Η Κυρία Μαμή (ή και Μαία) - η γιατρός του χωριού, και τα γεννητούρια

Γεια  και χαρά σε όλους σας, σας εύχομαι καλό καλοκαίρι να περάσετε όμορφα όπου και να πάτε!

Σήμερα θα σας γράψω για τα γεννητούρια στο χωριό που τα θυμάμαι όλα από μικρό κοριτσάκι. Πως γεννούσαν οι γυναίκες χωρίς γιατρούς και νοσοκομεία, και με όλες τις ανέσεις που έχουμε εμείς σήμερα και όλα τα καλά.
 

Σχεδόν σε όλα τα χωριά τότε υπήρχε και η κυρία η μαμή (σήμερα την λέμε μαία). Αυτή η κυρία μπορούσε να βοηθήσει την έγκυο κοπέλα να γεννήσει το μωρό της βέβαια, όχι όλες τις φορές, είχε και δυστυχήματα και μερικές φορές και θάνατο. Και όμως τα κατάφερναν πολύ ωραία ούτε απολυμάνσεις, ούτε τίποτα, ποτέ δεν πάθαιναν μόλυνση.

Πηγαίνοντας να βοηθήσει τη κοπέλα [από aerasnews.gr]

Και βέβαια πληρωνόταν. Ήταν το επάγγελμά της, πότε με δραχμές και πότε με σιτάρι, λάδι κ.λ.π.

Ήταν η γιατρός του χωριού είχε όλα τα γιατροσόφια και για διάφορες ασθένειες. Είχε βότανα που έδινε και τους γιάτρευε μια χαρά. Στα παιδιά ιδίως για το κρύο έλεγε στις μανάδες μας να μας πασαλείφουν την πλάτη με σινάπι κοπανισμένο. Άντε και πως μας έτσουζε η πλάτη μας, κλαίγαμε όλη τη νύχτα, αλλά την άλλη μέρα είμαστε καλά από το κρύωμα.

Επίσης είχε και το σερνικοχόρταρο το οποίο το έδινε στις πεθερές, ιδίως για να ποτίζουν τις νυφάδες τους να κάνουν αρσενικά παιδιά -- αγόρια δηλαδή!

Και να σας πω και κάτι άλλο, μόνο τα αγόρια έλεγαν παιδιά -- τα κορίτσια όχι! Έλεγαν έχω δυό παιδιά και τρία κορίτσια. Τώρα γιατί; δεν ξέρω να σας πω, αλλά έλεγαν τα κορίτσια θα φύγουν, θα πάρουν το όνομα του ανδρός, είναι ξενογωνιές. Έτσι έλεγαν τα κορίτσια.

Επίσης για τη μαμή, μερικές μόνο, όχι όλες, ήξεραν κάτι γιατροσόφια με βότανα και έκαναν θεραπείες σε γυναίκες που δεν έμεναν έγκυος, και πραγματικά πολλές έκαναν παιδιά με τη βοήθειά τους. Τότε να έβλεπες τι δώρα της έφερνε η μάνα, την καλοπλήρωνε. Εμείς στο χωριό είχαμε αυτή τη μαμή που ήξερε από αυτά. Θυμάμαι πολλές κύριες έρχονταν από μακριά να ευχαριστήσουν τη κυρία Μαμή με δώρα και γλυκά φορτωμένες .

Όταν έφευγαν μας φώναζε αυτή η γιαγιά και μας έδινε τα γλυκά και καραμέλες που της έφερναν, δεν είχε παιδιά η καημένη και μας αγαπούσε όλα τα γειτονόπουλα. Ο Θεός σχορεστην, ήταν πολύ καλή κυρία.

Λοιπόν αφού την έπιαναν οι πόνοι την κοπέλα, έφερναν την μαμή, την πεθερά, την μάνα της κοπέλας, τις θείες. Όλες έπρεπε να είναι παρόν να βοηθήσουν, η κάθε μια είχε και κάτι να κάνει. Ήταν ολόκληρη ιεροτελεστία αφού ένας νέος άνθρωπος θα ερχόταν στον κόσμο.
 

Και η μεγάλη αγωνία της γιαγιάς και του παππού βέβαια ήταν θα κάνει άραγε αρσενικό η νύφη; Ή θα έχει κορίτσι και θα τους «μείνει τζάμπα η νύφη»; Ξέρετε γιατί έλεγαν αυτήν την πρόταση; Διότι εάν έκανε κορίτσι, όλη την προίκα πού έφερε από τον πατέρα της θα την έδινε στην κόρη της, οπότε τους έμενε η νύφη χωρίς προίκα δηλαδή.
 

Και αφού έπρεπε να είναι ζεστά όλα να μην κρυώσει το μωρό και η μάνα πάντα είχαν ζεστό το δωμάτιο που ήταν το τζάκι. Στο τζάκι εκεί έκαιγε η φωτιά μέρα νύχτα για 40 μέρες μέχρι να σαραντίσει η λεχώνα. Στο Τζάκι άναβαν τα κούτσουρα και καίγανε για ζεστασιά, δεν είχαμε τότε τα καλοριφέρ.
 

Και η ώρα πλησίαζε να γεννηθεί το μωρό! Αλλά, η καημένη η κοπέλα τόσους πόνους που είχε να φωνάζει και να κλαίει. Σκεφτείτε ότι είχε και τη πεθερά από πάνω στο κεφάλι της να της φωνάζει, και να λέει η πεθερά: «Σταμάτα μη φωνάζεις! Σπρώξε να κατέβει το παιδί! Μην κλαις και σκάσει το μωρό μας!» Η κοπέλα πάλι έκλαιγε, αφού πονούσε. Η πεθερά: «Ναι, τώρα κλαις! Τότε που έλεγες θέλεις παιδί, δεν έκλαιγες, γέλαγες! Ας πονάς δεν έχεις τίποτα. Το παιδί σου θα γεννήσεις, όλες οι γυναίκες πονάνε!!!»
 

Τελικά μετά από ώρες γεννούσε το μωρό. Και αν ήταν και αγόρι, εκεί να ήσουν να έβλεπες τι γινόταν! Κερνούσαν όλους τους συγγενείς γλυκά και κρασιά, φαγοπότι όλη μέρα. Και ο πατέρας έπρεπε να πάει στο καφενείο να κεράσει όλους τους χωριάτες. Και το ποιο πολύ καμάρι είχε ο πατέρας, με γιο θα έπαιρνε προίκα στην παντρειά του, και η περιουσία της οικογένειας θα μεγάλωνε.
 

Εάν ήταν όμως κορίτσι, αλίμονο στη νύφη, αυτή τα πλήρωνε όλα. Η νύφη έφταιγε που γέννησε κορίτσι λέγανε τότε. Μέχρι και ξύλο έτρωγε και όλο την έβριζε η πεθερά που δεν έκανε αγόρι.

Υπήρχαν και μερικές γυναίκες που όταν είχαν κορίτσι δεν τα ήθελαν. Τους έδιναν να βυζαίνουν κάτι αλμυρό και διάφορα ροφήματα βαριά, όπως ζωμό από φασολάδα. Έτσι μετά πέθαιναν τα κοριτσάκια τα κακόμοιρα, και κρατούσαν μόνο τα αγόρια. Αλήθεια, αυτά γινόταν δυστυχώς.

Στο χωριό μας ήταν μια γιαγιά και όταν έκανε η νύφη της κορίτσι έβαζε στο στόμα του μωρού σαρδέλα να βυζαίνει και όπως καταλαβαίνετε πέθαινε αφού έτρωγε αυτό το αλμυρό .

Και όταν η μάνα μου γέννησε εμένα πήγε στη γιαγιά μου να της πεις να κάνει αυτό ,αλλά η γιαγιά μου όταν το άκουσε έγινε έξαλλη και την έδιωξε από το σπίτι και δεν της μιλούσε .

Και τότε κατάλαβε και η γιαγιά μου γιατί πέθαιναν τα μωρά οι εγγόνες της πραγματικά αυτή η γυναίκα ήταν μάγισσα .

Να σας πω και αυτό, αν το παιδί ερχόταν ανάποδα τότε τι έκανε η μαμή; Δυστυχώς, τίποτα! Τίποτα!! Δεν ήξερε να βοηθήσει τότε. Με μεγάλη λύπη, έβγαζαν το μωρό από τη μάνα να σωθεί αυτό, και η μάνα πέθαινε από τους φοβερούς πόνους και την μεγάλη αιμορραγία.

Πάρα πολλές γυναίκες έχαναν την ζωή τους στη γέννα αυτές τις εποχές. Το μωρό το βύζαινε κάποια άλλη γυναίκα που είχε γεννήσει τότε κοντά, πάντα βοηθούσαν ο ένας τον άλλον. Άλλες πάλι πέθαιναν, αφού γεννούσαν καλά, αλλά από μεγάλη αιμορραγία, διότι η μαμή δεν μπορούσε να τη σταματήσει. Και τους έμενε το μωρό ορφανό.
 

Εμείς τα παιδιά τρέχαμε να πάμε να δούμε το μωρό, και η γιαγιά του μας έδινε λουκούμια, σύκα, καρύδια, και άλλα γλυκά. Μέχρι και χρήματα δηλαδή, από καμιά δεκάρα -- μη φανταστείτε τάλιρα και δεκάρικα! Αλλά με μια δεκάρα της δραχμής τότε μπορούσαμε να πάρουμε δυο καραμέλες!

Την άλλη μέρα πάλι, όλες εκεί το σπίτι της νέας μάνας να κάνουν τα γλυκά, για να κεράσουν όλους, μα όλο το χωριό. Δεν τα έκαναν νωρίτερα, διότι δεν ήξεραν τι θα κάνει, αγόρι ή κορίτσι; Γιατί η διαφορά; Εδώ είχαμε και διαφορετικά γλυκά, όχι τα ίδια βέβαια!!

Αν έκανε αγόρι, έκαναν δίπλες με μέλι και καρύδια -- το ποιο ωραίο γλυκό τρελαινόμασταν. Οι διπλές είχαν τη σημασία τους για να διπλώσει το αγόρι, δηλαδή πάλι να έλθει αγόρι ξανά. Δεν ξέρω πως σκεφτόντουσαν, εάν έκαναν όλες αγόρια, τότε που θα έβρισκαν κορίτσια;;; Αυτό είναι άλλο θέμα εντελώς!

Κι εάν έκανε κορίτσι, έκαναν κουραμπιέδες, με άχνη ζάχαρη, έλεγαν ότι έτσι να γίνει κάτασπρη νυφούλα όταν μεγαλώσει το μωρό. Και τίποτα άλλο, ούτε κεράσματα! Θυμάστε; ήταν κορίτσι, ξενογωνιά!
 

Όταν εγώ γεννήθηκα, η μάνα μου ήταν στο αλώνι, αλωνίζανε τότε. Άρχισε να πονάει λίγο, και έφυγε με τα πόδια μόνη της να έλθει στο χωριό! Της έδωσαν και ένα ξύλο για μαγκούρα, και σιγά-σιγά ήλθε μόνη της. Όταν έφτασε σπίτι, εκεί με τη γιαγιά μου και τη μαμή, με γέννησε μια χαρά. Αλλά πάρα λίγο θα με γεννούσε στο δρόμο έλεγε!
 

Η γιαγιά μου ήταν πολύ χαρούμενη γιατί πήρα το όνομά της, και με αγαπούσε πολύ. Θεός σχωρέστην, και τη μάνα μου, και τη κυρία μαμή, ο Θεός να τις αναπαύει όλες.
 

Αυτά είχα να σας γράψω σήμερα περί τη γέννα στο χωριό. Ελπίζω να σας άρεσαν !!!Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, σας χαιρετώ,

Γιαγιά Αγγέλω

Τα ρόδια του χωριού το Νοέμβρη!

Ξέρετε αυτό τον μήνα έχομε πολύ ωραία ώριμα ρόδια που είναι τόσο νόστιμα και θρεπτικά. Θα σας γράψω σήμερα για τα ρόδια και τα έθιμα που είχαμε στο χωριό.

Τα θυμάμαι πού η γιαγιά μου η Αγγέλω μας τα έλεγε. Δεν είχαμε και πολλές ροδιές αλλά αυτές που ήταν πάντα οι γιαγιάδες τα φύλαγαν για διάφορους σκοπούς.

Πρώτον όταν γεννιόταν ένα μωρό όταν πέρναγε τις σαράντα μέρες, έστυβαν το ρόδι και πότιζαν το μωρό έλεγαν ότι καθάριζε το αίμα του. Ίσως να είχαν δίκιο βλέπετε τώρα πόσο ακριβός είναι αυτός ο χυμός και έχει πάρα πολλές βιταμίνες. Και αυτό το χυμό τον έλεγαν ροδόσταμο.

Δεύτερον οι πεθερές αν επρόκειτο να παντρευτεί κάποιο παιδί τους φύλαγαν ρόδι για τη νύφη. Στο γάμο συμβολίζει την γονιμότητα και την ευτυχία!

 Όταν θα ερχόταν στο σπίτι μετά την εκκλησία η πεθερά θα το έδινε στη νύφη να το πετάξει πάνω στο σπίτι για το καλό ριζικό και να κάνει το ζευγάρι πολλά παιδιά. Το ρόδι έσπαγε και έπεφταν τα σποράκια κάτω και εμείς τα παιδιά τότε τρέχαμε να τα παίρνομε να τα φάμε, ας είχαν χώματα δεν μας ένοιαζε αρκεί να τρώγαμε λίγα σπόρια ροδιού που ήταν τόσο νόστιμα θυμάμαι τρελαινόμαστε.

Και τρίτον έπρεπε όλες οι γιαγιάδες ιδίως να φυλάνε ρόδια για τα κόλλυβα που θα έκαναν για τους νεκρούς. Όπως ήταν τα Ψυχοσάββατα καί τα μνημόσυνα.

Θυμάμαι η γιαγιά μου που με έστελνε σε μια γιαγιά να μου δώσει ρόδι να κάνει τα κόλλυβα. Κι εγώ έτρεχα ασφαλώς διότι θα έτρωγα και κανά σποράκι που θα της το έκλεβα διότι ήθελε να έχει αρκετά σποράκια και δεν μου έδινε και πολλά να φάω. Μου έλεγε θα φας μετά μαζί με τα κόλλυβα καί θα είναι ποιο νόστιμα.

Έλεγαν ότι στα κόλλυβα το ρόδι συμβολίζει την λαμπρότητα του ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ!! Επίσης και την πρωτοχρονιά έσπαγαν ένα ρόδι για να είναι καλότυχη η νέα Χρονιά.

Ήταν ωραία έθιμα αυτά που όμως σιγά σιγά σβήνουν δυστυχώς...

Να είστε όλοι σας καλά και χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν αυτό το μήνα: των Αγίων Αναργύρων, των Ταξιαρχών ,του Ευαγγελιστού Ματθαίου, της Παναγίας, τα Εισόδια.

Σας χαιρετώ, Αγγέλω !!!

Ο Μάρτης Πότε Κλαίει και Πότε Γελάει!

Σαν βρέξει ο Μάρτης δυό νερά και ο Απρίλης άλλο ένα ,

Χαρά στο γεωργό που έχει πολλά σπαρμένα .

Μάρτης βροχερός θεριστης κουραστικός .

Όπου ,´χει κόρη ακριβή ,του Μάρτη Ήλιος μην τη δεί.

Γειά και χαρά σε όλους σας, και καλό μήνα ,ήλθε ο Μάρτης μπήκε η Άνοιξη χαρά ΘΕΟΥ!!!

Ωραία παροιμία έλεγαν οι παππούδες μας για το Μάρτη, διότι άν έβρεχε θα είχαν καλή σοδειά στα σπαρτά τους, και θα κουράζονταν να θερίζουν ,τόσο καλό έκανε η βροχή του Μαρτίου . Η γιαγιά μου θυμάμαι έλεγε και αυτο: μην σε γελάσει ο Μάρτης την αυγή και χάσεις την ημέρα : Διότι ο Μάρτης αλλάζει γνώμη μπορεί να φαίνεται θα βρέξει αλλά σε λίγη ώρα κάνει λιακάδα . Και το αντίθετο πάλι , γιαυτό τον λένε καί δύγνωμο έχει πάντα δυό γνώμες δύο αποφάσεις .

Εδώ στό Τορόντο χθές είχαμε 5 πόντους χιόνι και ολα είναι κάτασπρα σαν Χριστούγεννα.

Αλλά αύριο θα είναι καλός ο καιρός και θα λιώσουν δηλ, αύριο θα γελάει ο Μάρτης χαχα.

Ξέρετε  τι λέει μια παριμοία ; 

Ο Μάρτης έκανε κατεργαριά στους άλλους μήνες και τους ήπιε όλο το κρασί από το βαγένι . Έκανε μια τρύπα στό πίσω μέρος του βαγενιού  το άνοιγε και έπινε . Όταν το πήραν είδηση οι άλλοι μήνες τότε έφαγε το ξύλο της χρονιάς του. Και για αυτό λένε όταν θυμάται που έπινε το κρασάκι γέλάει και χορεύει και γίνεται λιακάδα . Όταν θυμάται το ξύλο κλαίει και ο καιρός χαλάει .

Άλλη παριμοία πάλι λέει ότι τον πάντρεψαν με άσχημη αλλά πλούσια γυναίκα ,και όταν την βλέπει κλαίει δεν του αρέσει . ΑΛΛΑ !! Όταν σκέφτεται ότι έχει πολλά χρήματα ξεχνάει τη γυναίκα και γλεντάει ,χορεύει!!! Και τότε ο καιρός αλλάζει και ο Μάρτης γελάει .

Και ένα άλλο λένε : Μια γιαγιά που είχε πρόβατα και κατσίκια, μια χρονιά ο Μάρτης έκανε πολύ καλό καιρό ήταν φαίνεται χαρούμενος,και η γιαγιά πολύ χαρούμενη για τα αρνοκατσικάκια της. Η γιαγιά τότε είπε :Πρίτσι Μάρτη μου ,εγώ τα αρνοκατσικάκια μου τα έβγαλα τι θα κάνεις τώρα; Δηλαδή κορόιδεψε το Μάρτη κατα κάποιον τρόπο που δεν έκανε κρύα και χιόνια . Και τότε θύμωσε ο Μάρτης και έριξε πολλά χιόνια και δεν μπορούσε η γιαγιά να βγάλει έξω τα αρνάκια και κατσίκακια της  να βοσκήσουν ,έτσι άλλη χρονιά δεν έκανε το ίδιο λάθος να πειράξει το Μάρτη ,και του ζήτησε και συγνώμη.

Όταν έκανε άσχημο καιρό τον έλεγαν : Μάρτης Γδάρτης και κακός παλούκοκαύτης.

Η γιαγιά μου η Αγγέλω θυμάμαι την 1 Μάρτη μας έκανε ένα κορδόνι άσπρο κόκκινο και μας το φόραγε σαν βραχιόλι να μη μας καίει ο ήλιος έλεγε και το φοράγαμε ένα μήνα .

Αυτά για το Μάρτη .

Εύχομαι να είστε όλοι καλά να χαρείτε την Άνοιξη καλή Σαρακοστή και καλό ΠΑΣΧΑ σε όλους σας.

Μάρτη,Μάρτη βροχερέ ,και Απρίλη δροσερέ ,

Τα πουλάκια κελαηδούν ,τα δέντρα φύλλα ανθούν,

Τα πουλάκια αυγά γεννούν ,κι αρχίζουν να κλωσούν!!!

Σας χαιρετώ Αγγέλω .

Η θεία μου Βασίλω, το αηδόνι του Σιδηροκάστρου!

Γεια και χαρά σε όλους σας !!!

Σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα να έχετε και με υγεία, χαρά, αγάπη να μας βρει ο νέος χρόνος.

Σήμερα θα σας γράψω για τη θεια μου Βασίλω, την μόνη αδελφή της μάνας μου. Το 1989 είμαστε Ελλάδα όλοι μας εκεί στο χωριό, και κάναμε ένα πάρτυ για τους γονείς μου, τα 50 χρόνια παντρεμένοι. Βάλαμε την θεία τη Βασίλω να μας τραγουδήσει το τραγούδι, "τρισεύγενη στο γάμο σου", το οποίο τραγούδησε στο πανηγύρι αυτό το χρόνο του προφήτη Ηλία και της έδωσε ο σύλλογος βραβείο 5.000 δραχμές διότι τραγούδησε καλύτερα από όλους τους άλλους στο διαγωνισμό. Αυτό το τραγούδι το τραγουδούσαν στους γάμους έχει πολύ ωραία λόγια. Κάντε κλικ παρακάτω να την ακούστε:

Τότε στο πάρτυ που τραγούδησε είχαμε φέρει όλους τους συγγενείς και γλεντήσαμε μέχρι αργά. Τραπεζαρίες έξω στην αυλή, κάπου 40 άτομα φαγητά ωραία κάναμε. Το κοκκινέλι κρασί του πατέρα μου έδινε και έπαιρνε και ένα χορό που κάναμε με τις θείες και θείους. Ο Πατέρας μου έκανε μόνος του το κρασί ένα μεγάλο βαγένι 1000 κιλά. Έπινε κάθε μέρα και το μοιραζόταν με όλους τους συγγενείς που δεν είχαν κρασί.

Τη φωτογραφία που βλέπετε είναι η μάνα μου δεξιά και η θεία μου αριστερά, κάθονται στο μπαλκόνι συζητούν και πλέκουν δαντέλες.

Την θεία τη Βασίλω την αποκαλώ αηδόνι διότι τραγουδούσε πολύ ωραία όλα τα τραγούδια, στα πανηγύρια, στους γάμους ήταν πάντα πρώτη και στο χορό βέβαια πολύ καλή. Ήταν πολύ όμορφη γυναίκα και καλόκαρδη, εγώ την αγαπούσα πολύ ήταν η μόνη θεία που είχα, διότι ο πατέρας μου δεν είχε αδέλφια και έτσι ήταν η μονάκριβη θεία μου.

Είχε 4 κόρες και όλες μια χαρά καλοπαντρεμένες και καμάρωνε όταν πήγαιναν οι γαμπροί στο χωριό. Και της έφερναν και του πουλιού το γάλα όπως έλεγαν τότε δηλ. την πρόσεχαν πολύ όλοι.

Με τη μάνα μου ήταν πολύ αγαπημένες και δεν θυμάμαι να μάλωσαν ποτέ μα ποτέ. Η μία πρόσεχε την άλλη. Ήταν και μεγαλύτερη από τη μάνα μου και η μάνα μου την σεβόταν και όσο μπορούσε την βοηθούσε στις δουλειές, διότι δεν είχε πεθερά η κάποιον άλλον.

Εγώ που θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια όταν πήγαινα στο σπίτι της όλο την έβρισκα στον αργαλειό να υφαίνει τα προικιά των κοριτσιών, διότι τότε έπρεπε να έχουν ένα γιούκο μάλλινα υφαντά, δηλ. κουβέρτες, φλοκάτες, κουρελούδες κ.λ.π. για το κάθε κορίτσι.

Σκεφτείτε τώρα την αγωνία της να κάνει τόσα ρούχα για 4 κορίτσια μεγάλο μαρτύριο για τη μάνα. Αλλά που να ήξερε η καημένη ότι οι γαμπροί δεν θα ζητούσαν τίποτα από αυτά; Τα κορίτσια παντρεύτηκαν όλες καλά παιδιά και δεν ζήτησαν προίκες.

Όταν την αρραβώνιασε ο παππούς μου (ο πατέρας της), το έμαθε το πρωί η Βασίλω. Ήταν με προξενιό, οι γονείς έδιναν τον λόγο και για τη προίκα και όλα, τα παιδιά το μάθαιναν την άλλη μέρα. Αυτή ήταν στο πηγάδι και έβγαζε νερό με τον κουβά, και να τότε ήλθε ο αρραβωνιαστικός της από τα πρόβατα ο μπάρμπας μου ο Μήτσος ο Λιακάκης (ήταν τόσο πολύ καλός άνθρωπος ο θεός να τους συγχωρέσει διότι έχουν πεθάνει).
Μόλις τον βλέπει η θεία μου του φωνάζει: "Εεεε Μήτσο. Στάσου να σου πω βρε". Ο θείος, πολύ ντροπαλός, χαμήλωσε το κεφάλι του και λέει: "τι θέλεις Βασίλω;" Και προχωράει να φύγει. Αυτή φωνάζει πάλι  λέγοντας:  "Μη φεύγεις άκου να σου πω. Χθες το βράδυ μας αρραβωνιάσανε. Έλα να σε φιλήσω!" Ήταν η συχωρεμένη πολύ καλαμπουρτζού. Δεν θα το έκανε  αυτό ντροπή, να την έβλεπαν! Ο θείος τι ντροπή να πάει να τη φιλήσει; Όχι βέβαια δεν γίνονταν αυτά τότε. Της είπε: "Ε μπράβο καλά κάνανε", και έφυγε για το σπίτι του τρέχοντας από τη χαρά του διότι του άρεσε και χάρηκε (και της θείας της άρεσε ο Μήτσος ).Αλλά που να το έλεγαν θα έτρωγε ξύλο από τον πατέρα της .Έζησαν όμως μέχρι τα γεράματα πολύ αγαπημένοι και χαρούμενοι με τα κορίτσια τους τα εγγόνια τους, μάλιστα είδαν και δισέγγονα.

Μας τα έλεγε αυτά η συχωρεμένη και γελάγαμε, και πολλά πολλά άλλα συμβάντα που γίνονταν στο χωριό τότε.

Το 1972  που γέννησα την πρώτη μου κόρη την Χαρίκλεια έτυχε να είναι εδώ στο Τορόντο στην κόρη της την Ξένη και ερχόταν και με βοηθούσε, μου έκανε παρέα ήταν σαν να είχα τη μάνα μου κοντά μου. 

Ο Θεός να την αναπαύει, ίσως να με βλέπει που γράφω για αυτή και το τραγούδι της στο ίντερνετ. Αχ και να ζούσε τώρα τι ωραία θα ήταν θα άκουγε το τραγούδι της στο YouTube με τα εγγόνια της Και θα καμάρωνε που θα την άκουγαν πολλοί να τραγουδάει.

Το τραγούδι το έχω σε κασέτα, και όλο το βάζω και το ακούω χαίρομαι πολύ που ακούω τη θεία μου και με πιάνουν και τα κλάματα κάθε φορά αλλά τι να γίνει έτσι είναι η ζωή.

Αυτό το BLOG το αφιερώνω στις κόρες της θείας μου και στα παιδιά τους, στα παιδιά μου και σε όλα τα ξαδέλφια και ανίψια όλοι σας. Μπορείτε να ακούσετε τη θεια Βασίλω να τραγουδάει. 

Αιωνία σου η μνήμη θεια Βασίλω. Ο Θεός να αναπαύει την ψυχή σου. Σ'αγαπώ!!

ΕΛΑΤΕ ,ΤΡΕΞΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΗΛΘΕ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΤΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!

Γεια και χαρά σε όλους σας!

Σήμερα θα σας πω για τον Καραγκιόζη που βλέπαμε παλιά ιδίως τα παιδιά γελούσαμε πολύ.

Ο Καραγκιόζης με το Πασά [από mazi xeri-xeri]

Έχω πολύ καιρό να σας γράψω κάτι από τα παλιά . Τον Μάη έκανα και το άλλο γόνατο εγχείρηση και δεν αισθάνομαι και τόσο καλά. Αρχίζω να καλυτερεύω τώρα αλλά δεν πρέπει να κάνω παράπονα διότι άλλοι άνθρωποι είναι χειρότερα αυτή είναι η αλήθεια ,το ξέρω αλλά τι να κάνω ; Και εγώ πονάω ο κάθε ένας έχει τον πόνο του,και πάλι δόξα το θεό και τον ευχαριστώ .εύχομαι δε σε όλους τους αρρώστους περαστικά τους και κουράγιο και θα περάσουν τα δύσκολα  σιγά, σιγά .

Λοιπόν, κάθε καλοκαίρι ερχόταν πολλές φορές στο χωριό μου ένας ο κύριος να παίξει αυτό το θεατράκι με τον Καραγκιόζη.

Θέατρο Σκιών [από Photoreportage.gr]

Τον αστείο ,φτωχό,ξυπόλυτο,τον πεινασμένο,αλλά πάντα χαρούμενο τον αγαπημένο μας Καραγκιόζη με τη γυναίκα του την Αγλαΐα ,και το γιο του το κολλητηράκι ,τον μπάρμπα Γιώργο τον θείο του ,τον Χατζηαβάτη ,και Νιόνιο τους φίλους του.

Για σπίτι είχε μια φτωχή παράγκα με τρύπια παράθυρα ,και μια πόρτα μισοσπασμένη.

Απέναντι όμως ήταν το Παλάτι ,το Σεράη του Πολυχρονεμένου Πασά του Βεζύρη με την κόρη του την Βεζυροπούλα ,που όλο ζητούσε γαμπρό να την παντρέψει .

Το κολλητήρι το παιδί του τον φώναζε: πατέρα; πεινάω. Αντε να φας, δεν έχουμε φαγητό του λέει ,και ο πατέρας του του απαντά: ε αφού δεν έχουμε μην τρως; Άντε να κοιμηθείς .

Με όλα αυτά τα πρόσωπα ο Κύριος αυτός που είχε πολύ ταλέντο ο Καραγκιοζωπαίκτης, σχεδίαζε διάφορα εργάκια με αστεία πολύ ωραία που μας έκανε να ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια .

Ο Καραγκιόζης ήταν ένα ανθρωπάκι κοντό άσχημο με μεγάλη μύτη και καμπούρης και μια μεγάλη χερούκλα ,και όλο την κουνούσε πέρα δώθε ,και όλο στυπούσε τον Χατζηαβάτη .

Άρχιζε έτσι: αγαπημένα μου παιδάκια γεια σας γεια σας και χαρά σας,καθήστε καλά μη μιλάτε σε λίγο θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε ,πω πω μια πείνα που έχω δεν σας βλέπω.

Και μετά άρχιζε η ωραία κωμωδία  πότε θα έκανε προξενιά ,πότε το φούρναρη, πότε τον επιστήμονα που ποτέ δεν την έκανε καλά αυτή τη δουλειά ,και έτρωγε ξύλο στο τέλος αντί για φαγητό που ήθελε ο καημένος,διότι ότι και αν έκανε το έκανε για να του δώσουν λίγο ψωμί ,λίγο τυρί .

Ήταν όμως έξυπνος και πολλές φορές τα κατάφερνε να κάνει διάφορες δουλειές και έτσι του έκαναν και το τραπέζι ,και ήτο ευχαριστημένος και με αυτά τα λίγα που  του έδιναν.

Όταν ερχόταν αυτός ο κύριος που θα έπαιζε τον Καραγκιόζη φώναζε με ένα μεγάφωνο να τον ακούσουν τα παιδιά και έλεγε:

Ακούστε παιδάκια ελάτε να γελάσετε το βράδυ στο καφενείο του Λιάτσου θα σας παίξω Καραγκιόζη. Στις 7 να τρέξετε σας περιμένω το εισιτήριο είναι 2 δραχμές ,όποιος δεν έχει λεφτά ας φέρει 2 αυγά . Τότε όλες οι οικογένειες είχαν πολλά παιδιά  3,4,5, δεν είχαν χρήματα να δώσουν στα παιδιά μας έλεγαν δεν έχουμε άλλη φορά,εμείς όμως κρυφά παίρναμε αυγά από τη φωλιά της κότας,και τρέχαμε .Αν όμως το άκουγαν πρώτα οι γιαγιάδες τα έκρυβαν  τα αυγά να μη τα πάρουμε .

Θυμάμαι που η γιαγιά μας φώναζε τη μάνα μου ,Τάσιεναααα τρέξε πάρε τα αυγά θα τα πάρουν τα παιδιά ,εμείς είμαστε 3 αδέλφια θέλαμε 6 αυγά .

Όποια γιαγιά το άκουγε πρώτα φώναζε όλες τις γειτόνισσες για να κρύψουν τα αυγά ,έδιναν το σύνθημα σε όλες ,

Και αν κάποια δεν το άκουγε ή ξεχνούσαν οι άλλες να της το πούνε εκεί να ήσουν να άκουγες τι καυγάς γινόταν : βρε Θοδωρήνα γιατί δεν μου μίλησες; Βρέ τα πήρανε όλα  αυγά 10 ήταν πάνε ,τι θά κάνω τώρα πως θα πάρω τις μπογιές ; Να βάψω τα νήματα για την Βελέτζα που ήθελα να κάνω ;πωππωπώ τι κακό που έπαθα .

Μερικές φορές η μάνα έδινε και καμιά σφαλιάρα στα παιδιά να μην πάρουν πάλι τα αυγά.

Εμείς τα παιδιά όταν ακούγαμε αυτά γελούσαμε πολύ , αλλά λυπόμαστε τους φίλους που έτρωγα ξύλο.

Ήταν λογαριασμός ν α πάνε 5;6;7; Αυγά τσάπα ; Για τον Καραγκιόζη; Έτσι μας έλεγαν.

Γιατί τα πουλούσαν και έπαιρναν μπογιές να βάψουν τα νήματα να υφαίνουν τα προικιά έτσι μας λέγανε ,η παίρνανε λίγο καφέ να κάνουν  ένα καφέ σε ένα μουσαφίρη, χαρά στο πράγμα που θα δείτε τον Καραγκιόζη  έλεγαν.

Και εμείς πότε κλαίγαμε πότε όχι και περιμέναμε την άλλη φορά να πάμε να δούμε το φίλο μας.

Μας έδιναν μια φορά μόνο θυμάμαι τις άλλες καθόμαστε μακριά και μόνο ακούγαμε διότι δεν είμαστε κοντά να βλέπουμε.

Ήταν δύσκολα χρόνια δεν είχαν χρήματα και τα μετρούσαν όλα και μια δεκάρα,τώρα εμείς σαν παιδιά είχαμε και δίκιο να δούμε αυτές τις ξεκαρδιστικές κωμωδίες του Καραγκιόζη, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε ,δεν βαριέστε καλά ήταν ξένοιαστα χρόνια γεμάτα αγάπη και συμπόνια .

Την άλλη μέρα όμως πρωί ,πρωί ρωτούσαμε τα παιδιά που είδαν τον Καραγκιόζη και μας έλεγαν όλες τις λεπτομέρειες και γελούσαμε όλοι μαζί και ήταν σαν να  είδαμε την όμορφη κωμωδία .

Αυτή ήταν η διασκέδαση μας στο χωριό τα καλοκαίρια μαζί με τα πανηγύρια ήταν όμορφα !!!

Στο παρακάτω σας αφήνω ένα βίντεο Καραγκιόζης ο Γιατρός του Ευγένιου Σπαθάρη, που αρχίζει και με τη γνωστή μουσική.

Σας Χαιρετώ όλους να έχετε υγεία και χαρά όλοι σας.

Καραγκιόζης ο Γιατρός

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Φάνηκε η Πρωτομαγιά με μουσικές και με βιολιά ,

Κρατά τον Έρωτα αγκαλιά ,μοσχοβολά σαν πασχαλιά,

Με αγριολούλουδα πλέκει στεφάνι ,

Ανοίγει το παράθυρο ,και βγαίνει στο σεργιάνι !!!

Βλέπετε τι ωραία ο ποιητής παρομοιάζει την Πρωτομαγιά ,με αυτά που γράφει βλέπουμε τις ομορφιές που μας φέρνει ο μήνας Μαϊος.

Εύχομαι σε όλους σας καλό μήνα σήμερα , μπήκε ο Μάης Άνοιξη πολύ όμορφος ζεστός μήνας.

Έχουν γραφεί πολλά τραγούδια για την Πρωτομαγιά,αρχίζει ο  μήνας με τα πολλά λουλούδια .

Θυμάμαι στην Ελλάδα γιορτάζαμε πολύ την Πρωτομαγιά και ακόμη γιορτάζουν.

Στο χωριό θυμούμε στο,σχολείο οι δασκάλοι μας μας πήγαιναν εκδρομή δεν κάναμε μάθημα ,

τι χαρά είχαμε διότι δεν θα είχαμε σχολείο.βέβαια και στα  χωράφια που πηγαίναμε οι δασκάλοι μας έλεγαν για τα λουλούδια ,την φύση ,την Πρωτομαγιά ,που ήταν αργεία ,η γιορτή του εργάτη .

Όλα αυτά ήταν ένα καλό μάθημα ,αλλά εμείς δεν το καταλαβαίναμε τότε ,λέγαμε αφού δεν είμαστε σχολείο μέσα στις αίθουσες ,δεν ήταν σχολείο.

Πηγαίναμε, περπατώντας και,τραγουδώντας σχεδόν μία ώρα  μακριά έξω από το χωριό.

Καθόμαστε στα χορτάρια που ήταν τόσα πολλά λες και καθόσουν σε χαλί τι ωραία που ήταν είχε τόσα πολλά λουλούδια με όλα τα χρώματα ,και μοσχομύριζε το χωράφι ,παντού.

Αγριοτριαντάφυλλα ,παπαρούνες κόκκινες ,μαργαρίτες κόκκινες ,κίτρινες ,λευκές ,κρίνα με διάφορα χρώματα ,αμυγδαλιές ρόζ ,σφέλαχτα κατακίτρινα μυρωδάτα ,που να τα θυμηθώ όλα πάρα πολλά.

Όλοι μας πλέκαμε στεφάνι με διάφορα λουλούδια και το πηγαίναμε σπίτι το βάζαμε στην πόρτα.

Παίζαμε διάφορα παιχνίδια τρέχαμε τι  ξεγνοιασιά  Θεέ μου ήταν αυτή.

Όλοι μας είχαμε πάρει από το σπίτι κάτι να φάμε διότι πεινούσαμε .

Ένα κολατσιό ψωμί, τυρί,αυγά,ελιές ,και κρύο νερό από τη βρύση που έτρεχε από το βουνό.

Το απόγευμα γυρίζαμε κουρασμένα από το τρέξιμο,και το παιχνίδι ,αλλά πολύ χαρούμενα.

Η μάνα μου θυμάμαι πρωί πρωί ξυπνούσε και πήγαινε στο βουνό να φέρει λίγα λουλούδια .

Για το καλό γούρι έλεγαν και καλή τύχη .μάλιστα σε κάθε γειτονιά αυτή που θα ξυπνούσε πρώτα θα έφερνε λουλούδια και θα έβαζε στις πόρτες των άλλων ,και ήταν η τηχαιρή της χρονιάς .

Και έκαναν καλαμπούρι ότι ήταν η ποιό γρήγορη καί προκομένη  νοικοκυρά. 

Η μάνα μου ξύπνησε αρκετές φορές πρώτη το πρωί της Πρωτομαγιάς.

Κάνετε και εσείς ένα στεφάνι με ωραία λουλούδια .εγώ πήγα στο πάρκο και έκοψα δυό λουλουδάκια για το καλό της χρονιάς .

Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά,και να περάσετε ωραία το Μάη.

Ένα τραγούδι της αγάπης λέει:

Πρωτομαγιά μου τάριξες τα μάγια και με μάγιεψες,

Και με έχεις κάνει σαν τρελό ,

Κόρη που σέρνεις το χορό κ.λ.π.!!!!

Γειά και χαρά σε όλους σας.

Με αγάπη Αγγέλω.

Η ΘΕΙΑ ΣΤΑΘΟ Η ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

Γεια και χαρά σε όλους σας .

Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις γιορτές και του χρόνου καλλίτερα  για όλους .

Χρόνια πολλά για τους Αντώνιδες ,Αντωνίες , Θανάσιδες ,και Αθανασίες νάχετε υγεία και χαρά.

Εχω τη κόρη μου Αντωνία ,και τον γυιό μου Αντώνη  ,χρόνια πολλά παιδιά μου και του χρόνου .

Σήμερα θα σας γράψω για τα προξενιά που έκαναν στο χωριό μου τα παλιά χρόνια .

Η θειά Στάθο ήταν η προξενήτρα δηλ. με την άδεια του πατέρα του γαμπρού πήγαινε να μιλήσει στον πατέρα της κοπέλας που ήθελαν .

Τόν ρωτούσε δηλαδή ο τάδε ζητάει την κόρη σου  την Μαριγούλα  για τον γυιό του τον Μήτσο .

Τι λές το στεργιώνουμε το προξενιό;

Ό πατέρας της Μαριγούλας αν του άρεσε αυτό να γίνει έλεγε το ναι ,δεν ρωτούσε την κόρη του δεν είχε κανένα λόγο η κόρη ,ο πατέρας ήξερε το καλό τής κόρης του .

Μετά η  προξενήτρα πήγαινε στον πατέρα του Μήτσου και του έλεγε¨ εντάξη τώρα πάμε να μιλήσουμε για την προίκα .

Αμέσως μετά πήγαιναν  να συμφωνήσουν για την προίκα .

Ο πατέρας του γαμπρού έπερνε και τον αδελφό του τον ξαδελφό του και ένα θείο του να του πούνε και αυτοί τη γνώμη τους .εκεί λοιπόν άρχιζαν να ζητάνε από τον πατέρα της νύφης ότι ήθελαν και ότι τους συνέφερε βέβαια ,να πάρουν όσα ποιό πολλά μπορούσαν να μεγαλώσουν την περιουσία τους.

Ζητούσαν χωράφια ,πρόβατα ,γίδια ,άλογο αμπέλι, ελιές ,και χρήματα .

Εκεί λοιπόν άρχιζε το παζάρι θέλουμε π.χ. 20 πρόβατα , αν είχε ο πατέρας της τα εδίνε ,αν όχι έλεγε θα δώσω 10 πολλές φορές συμφωνούσαν ,μερικές όχι και τότε χάλαγε το προξενιό .

Οπότε  τη θειά Στάθο την έστελναν  να ζητήσει άλλη κοπέλα , η θειά πήγαινε πέρα δώθε .

Στην προίκα συμπεριλαμβάνονταν και τα οικιακά σκεύη ,ζητούσαν από όλα για το νοικοκυριό  όπως 

Λεβέτι ,τσουκάλι , τυγάνι ,ταψιά ,κ,λ,π. Επίσης ρουχισμό  με τα μπαούλα μαζί.

Σεντόνια ,κουβέρτες ,μπαντανίες ,κουρελούδες ,σακούλια πως θα πήγαιναν στο χωράφι ; αν δεν είχαν τα σακούλια ;να βάζουν μέσα το ψωμοτύρι ,το κρασί ,και γυρίζοντας να τα φέρνουν γεμάτα  χόρτα για να μαγειρέψουν  το βράδυ να φάνε με λίγο χοιρινό παστό ,πεντανόστημο φαγητό αλήθεια σας λέω.

Έπρεπε να έχουν και τα φουστάνια ,τα  βελέσια τις μπαλαρίνες ,τα μισοφόρια ,βρακιά  τα μακριά με τα ζουνάρια τα έδεναν κάτω από το γόνατο ,τέτοια βρακιά φορούσαν τότε ,και τα φουστάνια όλα μακριά μέχρι τον άστράγαλο ,και πετσέτες ,και δαντέλες που έπλεκαν  ,και όλα τα ρούχα τα έκαναν στον αργαλιό ,εμείς τον λέγαμε ,λάκο  στο χωριό ,και τον έλεγαν σκλαβιά .

Για την προίκα έκαναν το προικοσύμφωνο ,δηλ. Τα έγραφαν όλα όσα συμφώνησαν και αυτό το έκαναν για να πάρουν όλα αυτά να μη ν τους κρατήσουν κάτι  γιατί γινόταν και αυτά  λίγες φορές .

Αφού συμφωνούσαν τότε άρχιζε το φαγοπότι και το γλέντι να μάθει το χωριό ότι έκλεισε το προξενιό 

Και θα παντρευτεί σύντομα αυτό  το ζευγάρι .

Η νύφη και ο γαμπρός το μάθαιναν τη άλλη μέρα . Οι γονείς πάλι κανόνιζαν πότε θα γίνουν οι αρραβώνες ,και συνέχεια ο γάμος . Τα παιδιά δεν ήξεραν από αυτά ότι έλεγε ο πατέρας γινόταν.

Η προξενήτρα ήταν παρούσα παντού μέχρι το τέλος ,που δεχόταν τις ευχαριστίες των γονιών και το δώρο της φυσικά και μάλιστα γεννεόδωρο ε τι τσάμπα έτρεχε πέρα δώθε; μια στο γαμπρό και μιά στη νύφη ;μέχρι να φτιάξει το προξενιό; Όχι βέβαια .

Όλα αυτά όμως έπρεπε να ειναι μυστικά δεν έπρεπε να μιλάει σε κάνένα μέχρι να  στεργιώσει το προξενιό . Αν το έλεγε τους γλωσσότρωγαν τους μάτιαζαν και χάλαγε το προξενιό 

Να σας πώ να γελάσετε τώρα .Εγινε ένα προξενιό όλα εντάξη , η νύφη ήταν σπίτι στο άλλο δωμάτιο και τα κρυφάκουγε όλα τα γεγονότα  , την άλλη μέρα ίδε τον γαμπρό που ερχόταν από τα πρόβατα και ο οποίος δεν είχε ιδέα για αυτό που έγινε  διότι κοιμόταν στο χωράφι με τα πρόβατα .

Η κοπέλα πολύ χαρούμενη του μιλάει ,,γειά σου Κανέλλο ,αυτό ς ντροπή να μιλάει με τα κορίτσια σκύβει το κεφάλι και λέει γειά σου και τρέχει .Η Βασείλω του φωνάζει βρέ στάσου που πάς; κάτσε να σου πώ το βράδυ μας αρραβωνιάσανε οι πατεράδες μας έλα να σε φιλήσω αυτή ήταν πολυ καλαμπουρτσού.Ο Κανέλλος της είπε ¨ ε να ζήσουμε και έφυγε τρέχοντας .

Αυτο το ζευγάρι το θυμάμαι ήταν πολύ αγαπημένο μέχρι τα γεράματα ,θεός να τους σχωρέσει.

Ετσι γίνονταν τα προξενιά ,τότε ούτε λόγος για έρωτες και τέτοια πράγματα ,πολύ σπάνια είχαν παντρευτεί γιατί αγαπήθηκαν ,και αν γινόταν ούτε που τολμούσε ο συμπέθερος να ζητήσει προίκα 

Ντροπή αισθανόταν που ο γυιός του έκλεψε την κόπέλα .

Ο πατέρας της νύφης από το άλλο μέρος έλεγε ¨ δεν φθάνει που μας έκλεψε τη κόρη μας θα του δώσουμε και προίκα; Όχι τίποτα ας φάνε αγάπη ,ετσι ήταν δυστυχώς ,πολύ δύσκολα .

Ε τότε ο πατέρας της νύφης έδινε κάτι λίγα , να κάνουν μια αρχή  στη ζωή τους .

Όπως σας έγραψα έραβαν τα ρούχα τους ,έκαναν τον αργαλιό ,κεντούσαν  πολλ´α ρούχα όπως 

Τραπεζομάντηλα ,μαξιλάρια μπλούζες ,έπλεκαν νταντέλες ,έγνεθαν τη  ρόκα τα μαλλιά από τα πρόβατα και τα έκαναν κλωστή κουβάρι και μετά τα ύφαιναν στον αργαλειό.

Ακούστε τι έλεγαν  για αυτές τις δουλειές .

Το κέντημα είναι γλέντιμα 

 Η ρόκα  ειναι σεργιάνι 

Μα αυτός ο έρημος αργαλειός 

Είναι σκλαβιά μεγάλη !!!!!!

Ελπίζω να σας άρεσε η προξενήτρα 

Γειά σε όλους σας .