα ωραίο σακούλι το γέμισε  πετρούλες κι περίμενε ,
Άρχισαν να έρχονται από τα χωράφια όλοι κουρασμένοι  και λάσπες γεμάτοι .
Ο παππούς αρχίζει να δίνει τα ψωμάκια δηλ. Τις πέτρες  ε όλοι γελούσαν αλλά δεν ήξεραν ποιός ήταν ,όταν ιδίως οι γυναίκες αν του έλεγαν τι μας δίνεις πέτρες; Αυτός απαντούσε .
´  Ναι είναι από αυτό που ζύμωσες  τεμπέλα ¨ και αυτή ντροπιασμένη έφευγε γρήγορα .
Τούς έδωσε το μάθημα ,και  από τότε και μετά κάθε βδομάδα κάποια θα ζύμωνε  αυτά έκανε ο αστείος παππούς ,που την άλλη μέρα στο καφενείο το είπε οτι ηταν ο μπάρμπα Δήμος .
Αυτά για τώρα . Λοιπόν να θυμάστε όλοι τα ψυχοσάββατα να πηγαίνετε στην εκκλησία να ανάβετε  ένα κεράκι για τους αγαπημένους σας  συγγενείς .
Η θρησκεία  μας λέει και με το κεράκι αναπαύεται η ψυχή του νεκρού μας .
Να είστε όλοι καλά χρόνια πολλά να θυμάστε τους νεκρούς σας . Γειά σας .