Πως περάσατε το καλοκαίρι σας; πολλοί θα είστε ακόμη σε διακοπές πήγατε στα πανηγύρια ; Φαντάζομαι ναι και θα χορέψατε θα φάγατε και γουρνοπούλα στή σούβλα ; Ωραία. Και του χρόνου να είστε καλά να περάσετε ποιό καλά .
Εγώ εδώ ακόμη δεν μπορώ να πάω σε πολλά μέρη διότι έχω το πόδι μου που με πονάει ακόμη.
Το ωραίο είναι ότι ήλθαν τα παιδιά κα ι εγγόνια μου από την καλιφόρνια και η Αντωνία απο την Ν.Υ.και είχα τόσο ευχάριστη παρέα και γέλια και χαρές με τα παιδιά που ξέχναγα τον πόνο μου.
Και τους ευχαριστώ πολύ ολα που με προσέχουν τον Αντώνη και Χαρίκλεια τους έχω εδώ κοντά μου.
Σήμερα θέλω να σας γράψω για τα βαφτήσια πως γινόταν παλιά και πώς έγιναν τα δικά μου που ήταν ο πόλεμος τότε με τους γερμανούς κι Ιταλούς ήτο η ΚΑΤΟΧΗ άσχημα χρόνια για τους γονείς μας !!!
Λοιπόν πήγαιναν στην Εκκλησία όλοι όλοι εκτώς από τη μάνα του μωρού που καθόταν σπίτι και περίμενε τα συχαρίκια από τα παιδιά να μάθει το όνομα του παιδιού της .σας φαίνετε αστείο;
Αφού διάβαζε ο Ιερέας το μωρό στην είσοδο της εκκλησίας με τον νουνό η νουνά και τη γιαγιά που κρατούσε το εγγονάκι της αγκαλίτσα και περίμενε πώς και πώς να ακούσει το όνομα του.
Την ώρα που ρωτάει ο Ιερέας τον νουνό ¨ και το όνομα αυτού;¨ ο νουνός τότε λέει το όνομα του μωρού που κανείς δεν ήξερε τι όνομα θα βάλει ο νουνός ,ότι ήθελε ο νουνός έλεγε έτσι ήτο το έθιμο .τα παιδιά τότε που άκουγαν το όνομα τρέχανε στο σπίτι στη μάνα να της πούνε ...
Συχαρίκια θεία θέλουμε να σου πούμε το όνομα , και αυτή τότε τους έδινε γλυκά χρήματα καρύδια αυτά πού είχαμε τότε τα λέγαμε καλούδια .τα συχαρίκια έλεγαν να μας δώσεις κάτι να σου πούμε ένα καλό νέο , και της έλεγαν τι όνομα θα έχει το μωρό της .
Τότε η μάννα πήγαινε στην εκκλησία και περίμενε να τελειώσει η βάφτιση για να της παραδώσει ο κουμπάρος το μωρό της , και της έλεγε αυτά τα λόγια ....
Σου παραδίδω Κουμπάρα το παιδί βαφτησμένο, μυρωμένο ,του ΘΕΟΥ παραδομένο,να το φυλάξεις από φωτιά και από γκρεμό και από κάθε άλλο κακό μέχρι να πάει 12 χρονών από εκει και πέρα το φυλάει ο ΧΡΙΣΤΟΣ και η ΠΑΝΑΓΙΑ!!!
Η μάνα δε έπρεπε να κάνει μετάνια στο κουμπάρο να του φιλίσει το χέρι. Και να πάρει το παιδί της.
Μετά πήγαιναν ολοι στο σπίτι και έκαναν γλέντι όλη μέρα χορό φαγητό κρασί κ,.λ.π.
Και τραγούδια για το Νεοφώτιστο μωρό ,ήταν δε καλεσμένο όλο το χωριό ,τι ωραιά που ήταν ολοι τόσο αγαπημένοι ,πολυ φτωχοί και ξυπόλητοι αλλά πολύ κοντά ο ένας στον άλλον στις χαρούμενες στιγμές και στις δυσάρεστες ,έδινε κουράγιο ο ένας στον άλλον.
Τώρα σας γράφω τα δικά μου τα βαφτήσια μέσα στην κατοχή που ολοι ιδίως οι άντρες έμεναν έξω από το χωριό μέσα στους λόγκους και στα δάση για να μην τους πάρουν οι Γερμανοί .
Τον Νοέμβριο η γιαγιά μου είπε στον πατέρα μου και την μάννα μου ότι πρέπει να με βαφτίσουν διότι φοβούνταν μήπως γίνει κάτι και σκοτωθούν και εγώ που ήμουν μωρό και πεθάνω αβάφτηστη.
Κάλεσαν τον νουνό μου να έλθη στο χωριό να με βαφτίσουν .
Έτσι ένα βράδυ οταν βασίλευε ο ήλιος πήγαν στον Αγ´. Νικόλαο καλεσμένους δεν είχαν κανένα που να τους εύρισκαν που ήταν κρυμμένοι εδώ και εκεί ; Μόνο η θεία μου Βασείλω ήταν η αδελφή της μάνας μου και σκοτάδι μόνο λίγα κεράκια άναψαν ν α μην γίνετε φασαρία .
Αφού τελείωσε το μυστήριο έφυγαν όλοι μαζί και πήγαν στου Ζερβού εκεί που κρυβόταν ο πατέρας μου και άλλοι και έφαγαν όλοι μαζί κόκορα με χυλοπήτες που είχε μαγειρέψει η γιαγιά μου και είχαν πάρει το φαγητό μαζί τους στην εκκλησία για να μην πάνε πάλι στο σπίτι και αργήσουν .
Μάλιστα μου είχε πεί η μάνα μου ότι πήραν και τον παππά στο τραπέζι που έφαγαν στο αλώνι και έτρωγαν όλοι μέσα από την κατσαρόλα ,που να κουβαλούσαν πιάτα; Μόνο κουτάλια είχαν και έφαγαν ,ευχήθηκαν όλοι να ζήση το μωρό με το νέο όνομα ,πολύ χαρούμενη ήταν ιδίως η γιαγιά μου διότι της έβαλε το όνομά της ο νουνός μου ,τη φώναζαν Αγγέλω .
Έτσι έγιναν τα βαφτήσια μου χωρίς γλέντι και χορό ήταν μέσα στο φόβο του πολέμου.
Να σας πώ ο νουνός τότε μπορούσε να δώσει στο μωρό οτι όνομα ήθελε .
Όλοι μάθαιναν το όνομα στα βαφτήσια δεν ήξερε κανείς τίποτα ,μέχρι τη βάφτιση .
Τον αδελφό του πατέρα μου τον βάφτηκε ένας φίλος του Παπούλη μου που ήτο δικηγόρος και ήξερε μυθολογία ήταν διαβασμένος έτσι έλεγαν τους μορφωμένους ανθρώπους τότε .
Και του έδωσε το όνομα ¨ ΑΧΙΛΕΥΣ¨ δηλ. Αχιλλέα Είπε το όνομα στα αρχαία Ελληνικά.
Στο χωριό δεν είχαν ακούσει αυτό το όνομα δεν ήξεραν τι ήταν αυτό ; Τι σήμαινε;
Εκεί που γινόταν το τραπέζι και το γλέντι τον ρωτάει ο παππούλης .
Κουμπάρε μου θέλω να μας πείς τι όνομα είναι αυτό δεν ξέρουμε να μάθουμε.
Τότε ο κουμπάρος τους είπε οτι ο Αχιλλέας ήτο Ήρωας που πολέμησε στην τροία στον τρωϊκό πόλεμο για την ωραία Ελένη κ.λ.π. Και αυτά έγιναν πρίν Χριστού φανταστήτε τώρα ,
Όλοι κρεμόνταν από τα χείλη του που άκουσαν αυτή την τόσο όμορφη ιστορία που είπε δηλ. Σχεδόν όλη την ιστορία του τρωϊκού πολέμου ,για σκεφτήτε εκείνα τα χρόνια αυτοί οι αγράμματοι άνθρωποι να ακούσουν για τον τρωϊκό πόλεμο ; Που δεν ήξεραν να γράφουν ούτε το ονομά τους που όταν έπρεπε να υπογράψουν κάτι έγραφαν ένα σταυρό ;
Αυτά μας τα είχε πεί η γιαγιά μου για τα βαφτήσια του θείου μου Αχιλλέα .
Έτσι ήταν τότε σαν παραμύθι αλλά πολύ ωραία ζεστά και αγαπημένα .
Σας χαιρετώ όλους σας και ελπίζω να σας άρεσαν τα βαφτήσια στα παλιά χρόνια πριν 72 χρόνια !!!
Γειά και χαρά σας !!!
