ΗΛΘΑΝ ΤΑ ΝΙΚΟΛΟΒΑΡΒΑΡΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!!

Αγ. Βάρβαρα φώναξε, ο Αγ. Σάββας αποκρίθει και ο Αγ. Νικόλαος κίνησε να πάει να λειτουργείσει.

Έτσι μας έλεγε η γιαγιά  μου η Αγγέλω όταν έρχονταν αυτές οι γιορτές .σας αρέσει;  Εμένα πολύ μου αρέσει διότι θυμάμαι την γιαγιά μου που τόσο με αγαπούσε και εγώ τι ίδιο.

Καλό μήνα σε όλους σας να περάσετε όμορφα τις Αγ. Μέρες των Χριστουγέννων.

Να κανετε παρέα με τους συγγενείς  σας είναι πολύ ωραία να είμαστε όλοι μαζί .

Εμείς οι γυναίκες έχομε πολλές δουλειές και να ετοιμάσουμε γλυκά και φαγητά .

Επίσης να ευχηθώ τα χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν να έχετε υγεία και χαρά πάντα.

Εγώ έχω και την κόρη μου την Νικολεττα ,και της εύχομαι χρόνια πολλά να είναι καλά και ότι επιθυμεί .έχω και ένα εγγονάκι στην Ελλάδα της ανιψιάς μου της Αντωνία ς του εύχομαι χρόνια πολλά και καλή πρόοδο στο σχολείο του  Αντωνία να τον χαίρεσαι  το Νίκο σου .

Τα χριστού´γεννα να κάνετε τη. Γαλοπούλα γεμιστή με κάστανα είναι η ποιό καλή συνταγή .

Ασφαλώς και αρνάκι , κατσικάκι ότι σας αρέσει βέβαια .

Μην ξεχνάΤε και τα μελομακάρουνα ,κουραμπιέδες .

Όταν είμαστε στο χωριό τότε δεν είχαν οι γονείς μας χρήματα για να κάνουν πολλά γλυκά , 

όπως σήμερα ,μόνο κουραμπιέδες έκανε η μάνα μου ,με τη γιαγιά μου.

Εμείς όμως τι χαρά κάναμε διότι θα τρώγαμε γλυκά, αλλά τα Χριστούγεννα  τα τρώγαμε όχι νωρίτερα ,διότι ολοι τότε νυστεύαμε 40 μέρες .

Ούτε γαλοπούλα είχαμε έσφαζε η μάνα μου ένα κόκορα και τον έκανε με χυλοπήτες που ήταν πεντανόστημος .

Όσο για δέντρο κόβαμε ένα κλωνάρι από τα πεύκα και βάζαμε κορδελίτσες επάνω ,κάναμε και κάτι μπαλίτσες με τα χαρτάκια χρυσόχαρτο που είχαν τότε τα πακέτα τα τσιγάρα μέσα .

Κάναμε ένα μπαλάκι με κουρέλια και το τυλίγμε με αυτό το χαρτάκι και το κρεμάγαμε .επίσης κάναμε μπαλάκια και με διάφορα χρωματιστά χαρτιά και τα βάζαμε στο δέντράκι .

Αυτά μας τα είχε μάθει η δασκάλα μας σχολείο  η κυρία Πεντέα ήταν πολύ καλή δασκάλα .

 Επίσης βάζαμε και λίγα κεράκια  πάνω και τα ανάβαμε για λίγο να μην πιάσουμε φωτιά.

Αλλά τι ωραία που λαμπίριζαν πάνω  τόςο όμορφα δεν είχαμε ηλεκτρικό και ήταν σκοτάδι μόνο ένα λυχνάρι έκαιγε στο τζάκι .το δε τζάκι έκαιγε και ζέστανε το σπίτι μας .

Λοιπόν ετοιμάστε το δέντρο σας και γιορτάσετε τον ερχομό του Χριστού μας .

Εύχομαι νάχετε Καλά Χριστούγεννα και 

Ευτυχισμένος ο Νέος Χρόνος σε όλους σας .

   ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!!

Φθινοπωρινά φρούτα και συνταγή κυδώνι γλυκό κομπόστα

Θα σας γράψω και την συνταγή της μάνας μου κυδώνι γλυκό κομπόστα, το έκανα προχθές έγινε πολύ ωραίο να το έχεις με το Ελληνικό καφεδάκι  είναι πεντανόστιμο.

Το φθινόπωρο τώρα έχομε ωραία τραγανά μήλα να φάμε ,τα κυδώνια και τα ρόδια πορτοκάλια, μανταρίνια.

Ο πατέρας μου έξω στην αυλή μας είχε μιά πολύ μεγάλη κληματαριά και έκανε σταφύλια ροζακί, ήταν πολύ μεγάλα 2,3 κιλά το ένα σταφύλι και γινόταν πολύ αργά δηλαδή αυτό τον  καιρό είχε σταφύλια πάρα πολλά και έτρωγαν όλοι οι συγγενείς μας που τα μοίραζε. Όταν άρχιζε το πολύ κρύο τα έκοβε και τα κρέμαγε μέσα στο σπίτι για να γλυκάνουν και  να τα φάμε, αυτά που ήταν ακόμη άγουρα ξινά. Θυμάμαι που όταν βλέπαμε καμιά ρόγα να ροδίσει ανεβαίναμε στη καρέκλα και κόβαμε, αλλά η μάνα μας μάλωνε έπρεπε να τα αφήσουμε και ο πατέρας θα τα έφερνε να φάμε. Αχ και να είχα λίγο από αυτό το σταφύλι  ,από αυτά η μάνα μου έκανε  νόστιμο γλυκό  που πολλές φορές τρώγαμε λίγο κρυφά ,το φύλαγαν για  να κερνάνε ένα ξένο. Έτσι έλεγαν.

Κυδώνι γλυκό

   
Υλικά

• 10. Μέγάλα κυδώνια 
• 9.  Κούπες. ζάχαρη 
• 3. Κούπες. Νερό 
• Αμύγδαλα ή καρύδια 
• Βανίλια  ή αρμπαρόριζα
• Μισό λεμόνι χυμό 

Καθαρίζουμε  τα κυδώνια και τα κόβουμε λουρίδες  ή κομματάκια.
Τα βράζουμε μαζί με το νερό  για 15 λεπτά  να μαλακώσουν.
Μετά ρίχνουμε τη ζάχαρη και την αρμπαρόριζα και χαμηλώνουμε τη φωτιά μέχρι να δέση το γλυκό. Να μελώσει θέλει περίπου μισή ώρα ανάλογα την κουζίνα σας πόσο δυνατά καίει.

Αν θέλετε όταν το βράζετε μπορείτε να βάλετε και μισό πορτοκάλι κομμένο φέτες θα δώσει και αυτό ωραίο άρωμα .

 
Αφού γίνει το βγάζουμε και ρίχνουμε το λεμόνι για να μη ζαχαρώσει. Βάζομε και τα καρύδια ή αμύγδαλα ότι θέλουμε  και είναι έτοιμο.

Καλή σας όρεξη και του χρόνου να το κάνετε !!!

Νοεμβριός, Αγ. Ταξιάρχης, Μεσοσπορίτης!

Καλό μήνα. σε όλους μας με υγεία και χαρά  ήλθε και ο Νοέμβριος  με βροχές και κρύο.

Ωραίος είναι και αυτός ο μήνας του χρόνου μας φέρνει πολλά καλά .

Τι ωραία που γίνονται τα δέντρα τώρα τι όμορφα τα φύλλα τους που αλλά ζουν χρώματα .

Στο χωριό μου αυτόν το μήνα μάζευαν τις ελιές  έβγαζαν το ευλογημένο λαδάκι να τρώμε και να βάζουμε και στο καντηλάκι .Θυμάμαι η μάνα μου μας έκανε τηγανίτες με το φρέσκο λάδι και τρώγαμε. Ήταν τόσο νόστιμες πασπαλισμένες με λίγη ζάχαρη ή πετιμέζι και λίγη κανέλα .

Στις 8 του μηνός είναι η γιορτή  των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ  χρόνια πολλά και καλά σε όσους γιορτάζουν των Ταξιαρχών.

[Από "Αρώματα και Γεύσεις"]

Στις 14  είναι του Αγ. Φιλίππου και αρχίζει η Σαρακοστή για τα Χριστούγεννα .

Ο Φίλιππος ήταν ένας φτωχός άνθρωπος δούλευε στα χωράφια του και πολύ καλός .

Τη μέρα που αποκρέβουμε  αυτός έσφαξε το βόδι του και το μοίρασε σε όλους τους χωρικούς για να φάνε όλοι κρέας . Την άλλη μέρα το βρήκε ζωντανό έξω στο σπίτι του από θαύμα .

Όταν πέθανε αγίασε διότι ήταν αγαθός και καλός  άνθρωπος του Θεού.

Στις 21 Νοεμβρίου είναι τά ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ. Και τη γιορτή τη λέμε της Μεσοσπορίτησας.

Δηλαδή τότε σπέρνουν τα σιτάρια κ.λ.π.και είναι στη μέση  στο σπαρτό. Θυμάμαι αυτόν το μήνα που έσπερναν  πολύ κουραστική δουλειά  για τους γονείς μα. Εμείς δεν μπορούσαμε να βοηθήσουμε τότε, διότι πηγαίναμε σχολείο και ούτε ξέραμε να κάνουμε κάτι . Πάντα έσπερναν δύο δύο οικογένειες να έχουν βοήθεια και να τελειώνουν γρήγορα διότι έκανε κρύο έβρεχε πολύ δύσκολα. Πολλές φορές θυμάμαι που ερχόντουσαν το βράδυ και να είναι βρεγμένοι  από τη βροχή και λάσπες στα παπούτσια τους. Η γιαγιά μας Αγγέλω όμως είχε αναμμένο το τζάκι με ζεστή φωτιά για να ζεσταθούν οι γονείς μας  όταν έλθουν. Πολύ δύσκολα χρόνια.Και ο τραχανάς έτοιμος ζεστός ζεστός να φάνε ή ότι άλλο είχε μαγειρέψει.Ο πατέρας μου έπινε και το κρασάκι του που το έκανε μόνος του κόκκινο, σαν αίμα ήταν.

Αυτόν το καιρό είχε πολύ καλά ραδίκια και άλλα χόρτα που τρώγαμε σχεδόν κάθε μέρα, και η μάννα μας έκανε και λαχανόπιτες νόστιμες με τυρί και μπόλικο λάδι φρέσκο, και λιγάκι παστό χοιρινό.

Στις 16 του μηνός είναι η γιορτή του Ευαγγελιστή Ματθαίου. Γιορτάζει ο εγγονός μου ο Ματθαίος και του εύχομαι χρόνια πολλά και καλά  καλή πρόοδο. Νικολέττα να τον χαιρόμαστε με υγεία  πάντα.

Στις 30 είναι του Αγ, Ανδρέα, τότε έλεγε η γιαγιά μας ότι το κρύο αντρειεύει δηλαδή αρχίζει το τσουχτερό κρύο.

Σας εύχομαι τα χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν αυτό το μήνα να είναι πάντοτε καλά.

Η Γιαγιά μας η καλή

Η γιαγιά μας η καλή
Είναι έξω στην αυλή
Έχει ραπτομηχανή
Και όλο ράβει
Και γαζώνει
Του παππού το παντελόνι.  

Όλοι θα θυμάστε αυτό το στιχάκι ε;
Καλημέρα σε όλους σας, τι κάνετε; Όλοι καλά;

Σήμερα θυμήθηκα την γιαγιά μου και σας γράφω για τη γιαγιά μας .

Όσοι μεγαλώσατε με τη γιαγιά και τι δε θυμάστε τι ωραία που περνούσαμε με τη γιαγιά. Εγώ ήμουνα μία απο τά τυχέρα παιδιά που ειχα τη γιαγιά μου κοντά μου στο σπίτι μας.οτι ζημιές και αν κάναμε και φασαρίες δεν μας μάλωνε σαν τη μάνα μας ολο έκρυβε τις ζημιές μας .

Και τι νόστιμα που μας μαγείρευε .Εγώ έχω και το όνομά της διότι τότε έβαζαν της γιαγιά  και του παππού τά ονόματα και σήμερα το κάνουν πάρα πολλοί .με έμαθε πολλά πράγματα .

Η γιαγιά και ο παππούς λένε "του παιδιού μου τό παιδί είναι δυό φορές παιδί",  το έχετε ακούσει αυτό;

Η γιαγιά λέει παραμύθια στα παιδάκια τους δίνει ότι θέλουν και τα αγαπά πολύ πολύ .εγώ με τα εγγονάκια μου μιλάμε τώρα με το IPAD και γελάμε. Είναι τόσο περίφημο αυτό ,

Και ολο γράφω  ιδίως στό Λουκά το μικρούλι  μου. Του λέω "Σ'αγαπώ τοόοόόόόόόόόόόοσο". Και αυτός από μικρούλης τον έμαθα να ανοίγει τα χεράκια του σαν το Χριστό και να λέγει "τόόόόόοόσο".

Γιαγιάδες πάρτε IPAD να μιλάτε και να βλέπετε τα εγγονάκια σας κάθε μέρα!

Η γιαγιά παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή των παιδιών, και όσοι έχετε τους γονείς σας να τους τα πηγαίνετε να τα έχουν μαζί τους λίγο καιρό όσο μπορούν βέβαια, και αν μπορούν.

Σας γράφω ένα τραγούδι σε στίχους Παυλίνας Παμπούδη.

Γεια στα χέρια σου γιαγιά

Να'χαμε τι να'χαμε
Πεντ' έξι κεφτεδάκια
Μια κατσαρόλα τραχανά
Δύο τρία γιουβαρλάκια
Με άνηθο και κόκκινο πιπέρι.

Να'χαμε τι να'χαμε
Αρνίσια παϊδάκια
Ένα ταψί παστίτσιο
Λίγα ντολμαδάκια
Με αυγολέμονο παχύ

Αχ γειά στα χέρια σου γιαγιά

Αχ να'σουνα εδώ γιαγιά
Που κάνεις νόστιμα  φαγιά

Σ'αγαπώ πολύ γιαγιά μου!!!

Γλυκό σταφύλι του κουταλιού!!!

Τώρα που έχει γλυκά σταφύλια μπορείτε να κάνετε γλυκό που είναι νόστιμο και υγειηνό.

Διότι δεν έχει βούτυρο  ,αυγά και όλα αυτά τά λιπαρά .

Πολύ ωραίο ειναι το σταφύλι  η σταφίδα σουλτανιά που δεν έχει κουκούτσια .

Θα πλύνετε καλά τα σταφύλια  και θα βάλετε,όσα στάφύλια τόση ζάχαρη, δηλαδή.

Ι κιλό σταφύλια τις ρόγες.

Ι κιλό ζάχαρη 

1/2 ποτήρι νερό 

Ι βανίλια  ή αμπαρόζα 

2 κουταλιές λεμόνι.

Βράζετε το σταφύλι με τη ζάχαρη,νερό αμπαρόζα  να βράσει σιγά μέχρι να δέση.

Και όταν τό βγάλετε από τη φωτιά βάζετε το λεμόνι να μην σας ζαχαρώσει,αν δεν έχετε αμπαρόζα τώρα βάζετε λίγη βανίλια για το άρωμα .

 Αντε να το κάνετε,καλή επιτυχία και καλή όρεξη με ένα ελληνικό καφεδάκι !!!

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ,ΤΡΥΓΥΤΗΣ,ΣΧΟΛΙΚΟΣ,ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ!!!

Γειά καί χαρά σε όλους σας , 

Καλό Μήνα ,Και καλή  αρχή σε όλα τα παιδιά που θα αρχίσουν τη σχολική χρονιά τους .

Να έχετε καλή προόδο  και καλή επιτυχία ,να διαβάζετε και όλα θα πάνε καλά ,διότι χωρίς κόπο δεν γίνετε τίποτα ,κουραστήτε τώρα που είστε νέοι για να περνάτε καλά αργότερα.

Να σας πώ μιά παροιμία που έλεγε η γιαγιά μου στο χωριό ; 

Όμορφα τρελά νιάτα κακά γεράματα .

Άσχημα νιάτα κουραστικά ; καλά γεράματα .

Νομίζω καταλαβαίνετε τι σημαίνει .

Σας είπα οτι λέγε τε και Άγιος ο Σεπτέμβριος  και αυτό διότι.

Πρώτον στις 8 του μήνα γιορτάζουμε την γέννηση της ΠΑΝΑΓΙΑΣ  μεγάλη γιορτή .

Δεύτερον  σπουδαία γιορτή η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ  και αυτή μεγάλη γιορτή .

Τρίτον στις 26 γιορτάζουμε τ ην ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ.

Σε πολλά μέρη δε τον Σεπτέμβριο τον λένε και ΣΤΑΥΡΙΤΗ .

Τρυγητή  τον λέμε διότι τρυγάνε τα αμπέλια  κόβουν τα σταφύλια και τα πάνε στους λυνούς δηλ. Στα πατητήρια για να τα λιώσουν να βγή ο χυμός των σταφυλιών ο μούστος που θα γίνει το κρασί .

Πρέπει να είναι πολλοί να τρυγάνε δεν πρέπει να παρα γίνουν  τα σταφύλια .

Για αυτό λέμε καϊ : θέρος ,τρύγος ,πόλεμος: 

Θυμάμαι που είμαστε παιδιά και τρυγάγαμε το αμπέλι  μας έρχονταν όλοι οι συγγενείς να βοηθήσουν και εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε  φέρναμε νερό απο τη βρύση και δύναμε νερό σε όλους ,που έκανε ζέστη να δροσίζονταν , η βάζαμε στάφύλια στα κοφίνια που έκοβαν οι μεγάλοι.

Τρώγαμε και σταφύλια που ήταν τόσο γλυκά  νόστημα  και τραγανά .

Κόκκινα; Μαύρα; Κίτρινα; Ρόζακί; Από όλα τα είδη .

Το μεσημέρι ήταν η χαρά μας διότι θα τρώγαμε κρέας ε ξέρετε από ένα κοκαλάκι και μπόλικες χυλοπήτες ,αλλά μας έφθανε είμαστε χαρούμενα παίζαμε γελούσαμε και οί μεγάλοι εκεί που έκοβαν τα σταφύλια τραγουδούσαν .

Όταν τελείωναν χόρευαν και λίγο και όλοι έπερναν από ένα Κοφινάκι σταφύλια για το σπίτι τους .

Ωραία έθημα αγνά και αγαπημένα .

Την άλλη μέρα πρωί πρωί ο πατέρας μου η μάνα μου  η γιαγιά όλοι πηγαίναμε πάλι στο αμπέλι και 2,3 θείοι για να πατήσουν τα σταφύλια ,αυτό το έκαναν οι άντρες με τα πόδια και έβγαινε ο μούστος .

Τον έβαζαν σε μέγάλα καθαρά βαγένια με αρωματικά φυτά  εγώ θυμάμαι βάζανε μάραθο και το ριτσίνι ,μετά ένα και κάτι μήνα το κρασί ήταν έτοιμο . Συνήθως άνοιγαν το νέο κρασί του Αγ. Δημητρίου ,κόκκινο ή άσπρο κεχριμπαρένιο και έπιναν όλο το χρόνο. 

Το πρώτο θυμάμαι η γιαγιά μου με τη μάνα μου το πήγαιναν στην εκκλησία για να κάνει  ο Παππάς τη Θεία Κοινωνία   Μόνο με το κόκκινο κρασί .

Θυμάστε το κρασί το έχει ευλογήσει και ο Χριστός μας όπως και το ψωμί .

Να σα πω τώρα ότι από το μούστο κρατούσαν αρκετό και το έβραζαν πολύ ώρα μέχρι να γίνει σαν μέλι ,αυτό ήταν το πετιμέζι που τρώγαμε σαν μέλι  ήταν τόσο νόστιμο. Εμένα μου αρέσει πολύ και όταν παω Ελλάδα μου δίνει η αδελφή μου και κάνω μουσταλευριά ,και την ευχαριστώ πολύ να είναι καλά χρόνια πολλά .είναι πολύ καλό για το βήχα .

Για αυτο το λόγο τον λένε και ΠΕΤΙΜΕΖΑ τον Σεπτέμβριο .

Η μάννα μου τότε μας έκανε ταψιά με μουσταλευριά και τρώγαμε ήταν η χαρά μας που τρώγαμε ένα τόσο νόστιμο γλυκό ,αυτά τα γλυκά είχαμε τότε που ήταν πολυ αρκετά για εκείνη τη εποχή .

Αά να σας πω ότι έκανε και γλυκό σταφύλι του κουταλιού από το σταφύλι φράουλα και έβγαζε τα κουκούτσια ,ή από τη σταφίδα το κίτρινο σταφύλι χωρίς κουκούτσια  την σουλτανιά σταφίδα .

Ε μη φανταστήτε οτι τρώγαμε πολύ από αυτό μας έδιναν  2,3 φορές το άλλο το φύλαγαν για τους ξένους να κερνάνε με τον καφέ ,τι να έκαναν οι καυμένοι δεν είχαν χρήματα για να πέρνουν άλλα γλυκά .πολλά παιδιά τότε θυμάμαι ότι έτρωγαν από το γλυκό κρυφά στο ντουλάπι που το έβαζαν ,και μερικές φορές γίνονταν ατυχήματα να σπάσουν το βάζο ,τότε άστα είχαν πρόβλημα θα έπεφτε ξύλο.

Εγώ θυμάμαι το έκανα μερικές φορές ευτυχώς δεν έσπασα το βάζο ποτέ .

Αυτός ήταν ο τρύγος στα αμπέλια τότε διότι τώρα ιδικά στο χωριό μου ούτε που έχει αμπέλια πανε τα παράτησαν όλοι .εμείς όλοι φύγαμε από τα χωριά για καλλίτερα έτσι μας έλεγαν οι γονείς να μάθουμε γράμματα να πάμε στη πόλη .οι γονείς τώρα πέθαναν  ποιός να τρυγύσει τα αμπέλια; Κανείς ολοα αυτά είναι περάσμένες αναμνήσεις απο τη  δική μου γενιά που τα θυμόμαστε ,και στα παιδιά μας και εγγόνια μας ακούγονται σαν παραμύθι .

Δεν είναι όμως είναι αλήθεια έτσι ήταν .

Γειά σας και καλό μήνα πάλι  θα σας γράψω και συνταγή για μουσταλευριά ,και γλυκό σταφύλι,όπως το έκανε η γιαγιά μου η ΑΓΓΕΛΩ!!!

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1943 ΤΑ ΒΑΦΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΩΣ!!!

 Γειά καί χαρά σε όλους σας .

Πως περάσατε το καλοκαίρι σας; πολλοί θα είστε ακόμη σε διακοπές  πήγατε στα πανηγύρια ; Φαντάζομαι ναι και θα χορέψατε  θα φάγατε και γουρνοπούλα  στή σούβλα ; Ωραία. Και του χρόνου να είστε καλά  να περάσετε ποιό καλά .

Εγώ εδώ ακόμη δεν μπορώ να πάω σε πολλά μέρη διότι έχω το πόδι μου που με πονάει ακόμη.

Το ωραίο είναι ότι ήλθαν τα παιδιά κα ι εγγόνια μου από την καλιφόρνια  και η Αντωνία απο την Ν.Υ.και είχα τόσο ευχάριστη παρέα και γέλια και  χαρές με τα παιδιά που ξέχναγα τον πόνο μου.

Και τους ευχαριστώ πολύ ολα που με προσέχουν τον Αντώνη και Χαρίκλεια τους έχω εδώ κοντά μου.

Σήμερα θέλω να σας γράψω για τα βαφτήσια πως γινόταν παλιά και πώς έγιναν τα δικά μου που ήταν ο πόλεμος τότε με τους γερμανούς κι Ιταλούς ήτο η ΚΑΤΟΧΗ  άσχημα χρόνια για τους γονείς μας !!!

Λοιπόν πήγαιναν στην Εκκλησία  όλοι όλοι εκτώς από τη μάνα του μωρού που καθόταν σπίτι και περίμενε τα συχαρίκια από τα παιδιά να μάθει το όνομα του παιδιού της .σας φαίνετε  αστείο;

Αφού διάβαζε ο Ιερέας το μωρό στην είσοδο της εκκλησίας με τον νουνό  η νουνά και τη γιαγιά που κρατούσε το εγγονάκι της αγκαλίτσα και περίμενε πώς και πώς να ακούσει το όνομα  του.

Την ώρα που ρωτάει ο Ιερέας τον νουνό ¨ και το όνομα αυτού;¨ ο νουνός τότε λέει το όνομα του μωρού που κανείς δεν ήξερε τι όνομα θα βάλει ο νουνός ,ότι ήθελε ο νουνός έλεγε  έτσι ήτο το έθιμο .τα παιδιά τότε που άκουγαν το όνομα τρέχανε στο σπίτι στη μάνα να της πούνε ...

Συχαρίκια θεία θέλουμε να σου πούμε το όνομα , και αυτή τότε τους έδινε γλυκά  χρήματα καρύδια αυτά πού είχαμε τότε τα  λέγαμε καλούδια .τα συχαρίκια έλεγαν  να μας δώσεις κάτι  να σου πούμε ένα καλό νέο , και της έλεγαν τι όνομα θα έχει το μωρό της .

Τότε η μάννα πήγαινε στην εκκλησία και περίμενε  να τελειώσει η βάφτιση  για να της παραδώσει ο κουμπάρος το μωρό της , και της έλεγε αυτά τα λόγια ....

Σου παραδίδω Κουμπάρα το παιδί βαφτησμένο, μυρωμένο ,του ΘΕΟΥ παραδομένο,να το φυλάξεις από φωτιά και από γκρεμό και από κάθε άλλο κακό μέχρι να πάει 12 χρονών από εκει και πέρα το  φυλάει ο ΧΡΙΣΤΟΣ και η ΠΑΝΑΓΙΑ!!!

Η μάνα δε έπρεπε να κάνει μετάνια στο κουμπάρο  να του φιλίσει το χέρι. Και να πάρει το παιδί της.

Μετά πήγαιναν ολοι στο σπίτι και έκαναν γλέντι όλη μέρα χορό φαγητό  κρασί κ,.λ.π.

 Και τραγούδια για το Νεοφώτιστο  μωρό  ,ήταν δε καλεσμένο όλο το χωριό ,τι ωραιά που ήταν ολοι τόσο αγαπημένοι ,πολυ φτωχοί και ξυπόλητοι αλλά πολύ κοντά ο ένας στον άλλον στις χαρούμενες στιγμές και στις δυσάρεστες ,έδινε κουράγιο ο ένας στον άλλον.

Τώρα σας γράφω τα δικά μου τα βαφτήσια μέσα στην κατοχή που ολοι ιδίως οι άντρες έμεναν έξω από το χωριό μέσα στους λόγκους και στα δάση για να μην τους πάρουν οι Γερμανοί .

Τον Νοέμβριο η γιαγιά μου είπε στον πατέρα μου και την μάννα μου ότι πρέπει να με βαφτίσουν διότι φοβούνταν μήπως γίνει κάτι και σκοτωθούν  και εγώ που ήμουν μωρό και πεθάνω αβάφτηστη.

Κάλεσαν τον νουνό μου  να έλθη στο χωριό να με βαφτίσουν .

Έτσι ένα βράδυ οταν βασίλευε ο ήλιος πήγαν στον Αγ´. Νικόλαο καλεσμένους δεν είχαν  κανένα που να τους εύρισκαν που ήταν κρυμμένοι εδώ και εκεί ; Μόνο η θεία μου Βασείλω ήταν η αδελφή της μάνας μου και σκοτάδι μόνο λίγα κεράκια άναψαν ν α μην γίνετε φασαρία .

Αφού τελείωσε το μυστήριο έφυγαν όλοι μαζί  και πήγαν στου Ζερβού εκεί που κρυβόταν ο πατέρας μου και  άλλοι και έφαγαν όλοι μαζί  κόκορα με χυλοπήτες  που είχε μαγειρέψει η γιαγιά μου και είχαν πάρει το φαγητό μαζί τους στην εκκλησία  για να μην πάνε πάλι στο σπίτι και αργήσουν .

Μάλιστα μου είχε πεί η μάνα μου ότι πήραν και τον παππά στο τραπέζι που έφαγαν στο αλώνι και έτρωγαν όλοι μέσα από την κατσαρόλα ,που να κουβαλούσαν πιάτα;  Μόνο κουτάλια είχαν και έφαγαν ,ευχήθηκαν όλοι να ζήση το μωρό  με το νέο όνομα ,πολύ χαρούμενη ήταν ιδίως   η γιαγιά   μου διότι της έβαλε το όνομά της  ο νουνός μου ,τη φώναζαν Αγγέλω  .

Έτσι έγιναν τα βαφτήσια μου χωρίς γλέντι και χορό  ήταν μέσα στο  φόβο του πολέμου.

Να σας πώ ο νουνός τότε μπορούσε να δώσει στο μωρό οτι όνομα ήθελε .

Όλοι μάθαιναν το όνομα στα βαφτήσια δεν ήξερε κανείς τίποτα ,μέχρι τη βάφτιση .

Τον αδελφό του πατέρα μου τον βάφτηκε ένας φίλος του Παπούλη μου που ήτο δικηγόρος και ήξερε μυθολογία ήταν διαβασμένος  έτσι έλεγαν τους μορφωμένους ανθρώπους τότε .

Και του έδωσε το όνομα  ¨ ΑΧΙΛΕΥΣ¨ δηλ. Αχιλλέα   Είπε το όνομα στα αρχαία Ελληνικά.

Στο χωριό δεν είχαν ακούσει αυτό το όνομα δεν ήξεραν τι ήταν αυτό ; Τι σήμαινε;

Εκεί που γινόταν το τραπέζι και το γλέντι τον ρωτάει ο παππούλης . 

Κουμπάρε μου θέλω να μας πείς τι όνομα είναι αυτό δεν ξέρουμε  να μάθουμε.

Τότε ο κουμπάρος τους είπε  οτι ο Αχιλλέας ήτο Ήρωας που πολέμησε στην τροία στον τρωϊκό πόλεμο για την ωραία  Ελένη  κ.λ.π. Και αυτά έγιναν πρίν  Χριστού  φανταστήτε  τώρα ,

Όλοι κρεμόνταν από τα χείλη του που άκουσαν αυτή την  τόσο όμορφη ιστορία  που είπε δηλ. Σχεδόν όλη την ιστορία του τρωϊκού πολέμου ,για σκεφτήτε εκείνα τα χρόνια αυτοί οι αγράμματοι άνθρωποι να ακούσουν για τον τρωϊκό πόλεμο ; Που δεν ήξεραν να γράφουν ούτε το ονομά τους  που όταν έπρεπε να υπογράψουν κάτι έγραφαν ένα σταυρό ;

Αυτά μας τα είχε πεί η γιαγιά μου για τα βαφτήσια του θείου μου Αχιλλέα .

Έτσι ήταν τότε σαν παραμύθι αλλά πολύ ωραία  ζεστά και αγαπημένα .

Σας χαιρετώ όλους σας  και ελπίζω να σας άρεσαν  τα βαφτήσια στα παλιά χρόνια  πριν 72 χρόνια !!!

Γειά και χαρά σας !!!

Δεκαπενταύγουστος - το Πάσχα του καλοκαιριού!!!

Αύγουστε καλέ μου μήνα να ήσουν δυό φορές το χρόνο!!! Έτσι μας έλεγε η γιαγιά μου.

Καλό μήνα σε όλους  να περνάτε όμορφα όπου και αν είστε. Αύγουστος ο πιο πλούσιος μήνας του χρόνου, γιατί ; Διότι έχει όλα τα φρούτα ,είναι καλοκαίρι ,έχομε την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Η μεγαλύτερη μάνα του κόσμου με τον Ιησού στην αγκαλιά της γιορτάζει στις 15 Αυγούστου.

Κάθε καλοκαίρι όλη η Ελλάδα φοράει τα καλά της και γιορτάζει την Κοίμηση  της .

Η παράδοση μας λέει η Παναγία έμαθε για το θάνατό της 3 μέρες πριν από έναν Άγγελο και ήταν έτοιμη , οι Απόστολοι ήταν όλοι σκορπισμένοι σε διάφορα μέρη  να διδάσκουν για τον αληθινό Θεό τον Χριστό μας . Τότε μία νεφέλη τους έφερε όλους δίπλα στο κρεβάτι της Παναγίας, και τους είπε πως πληροφορήθηκε τον θάνατό της, μόνο ο Απόστολος Θωμάς απουσίαζε.

Η εκκλησία μας άρχισε να γιορτάζει αυτή τη γιορτή το 500 μ.χ. Στα Ιεροσόλυμα .

Το 100  μ.χ. Καθιέρωσε την νηστεία .

Για 15 μέρες νηστεύουμε, μόνο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος τρώμε ψάρι .

Αλλά όπως σας είπα είναι πολύ πλούσιος μήνας και έχομε να φάμε τόσα φρούτα και λαχανικά που ούτε καταλαβαίνεις ότι είναι νηστεία .

Σε κάθε χωριό και πόλη θα έχει μία εκκλησία της Παναγίας και όλοι  έχουν γιορτή και πανηγύρι .

Στην Παναγιά μας έχουμε δώσει διάφορα ονόματα  όπως .

Γλυκοφιλούσα , παρηγορήτρα, οδηγήτρια, στην Πάρο την λένε Εκατονταπηλιανή έχει 100 πόρτες ,

Παναγία της Τήνου χιλιάδες κόσμος πάει να προσκυνήσει στη χάρη της, Παναγία Σουμελά στον Πόντο, στην Κεφαλλονιά την λένε ¨Τα φιδάκια της Παναγίας¨, η παράδοση λέει ότι ήταν εκεί στην εκκλησία ένα μοναστήρι με καλόγριες ,και έρχονταν πειρατές και; Θα έπαιρναν τις καλόγριες, τότε έκαναν προσευχή στην Παναγιά να τις κάνει φιδάκια , και έτσι έγιναν .

Από τότε λένε κάθε Δεκαπενταύγουστο βγαίνουν πάρα πολλά φιδάκια μικρά άκακα δεν πειράζουν κανέναν  και γυρίζουν στην εκκλησία και στην εικόνα της Παναγίας σαν να προσκυνούν ,τα έχουν ιδεί πολλοί που έχουν πάει.

Η Παναγία μας σαν Μάνα πέρασε μεγάλο πόνο για το παιδί της τον  Χριστό μας  και νομίζω κάθε γυναίκα νοιώθει τον πόνο της.

Όλοι μας λέμε πολλές φορές ¨ Παναγιά μου βοήθησέ με ¨ .

Όλοι μας ας γιορτάσουμε  και τούτο το καλοκαίρι της Παναγίας τη γιορτή και ας ζητήσουμε την βοήθειά της δεν θα μας αρνηθεί .

Ας είναι βοήθεια όλων μας .

Χρόνια πολλά εύχομαι σε όσους γιορτάζουν αυτή την μέρα να είναι καλά και η Παναγία μαζί τους .

Σας χαιρετώ ολους  Αγγέλω !!!

ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΩΣ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ¨26/07/1943¨

Σήμερα έχουμε 26 Ιουλίου της Αγ. Παρασκευής ,σαν σήμερα γεννήθηκα στο χωριό στο τζάκι κοντά για να είναι ζεστά για το μωρό που θα έλθη στον κόσμο και για τη μάνα να μην πάρει κρύωμα .

Αυτή τη μέρα ήταν όλοι οι συγγενείς και αλώνιζαν το σιτάρι στου ζερβού το αλώνι.

Οι γονείς μου παντρεύτηκαν τον Αύγουστο του 1942 μέσα στην κατοχή αλλά έλα που ο πατέρας μου έπρεπε να πάει φαντάρος και η γιαγιά μου η Αγγέλω θα ήταν μόνη της διότι είχε πεθάνει ο παππούς μου και την άφησε 30 χρονων´ χήρα με 5 παιδιά που όλα της πέθαναν και έμεινε μόνο ο πατέρας μου για παρέα της και παρηγοριά της .σκέφτηκε να παντρέψει τον γυιό της να έχει παρέα τη νύφη της .

Ο πατέρας μου ήταν 23 χρονών καί η μάνα μου 25 όταν παντρεύτηκαν.

Ζούσαν πολύ αγαπημένοι και ο πατέρας μου την σεβόταν πάρα πολύ και όλο την ρωτούσε πως να κάνουν τις δουλειές , μας έλεγε οτι η μάνα σας έχει ποιό πολύ μυαλό  από μένα ,ίσως επειδή είχε πάει σχολειό και στο γυμνάσιο ενώ αυτός ο καυμένος μέχρι τήν Τρίτη δημοτικού πήγε δεν τα ήθελε τα γράμματα, δουλειά και μόνο δουλειά  με την αξίνα να σκάβει.

Πολύ χαρούμενοι ήσαν που θα είχαν το πρώτο παιδάκι τους και ιδίως η γιαγιά μου διότι θα άκουγε το όνομά της Αγγέλω ,και,την μάνα μου την είχε στα όπα ,όπα την πρόσεχε που ήταν έγκυος.

Λοιπόν εκεί στο αλώνι το απόγευμα τους λέει πονάω θα φύγω  αντε στο χωριό της λένε .

Της κόβει ένα ξύλο ο πατέρας μου να το έχει για μαγκούρα και φεύγει.

Κανένας δεν σκέφτηκε που την αφήνουμε μόνη της  μπορεί να γεννήσει στο δρόμο μόνη ;τι θα έκανε  ένα κορίτσι 26 χρονών ;

Σιγά-σιγά έφτασε και φωνάζει την αδελφή της ,Βασείλω Βασείλω ελα εδώ πονάω .

Τρέχει η θεία μου τη βλέπει οτι ήταν έτοιμη να γεννήσει πάνε σπίτι στη γιαγιά μου ηλθε και η μαμμή ήταν πρακτικός γιατρός γυναικολόγος και σε ούτε μισή ώρα με γέννησε όλα καλά . 

Αλλά για σκεφτείτε πάρά λίγο θα με έκανε στο δρόμο μόνη της!

Μου τα έλεγε οταν ήμουν μεγάλη και τη ρώτησα τι θα έκανες μόνη σου ; Πως θα έκοβες τον αφαλό του μωρού; Και μου είπε ¨ ε  θα έπερνα μία πέτρα και το έκοβα ,και θα το έκανε διότι ήταν πολύ δυνατή και είχε θάρρος δεν φοβόταν καθόλου.

Το βράδυ ηλθε και ο πατέρας μου από το αλώνι ,τον φωνάζει η θεία μου .

Τάση έλα έλα να δείς η Αντώνα έκανε ένα κοριτσάκι ,μόλις το άκουσε στεναχωρέθηκε και έφυγε πήγε στο καφενείο , διότι όλοι τότε ήθελαν αγόρια να έχουν όχι κορίτσια.

Και αυτό ξέρετε γιατί; Διότι έπρεπε να δίνουν προίκα να τα παντρεύουν ,ενώ αν είχαν αγόρια θα έπερναν προίκα και θα μεγάλωνε η περιουσία τους.

Και το άλλο οι φίλοι  θα έλεγαν  αντε ρε κορίτσι έκανε; Τους πείραζαν .

Ε αργοτερα ηλθε σπίτι και τον μάλωσε η γιαγιά μου που έφυγε , ε όλα πήγαν καλά μετά.

Θυμάμαι πόσο πολύ καμάρωνε οταν πήρα το απολυτήριο του γυμνασίου  είχε πολύ χαρά.

Με πήγε στο Κοπανάκι και μου πήρε καινούργια άσπρα παπούτσια, που δεν είχα φορέσει μέχρι τότε καινούργια. Ολο παλιά μας έπερνε και τα φορούσαμε στο σχολείο καί στην εκκλησία μόνο,τις άλλες ώρες όλα τα παιδιά είμαστε ξυπόλυτα και αν μας έκοβε κάτι και έβγαλε αίμα βάζαμε πάνω χώμα και όλα εντάξη  πέρναγε .

Με αυτο τον τροπο γεννούσαν τότε ουτε γιατρό  ούτε νοσοκομείο, ηταν μια χαρά .

Λοιπόν όσοι γιορτάζετε σήμερα χρόνια σας πολλά με υγεία και χαρά.

Η Αγ, Παρασκευή να μας προστατεύει όλους και εμένα που έχω τα γενέθλιά μου .

Είμαι πολύ χαρούμενη διότι θα έλθουν τα παιδιά και εγγόνια μου από την καλιφόρνια και θα τους έχω παρέα ,θα μου δώσουν πολύ κουράγιο που πονάω με το πόδι μου από την εγχείρηση.

Σας χαιρετώ ολους  με αγάπη .

Γειά σας 😘❤️🌹

Αλωνάρης με τα άλώνια και με τα χρυσά πεπόνια !!!

Καλό μήνα  να έχετε  όλοι σας γεια χαρά σας!!!

Εδώ είμαι σπίτι μου πάλι έκανα την επέμβαση στο πόδι μου , πονάω αρκετά αλλά με τη βοήθεια του θεού θα το ξεπεράσω.

Ο Ιούλιος μήνας είναι ο ποιο ζεστός μήνας του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο της γης,και ο,λαός τον ονομάζει αλωνάρη   διότι αλωνίζουν τα σιτάρια κ,λ,π, που θέρισαν τον  θεριστή.

Αυτό το μήνα έχομε πολλές γιορτές οπότε και πολλά πανηγύρια με χορούς και τραγούδια .

Όταν πήγαιναν στα πανηγύρια μας έπαιρναν και μας τα παιδιά το τι χαρά που κάναμε γιατί κάπου πηγαίναμε  χορεύαμε μας έπαιρναν καραμέλες ,παστέλια τρώγαμε γουρουνόπουλα στη σούβλα που ήταν τόσο νόστιμη .δεν κάναμε ζαβολιές καθόλου για να μας παίρνουν κοντά τους .

Στα αλώνια βάζανε τα δεμάτια το σιτάρι και τα άλογα που ήταν όλα δεμένα μια σειρά πατούσαν τα δεμάτια για να βγει ο καρπός. Όλη μέρα γινόταν αυτό την άλλη μέρα έπρεπε να το λιχνίσουν να φύγει το,άχυρο να μείνει ο καρπός ήταν πολύ κουραστικό αλλά μαζευόντουσαν 3 ,4 οικογένειες για να βοηθήσουν και να τελειώσουν,

Τα παιδιά είμαστε εκεί να παίζουμε  και να βοηθάμε σε ότι μπορούσαμε και το βράδυ κοιμόμαστε εκεί στο αλώνι τι ωραία το βράδυ να μετράμε τα αστέρια που ήταν ο ουρανός γεμάτος. το φεγγαράκι τι λαμπερό  ,ακούγαμε το,Γκιώνη να κλαίει για τον αδερφό του και τα τσακάλια να σκούζουν. Και να φοβόμαστε και να πηγαίνουμε κοντά στη μάννα μας αγκαλιά .

Έβαζε χαλάκια στο χώμα και κοιμόμαστε όλοι μαζί ,αλλά το πρωί μας ξύπναγαν τα κοκόρια από  τίς 5

Το πρωί η μάννα μας άρμεγε τις γίδες και τρώγαμε γάλα με ψωμί .

Αααα το μεσημέρι έκαναν κόκορα με χυλοπίτες αυτή ήταν η μεγάλη μας χαρά που θα τρώγαμε κρέας ,ε τι κρέας μισό φτερό ,το λαιμό  μια μπουκιά και ένα πιάτο χυλοπίτες αλλά τι νόστιμο που μας φαινόταν δεν μπορείτε να το φανταστείτε και,τα ποδαράκια τρώγαμε  εγώ τα τρώγω ακόμη 

Τότε είχε και αχλάδια ,σύκα και είμαστε πολύ χαρούμενα . 

Έλεγαν και μία παροιμία ¨ κότα πίτα το Γενάρη και κόκορα τον αλωνάρη¨

Τότε ήταν νόστιμα στην εποχή τους .

Όταν έφερναν το σιτάρι σπίτι  ζύμωναν το φρέσκο ψωμί που μοσχομύριζε η γειτονιά  όλη.

Έκαναν το πρόσφορο για την κοινωνία στην εκκλησία ,ευχαριστούσαν το θεό για την καλή σοδειά .

Έκαναν και μικρές κουλούρες για τα άλογα τις έτρωγαν για τη βοήθεια που  δώσανε στο νοικοκύρη .

Η μάννα μου έκανε και τις τηγανίτες  ή λουκουμάδες από το φρέσκο σιτάρι  ήταν τόσο νόστιμα .

Κάθε βράδυ στα σταυροδρόμια οι γυναίκες θα μοίραζαν ψωμάκια για τους νεκρούς μας γι να τους συγχωρέσουν οι,ζωντανοί .

Εμείς στο Σιδηρόκαστρο είχαμε τον προφήτη Ηλία πάνω στο βουνό στον Αιλιά .

Κάναμε καλό πανηγύρι έφερνε ο πρόεδρος ορχήστρα και χορεύαμε από την παραμονή και ανήμερα ,ερχόταν πολύ κόσμος από τα γύρω χωριά χορός όλη νύχτα με κλαρίνα και βιολιά .

Πηγαίναμε να πούμε χρόνια πολλά  σε αυτούς που είχαν όνομα Ηλία και Ιουλία .

Σε όλες τις γιορτές όλοι πήγαιναν να ευχηθούν χρόνια πολλά  μας έδιναν γλυκά και λουκούμια ,οι μεγάλοι έτρωγαν τα καλλίτερα γλυκά και μεζεδάκια με το κρασί και  άρχιζαν το χορό και τραγουδούσαν με το στόμα δεν είχαμε ράδιο και κασετόφωνα.

Στις 26 Ιουλίου ήταν της Αγ. Παρασκευής στις 27 του Αγ. Παντελεήμονος ο Άγιος που θεράπευε τους ανάπηρους και γιαυτό έλεγαν ¨ κουτσοί , στραυοί ,παράλυτοι  όλοι στον Αγ. Πανταλεήμονα¨

Και στις 28 της Αγ. Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου.στα χωριά που είχαν αυτούς τους αγίους ήταν και τα πανηγύρια. 

Α να σας πω τότε γίνονται  και τα πεπόνια γλυκά γιαυτό λένε 

Αλωνάρης με τα αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια !!!

Araunah's Threshing Floor. Illustrated by Balage.

Του Θεμιστοκλής Στ. Μπάζος

Λίχνισμα στο Δελβινάκι 1953

Θέρος ,Τρύγος ,Πόλεμος !!!

Γειά σε όλους σας  ηλθε το καλοκαίρι  επιτέλους και έχομε καλό καιρό .

Όσοι πάτε στην Πατρίδα μας την Ελλάδα  σας εύχομαι να περάσετε όμορφα ,να κάνετε μπάνια στη θάλασσα στις ωραίες παραλίες ,να παπνευσετε  το Ιόδιο της θάλασσας με την ψυχή σας .

Να γυρίσετε ξεκούραστοι και ανανεωμένοι ..

Αυτόν τον μήνα στα χωριά μας τον έλεγαν θεριστή διότι θέριζαν τα σπαρτά 

Το σιτάρι ,βρώμη ,κριθάρι ,φακές κ.λ.π.

Έπρεπε να τα θερίζουν γρήγορα να μην παρα γίνουν διότι έπεφτε ο καρπός από τα στάχυα ,και έχαναν τον καρπό που ήταν τόσο,πολύτιμο  για τους χωριάτες .

Θυμάμαι που ξυπναγαν οι γονείς μας πολύ πρωί με το πρώτο λάλημα του κόκορα  που ξέρετε τι ώρα ήταν ;3  μετά τα μεσάνυχτα μάλιστα  3 η ώρα ,ξυπναγαν οι νοικοκυρές να ζυμώσουν το ψωμί να μαγειρέψουν  και στίς 6 να φύγουν για το θέρο.

Θέριζαν όλη μέρα με ένα διάλειμμα μία ώρα να φάνε και λίγο να ξαποστάσουν.

Τι έτρωγαν ; Χυλοπήτες , χόρτα , πατάτες , μακαρόνια ,τα  οποία τα έκαναν μόνες τους οι μανάδες μας ,ξυδόλαδο ,άρμη, τραχανά  και κάπου κάπου λίγο παστό  χοιρινό το λεμε ξύγκι .

Αυτό το έκανα από τα γουρούνια που είχαν όλοι. Για να έχουν λίγο κρέας όλο το χρόνο .

Αλλά ξέρετε τι νόστημο ήταν ; Ήταν και παχύ και τους χόρτενε και τους έδινε δύναμη 

Ψωμί έτρωγα ν μπόλικο και κρασάκι κοκκινέλι που το έκαναν μόνοι τους .

Θέριζαν και πολλές φορές τραγουδούσαν να ξεχνάνε την κούραση τους.

Ο πατέρας μου και μια θεία η Γιώργενα ήσαν πολύ γρήγοροι  πήγαιναν 10  μέτρα μπροστά απο τους άλλους , θέριζάν με τα δρεπάνια με το χέρι ,ενώ σήμερα έχουν τις μηχανές τις θέριστικές .

Ήσαν φτωχοί δεν είχαν αυτά που έχομε σήμερα ,αλλά ήταν χαρούμενοι  ξέγνοιαστοι ,και το ωραίο ειναι που ολοι τους βοηθούσαν ο ένας τον άλλον ,ιδίως τις χήρες γυναίκες που ήσαν μόνες τους .

Αυτόν τον μήνα  γιορτάζουμε την γέννηση του Αγ. Ιωάννου του πρόδρομου στις 24 του μήνα .

 Τον λεμε και του Αγ,Γιαννιού του Ριγανά  διότι τότε έπρεπε να μαζέψουν και τη ρίγανη  και την είχαν ολο το χρόνο . Επίσης σε πολλά μέρη αυτή τη μέρα έκαιγαν ένα ομοίωμα του Ιούδα του Ισκαριώτη γιατι αυτός ήταν που πρόδωσε το Χριστό .

Θα σας γράψω και μια παροιμία που έλεγαν 

Αν βρέξει ο Απρίλης 2 νερά και ο Μάης άλλο ένα. Χαρά στο γεωργό που έχει πολλά σπαρμένα  !!!

Και όταν είχαν καλή σοδιά και τα σιτάρια γίνονταν πολύ καλά έλεγαν .

Μπράβο τι καλό σιτάρι έγινε  ΚΑΝΑΔΑΣείναι ,το έλεγαν  επειδή  ο Καναδάς έβγαζε πολύ σιτάρι .

Τον Ιούνιο γίνονται και τα σύκα  τα αχλάδια .όταν ερχόταν από το θέρο η μάνα μας κάθε μέρα κάτι θα μας έφερνε  από αυτά τα φρούτα ,και εμείς τρέχα με και ψάχναμε τα σακούλια να τα βρούμε .

Δεν μπορώ να σας το περιγράψω τι χαρά που κάναμε σαν τρελά πηδούσαμε ,ε η γιαγιά μας φώναζε,να δίνουμε ποιό πολλά στον αδελφό μας  γιατί μας έλεγε ήταν αγόρι και δεν έπρεπε να κλαίει ,έλεγε δεν κάνει να κλαίει το παιδί  είναι κακό . Και,εγώ και η αδελφή μου πάντα ακούγαμε τη γιαγιά μας ,και ο αδελφός μου έτρωγε ποιό πολλά πάντα ,τυχερός. Ε;

Θέλω να σας πώ για τον τίτλο εσείς οι νέοι ίσως να μην ξέρετε τι σημαίνει .

Όπως σας εγραψα  έπρεπε να θερίζουν γρήγορα να μην  φύγει ο καρπός από τα στάχυα

Στο τρύγο πάλι έπρεπε να κόψουν τα σταφύλια να μην παρα γίνουν  και σαπίζουν . 

 Όσο για τον πόλεμο το ίδιο  αν ένας εχθρός χτυπούσε  το κράτος  Δέν έπρεπε να περιμένουν για αύριο  αμέσως έπρεπε να πολεμήσουν  τον εχθρό .

Και τα τρία  αυτά έπρεπε να γίνουν  όσο το δυνατό γρηγορότερα .

 ΘΕΡΟΣ,ΤΡΥΓΟΣ ,ΠΟΛΕΜΟΣ!!!

Σας αφήνω για  λίγο  την άλλη εβδομάδα θα κάνω εγχείρηση στο γόνατό μου. 

Σας χαιρετώ ολους , ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!

Εικόνα του Δημήτρη Γιολδάση 

Πατέρα μου Αγαπημένε!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΤΕΡΑ !!!

Εύχομαι χρόνια πολλά σε όλους τους πατεράδες του κόσμου να έχουν υγεία και με πολύ αγάπη να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
Ολοι όσοι είστε τυχεροί και έχετε τον πατέρα σας  να τον χαίρεστε , να τον σέβεστε , και να τον αγαπάτε με όλη σας την καρδιά   ΚΑΙ να τον ακούτε  διότι κάτι ξέρει ποιό πολλά από σας έχει την πείρα της ζωής .Εχουν δεί πολλά τα μάτια του.

Έχω βρεί κάτι πολύ ωραία σοφά λόγια  από το Ίντερνετ  και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας .
Διαβάστε τα πολύ προσεχτικά και θα δείτε τι σοφά που είναι .

Ένας πατέρας σωστός αξίζει περισσότερα και από 100 δασκάλους .!
Όποιος ο πατέρας τέτοιος και ο γιός .
Το στήθος του πατέρα είναι το ΘΕΙΟ μαξιλάρι για ένα παιδί !
Ωραίο είναι να κληρονομήσει κανείς το καλό όνομα του πατέρα του!
Ο πατέρας είναι το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά του!
Ο πατέρας που συμπεριφέρεται με στοργή  κα αγάπη στό παιδί του κρατάει το κλειδί της ευτυχίας του παιδιού του!

Ολοι μας θυμόμαστε που μας μάλωνε ο πατέρας μας  και  κλέγαμε ε; αλλά οταν μεγαλώσαμε τότε το καταλάβαμε πόσο δίκιο είχε για αυτά που μας μάλωνε .Εδώ εμείς οι μετανάστες όλοι θέλαμε να μάθουν  Ελληνικά να τα παμε στο χωριό στη γιαγιά και παππού να ξέρουν να μιλάνε  Ελληνικά .
Πόσα πολλά παιδιά που δεν ήθελαν να πανε σχολείο  και στους συλλόγους για να μάθουν χορούς.
Και εμείς με το ζόρι να τα πηγαίνουμε να μάθουν  και αυτά θύμωναν  ήθελαν να βλέπουν τα παιδικά προγράμματα στην τηλ.

Αλλά σιγά σιγά κατάλαβαν ,μάθανε και τούς χορούς  και μετά  τούς άρεσε .

Εσείς τώρα οι πατεράδες  να προσέχετε τα παιδιά ,να είστε κοντά τους πάντοτε.

Να τα αγκαλιάζετε και να τους λέτε σ´αγαπώ και οτι είστε στη διαθεσή τους οταν σας χρειαστούν.

Μην λέτε πάντα  ΝΑΙ. ΝΑΙ ΝΑΙ πήτε και κανά ΟΧΙ.ΟΧΙ  κάνει καλό ,μην τα κακό μαθαίνετε!!! 

Εγώ δεν είπα χρόνια πολλά του πατέρα μου για αυτή τη γιορτή διότι δεν την είχαμε στην Ελλάδα ,του έλεγα  όμως χρόνια πολλά για τη γιορτή του  το Πάσχα  διότι τον έλεγαν Αναστάσιο .

Δυστυχώς πέθανε  δεν τον έχω άλλο πλέον  και πολύ μου λείπει.

Τον έπερνα τηλέφωνο και μιλούσαμε και μου έλεγε όλα τα νέα του χωριού και διάφορα  άλλα .

Και πρίν του πώ καληνύχτα όλο ρωτούσε θα έλθης το καλόκαίρι; 

Πήγαινα στό χωριό όταν μπορούσα και καθόμαστε παρέα μου έλεγε παλιές  ιστορίες γελούσαμε 

Και κλέγαμε μερικές φορές, πήγαινε στο καφενείο κάθε πρωϊ να δεί τούς φίλους του  και γύριζε το μεσημέρι εγώ ετοίμαζα το φαγητό ,φώναζε να τον ακούσω οτι ήταν στην αυλή 

¨ εεεεε Αγγελική ήρθα τι καλό μαγείρεψες σήμερα ; μυρίζει πολύ ωραία ¨ είχε παρα πολύ καλή όσφρηση  μύριζε τα πάντα και ας ήταν 90 χρονών.

 Μου είπε μιά ιστορία για τη μυρωδιά .

Πήγαν να κάνουν τα προξενιά για κάποια κοπέλα με δυό θείους μου που δεν είχαν καλή όσφρηση. Η μάνα του γαμπρού αφού τα συμφώνησαν για την προίκα  έφερε τυρί και  παστό μεζέ χοιρινό να τσουγκρίσουν για να ζήσουν τα παιδιά.Βαλε κρασί συμπέθερε  έκαναν στον πατέρα του γαμπρού τρώγανεκαι  πίνανε .

Ο πατέρας μου δεν έτρωγε τυρί διότι κάπως μύριζε δεν είχε καλή μυρωδιά ,του έλεγαν Τάση δεν τρώς  τυρί ; Βρήκε δικαιολογία να μην φάει , αφού ήπιανε  αρκετά ποτηράκια  έφυγαν . 

Στο δρόμο του λέει ο ένας θείος γιατί δεν έφαγες τυρί ;μήπως μύριζε; βρε; Και ο πατέρας μου του είπε ναι βρωμούσε ,και γιατί δεν μας το είπες ;  εεε εσείς  έπρεπε να φάτε είσαστε ποιό κοντινοί συμπέθεροι , ε τότε τον κυνηγούσαν να του δώσουν καμιά κλωτσιά αλλά ο πατέρας μου  το έβαλε στα πόδια  έτρεξε και έφυγε , το έλεγε θυμάμαι και γελούσε. Αυτο για να γελάσετε .

Θυμάμαι τα χέρια του τα ροζιασμένα τόση πολύ δουλειά είχε κάνει  από 12 χρόνων  μαζί  με  τη γιαγιά μου ο παππούς μου πέθανε και τον άφησε  μικρό .

Κάθε βράδυ έπρεπε να έλθη ο πατέρας και να φάμε όλοι μαζί .

Είχε πάντα  δύο άλογα  του άρεσαν πολύ τα αγαπούσε ,οταν ψώφησε η φοράδα του  έκλεγε ,τόσο πολύ τα αγαπούσε .

Αχ πόσο πολύ θα ήθελα να ζούσε τώρα που  έχω το IPAD θα του μιλούσα και θα τον έβλεπα και θα με  έβλεπε τι ωραία θα ήταν και θα έλεγε τι μυστήρια είναι αυτά Αγγελική;

Διότι έχει το κινητό ο εγγονός της αδελφής μου στο χωριό.

Ο Θεός ας αναπαύση  τη ψυχή σου ΠΑΤΕΡΑ μου  θα σε αγαπώ πάντα .

Χρόνια πολλά σε όλους σας  να είστε καλά .

Εύχομαι και χρόνια πολλά με υγεία και χαρά και στον Γιώργο μου να είναι καλά,πολλά χρόνια να τον φωνάζουν τα παιδιά μας πατέρα , και τα εγγονάκια μας Παππού   Σαγαπώ πολύ  Αγγελική. 

Το πολυαγαπημένο μου εγγονάκι ο Ματθαίος!!!

Προχθές την Τρίτη τέλείωσε την Πέμπτη τάξη ο εγγονός μου ο Ματθαίος .

Είναι πολυ καλό παιδί και καλός μαθητής ,και πολυ ευέσθητος  ε είναι γεννημένος στα ψαράκια .

Το βράδυ την Τρίτη ήταν εδώ στο Τορόντο  11.30 η ώρα αυτός  το ξέχασε οτι έχουμε 3 ώρες διαφορά και σκέφτηκε να μου στείλει ένα μήνυμα .

Εγώ ήμουν έτοιμη να κοιμηθώ ξάπλωσα ,Γιώργος ε καλά ροχάλιζε είχε κοιμηθή ώρα .

Τότε ακούω το κλίκ, κλίκ το IPAD μου  ε μπά λέω τώρα ποιός να είναι ας πάω να δώ .

Τί να δώ έν μήνυμα από το Ματθαίο  μου ,¨ Hi yiayia¨  ε τι να μην απαντήσω στο παιδί; 

Του γράφω και εγώ ¨ τι κάνεις τι έγινε το σχολείο κ,.λ.π.¨

Παω στο  κρεββάτι μου  πάλι το κλίκ, κλίκ 

Μου γράφει πάλι  ¨ yiasou. Yiayia ¨  

Του απαντώ γειάσου  και σένα αγόρι μου  τώρα παω για νάνι θα σε πάρω αύριο τηλ.  Καληνύχτα σου.

Μου γράφει πάλι  ¨ καληνύχτα γιαγιά  ¨ και τελειώσαμε.

Για σκεφτήτε τώρα να είσαι έτοιμη να κοιμηθής  11.30  η ώρα και να σου γράφει το εγγονάκι σου ¨

´¨ γειάσου γιαγιά ; ´ δυό και τρείς φορές ; Τι άλλο θα ήθελες ;  Εγώ ; Τίποτα άλλο δεν ήθελα 

Συγκινήθηκα πολυ και χάρικα  τόσο πολύ , εκείνη την στιγμή αισθάνθηκα ότι είχα τον ουρανό με τα άστρα  στην αγκαλιά μου και τον Ματθαίο μου μαζί!!!  Κοιμήθηκα πολύ χαρούμενη .

Το μόνο που είπα .Ευχαριστώ Θεέ μου γιά αυτή τη χαρά και αγαλίαση που ένοιωσα ,και σε παρακαλώ να προστατεύεις  τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου να τους δίνεις υγεία και χαρά πάντα!!!!.

Και να έχει υγεία και αυτός που βρήκε το IPAD  καληνύχτα  σας !!! Και εύχομαι και εσείς να πάρετε μια τέτοια χαρά από τα εγγόνια σας  αλλά πρέπει να πάρετε το IPAD  γειάάάάάάά´.

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ!!!

Σήμερα θα σας γράψω για το ψυχοσαββατο της Πεντηκοστής .

Έκανα κόλυβα , ζύμωσα και πρόσφορο  για να ψάλω τους γονείς μας και συγγενείς οι οποίοι δεν είναι άλλο μαζί μας εδώ στη ζωή.πήγα στην εκκλησία  είχε αρκετό κόσμο.

Έχομε και το άλλο ψυχοσαββατο πριν τη μεγάλη Σαρακοστή .

Ο Παππάς μνημονεύει τα όνόματα των νεκρών που η κάθε οικογένεια δίνει ένα χαρτί με τα ονόματα 

Κατόπιν τρώμε όλοι μαζί τα κόλυβα που είναι ,σιτάρι βρασμένο καλά με σταφίδες  ζάχαρη , σουσάμι

Μαϊντανό ρόδια σπυράκια ,καρύδια αμύγδαλα  οτι θέλουμε βάζουμε να είναι νόστιμα  γλυκά.

Και λέμε την ευχή ¨ Θεός να αναπαύση τις ψυχές τους , και συγχωρεμένοι να είναι ¨

Μαζί με τα κόλυβα δίνουμε και από ένα κομάτι ψωμί ζυμωτό που κάνουν οι γυναίκες μόνες τους.

Συγκινήθηκα διότι θυμήθηκα όλους αυτούς που έφυγαν και ιδικά την Μάνα μου και τον Πατέρα μου

Άναψα κεράκια σε όλους ας είναι όλοι τους αναπαυμένοι, και ο Θεός να τους συγχωρέσει.

Πρέπει να θυμόμαστε τους νεκρούς  μας όσο ζούμε όπως και εμείς μία μέρα θα πεθάνουμε .

Οταν ήμουν μικρή θυμάμαι αυτή τη μέρα ο δάσκαλος μας πήγαινε στο νεκροταφείο ,διότι εκεί γινόταν αυτή η λειτουργία  έχει ένα μικρό εκκλησάκι εκεί .

Μετά τη λειτουργία ο Παππάς γύριζε όλα τα μνήματα που σε κάθε μνήμα ήσαν οι συγγενείς του νεκρού του έδιναν το χαρτάκι και μνημόνευε τα ονόματα , μετά το άλλο μνήμα ώρες ήθελε να τελειώσει.μετά όλες οι μανάδες και γιαγιάδες έδιναν τα κόλυβα και το ψωμάκι σε όλους .

Εμείς τα παιδιά μαζεύαμε θυμάμαι από ένα σακούλι ψωμάκια και τα τρώγαμε ,ηταν φρέσκα αφράτα και είχαν πάνω ζάχαρη και σουσάμι μας φαινόταν τόσο νόστιμο ,πως τρώμε τώρα το κέικ  τότε που δεν είχαμε γλυκά και κέικ το βλέπαμε σαν γλυκό .

Και που να σας είχα την παραμονή που όλες οι μανάδες ζύμωναν ,όλο το χωριό μοσχοβόλαγε από το ζυμωτό ψωμί  αχ και να μύριζα αυτή τη ευωδία ,τότε μύριζε το ψωμί στο χωριό διότι το σιτάρι ηταν χωρίς τα λιπάσματα ηταν αγνό.

Τότε όλες οι μανάδες και γιαγιάδες έλεγαν και τα μοιρολόγια για τους νεκρούς μας .

Και όλοι έκλεγαν και εμείς μικρούλια αφου βλέπαμε που όλοι έκλεγαν  κλέγαμε και εμείς ,ηταν ένα συναίσθημα ωραίο ας είμαστε μικρούλια αυτή τη μέρα γινόμαστε μεγάλοι .

Την παραμονή το ψυχοσαββατο δηλ. Την Παρασκευή  το βράδυ τα αγόρια σε κάθε γειτονιά πήγαιναν στα σπίτια και έλεγαν ευχές για τους νεκρους´ και γιαγιά τους έδινε ένα ψωμάκι ,το ψυχούδι,έτσι το έλεγαν και στο τέλος τα μοίραζαν τα ψωμάκια τα παιδάκια μεταξύ τους . Και έλεγαν .   

Ιδαμε  δεν ίδαμε  θεός να τους συγχωρέσει,

Ξέρουμε δεν ξέρουμε θεός να τους  συγχωρέσει .

Τους φέτεινους τους περσινούς  τουςαλησμονημένους  θεός να τους συγχωρέσει .

Μανίτσα προς μανίτσα  θεός να τους συγχωρέσει.

Παπούλη προς Παπούλη  θεός να τους συγχωρέσει .

Μετά η νοικοκυρά τους έδινε από λίγα κόλυβα σε όλα τα παιδιά και το πέταγαν πάνω στο σπίτι και έλεγαν ¨ χίλια μόδια σιτάρι  να είστε καλά και του χρόνου ¨

Δηλ , έδινα ευχή στο νοικοκύρη του σπιτιού κα στη νοικοκυρά να δώσουν τα  χωράφια τους  πολύ σιτάρι .

Να σας πώ στίς ευχές λένε τα παιδιά οτι αυτούς που είχαν δεί  και δεν είχαν δεί ,αυτούς που ήξεραν κι αυτούς που δεν ήξεραν  αυτοί που πέθαναν φέτος η πέρισυ ,και τους ξεχασμένους   για  όλους αυτούς ζητούν από τό θεό  συγχώρεση .

Μανίτσα στό χωριό έλεγαν τη γιαγιά  ,πρός Μανίτσα  ηταν η προς γιαγιά .

Τώρα τα μοιρολόγια δεν ξέρω έφυγα μικρή από το χωριό και δεν τα έμαθα  καθόλου.

Τώρα θα σας πω και μία ιστορία που μου έλεγε η μάνα μου σχετικά με τα κόλυβα καί τα ψωμάκια.

Ειναι κάπου το 1950 ,είναι χειμώνας τον καιρό που  έσπερναν τα χωράφια .

Τότε μια και δυό φορές τη βδομάδα κάποια νοικοκυρά. Θα ζύμωνε ψωμάκια και καθόταν σε  ένα  δρόμο κοντά στο χωριό είχε ένα μεγάλο σακούλι καθαρό καινούργιο κι μοίραζε τα ψωμάκια σε ολους που ερχόντουσαν κουρασμένοι, κι ήταν αυτό σαν ν α έτρωγαν ένα γλυκό και έλεγαν. Να είναι συγχωρεμένοι οι  συγγενείς σου έλεγαν καληνύχτα και πήγαιναν σπίτι τους  χαρούμενοι .

Μία φορά δεν ζύμωσε καμιά γυναίκα κι οι άντρες ιδίως τους είχε λείψει  αυτή η λιχουδιά .

Ένας πολύ αστείος παππούς τι έκανε . Ένα. Βράδυ φόρεσε φουστάνια ένα μαντήλι να μη φαίνεται οτι ηταν ο παππούς κάθησε στο μέρος που κάθονταν οι γυναίκες  είχε και ένα ωραίο σακούλι το γέμισε  πετρούλες κι περίμενε ,

Άρχισαν να έρχονται από τα χωράφια όλοι κουρασμένοι  και λάσπες γεμάτοι .

Ο παππούς αρχίζει να δίνει τα ψωμάκια δηλ. Τις πέτρες  ε όλοι γελούσαν αλλά δεν ήξεραν ποιός ήταν ,όταν ιδίως οι γυναίκες αν του έλεγαν τι μας δίνεις πέτρες; Αυτός απαντούσε .

´  Ναι είναι από αυτό που ζύμωσες  τεμπέλα ¨ και αυτή ντροπιασμένη έφευγε γρήγορα .

Τούς έδωσε το μάθημα ,και  από τότε και μετά κάθε βδομάδα κάποια θα ζύμωνε  αυτά έκανε ο αστείος παππούς ,που την άλλη μέρα στο καφενείο το είπε οτι ηταν ο μπάρμπα Δήμος .

Αυτά για τώρα . Λοιπόν να θυμάστε όλοι τα ψυχοσάββατα να πηγαίνετε στην εκκλησία να ανάβετε  ένα κεράκι για τους αγαπημένους σας  συγγενείς .

Η θρησκεία  μας λέει και με το κεράκι αναπαύεται η ψυχή του νεκρού μας .

Να είστε όλοι καλά χρόνια πολλά να θυμάστε τους νεκρούς σας . Γειά σας .

ΜΑΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!!!

Γεια χαρά σε ολους σας .
Γύρισα  και πάλι Τοροντο στο σπίτι μας, και θα σας γράψω κάτι πολύ θαυμάσιο σήμερα ελπιζω να σας αρέσει πάρα πολύ σε ολους .
Αν δεν μπορείς να πεις στη ΜΑΝΑ σου τα χρόνια πολλά ,μπορείς όμως να τη θυμάσαι .
Τα δυό γλυκά της ματιά να σκεφτείς , θα Κλαίς και θα λυπάσαι.
Τη θέση της δεν μπορεί να πάρει καμιά.
Αυτή θα ζεί τον πόνο σου και τη χαρά σου.
Το χάδι της ΑΓΕΡΙ  απαλό.
Η αγκαλιά της η ποιό ζεστή φωλιά .
Το φιλί της γλυκό σαν όσο της ΠΑΝΑΓΙΑΣ το βλέμμα .
ΜΑΝΟΥΛΑ μου δεν σε ξεχνώ
Ζητώ εσένα οταν πονώ
ΑΧ να μπορούσα στην αγκαλιά σου μέσα να κρυπτώ
Και από καημό η¨ από χαρά να  κλάψω!!!
Όλοι μας χρειαζόμαστε την ΜΑΝΑ δεν έχει σημασία πόσο χρόνων είμαστε .
Η μανα θα μας κάνει να γελάσουμε
Η μανα  θα σκουπίζει  τα δάκρυά μας
Η μάνα μας αγκάλιασε ακόμη και στη χειρότερη στιγμή μας στάθηκε και ηταν δίπλα μας πάντα .
Η ΜΑΝΑ είναι μιά ΥΠΟΣΧΕΣΗ του ΘΕΟΥ
Ότι θα έχουμε ένα ΦΙΛΟ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ !!!


O ΘΕΟΣ δεν μπορούσε  να είναι πάντα παντού
Για αυτό το λόγο δημιούργησε
Τις ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!
Όλοι μας. Πρέπει να θυμόμαστε την μανα μας και να της λέμε τα χρόνια πολλά .
Η μάνα δεν θέλει δώρα ακριβά  της φθάνει ένα γλυκό χαμόγελο ένα φιλί με αγάπη .
Φυτέψτε όλοι σας ένα χαμόγελο στη ΜΗΤΕΡΑ  σας .
Εσείς τώρα που εχετε χάσει την μητέρα σας  βάλτε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο μνήμα της
Θα σας καμαρώνει από τον ουρανό να είστε σήγουροι.
Όλοι θα ξέρετε ασφαλώς ότι η γιορτή της είναι την δεύτερη Κυριακή του Μάη.
Και ότι καθιερώθηκε σαν παγκόσμια ημέρα  της Μητέρας  το 1914 στις Ηνωμένες Πολιτείες .
Και από τότε γιορτάζετε παγκοσμίως .
Αυτά ήθελα να σας γράψω σήμερα  για τη μάνα .
Δεν μπόρεσα να το κάνω στην ώρα του διότι δεν είχα αρχίσει ακόμη το blog.

Σας χαιρετώ!

Βόλτα στο Brooklyn

Σήμερα είχε πολύ ζεστή μέρα  λιακάδα και πήγαμε με την Αντωνία στο Brooklyn σε ένα μεγάλο  κήπο που έχει διάφορα λουλούδια και φυτά από όλο τον κόσμο.
Ήταν παρα πολύ όμορφα  δεν είχαν ανθίσει όλα  αλλά ηταν καταπράσινα .
Οι τριανταφυλλιές  γεμάτες μπούμπούκια ,είχε και θερμοκήπια με εξοχικά φυτά δυστυχώς όμως δεν είχε και εξοτικά πουλιά  θα ήταν ακόμη ποιό όμορφο . Αλλά στο πάρκο είχε πολλά πουλιά άλλα που κελαϊδούσαν  μέχρι και τον τσοπανάκο αυτό το πουλί το άκουσα να κελαϊδάει αυτο πού σφυρίζει,εσείς που είσαστε στο χωριό θα το θυμάστε, εγώ το άκουγα που πήγαινα με τα πρόβατα .
Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες  καί θα σας στείλω να δείτε .
Σήμερα είναι η τελευταία μερα εδώ στη Ν.Υ. αύριο φεύγουμε γιά τορόντο , και θα σας γράψω άλλη φορά άλλα  νέα  από το Τορόντο.
Σας χαιρετώ ολους με αγάπη
Αγγελικη  γειάά´άάάάα σας .

Μαγείροι στο Μανχάταν

Καλημέρα σε ολους .

Σήμερα θέλω να σας γράψω για τις φωτογραφίες που βλέπετε στη σελίδα διότι ασφαλώς θα έχετε απορίες που ειμαι.  Ήμουν στην Καλιφόρνια στην οικογένεια της κόρης μου Νικολέττας.

Είχα πάει για τη γιορτή της μητέρας και να ειμαι παρέα με τα παιδιά και εγγόνια μου.

Κάθε φορά  πάμε  για φράουλες  και κεράσια .

Μαζέψαμε και φάγαμε αρκετά κεράσια  και φράουλες, αχ θυμάμαι τον Λουκά τον εγγονό μου που ηταν κόκκινο το στόμα του το σαγόνι του από τις φράουλες που έτρωγε.

Και εγώ να μαζεύω κεράσια με τις χούφτες μου.

Σάς αρέσει το κεράσι γλυκό του κουταλιού;  αν ναι  να το κάνετε τώρα που θα έχει φρέσκα κεράσια.

Λοιπόν θα πάρετε καλά γινομένα κεράσια  θα βγάλετε τα κουκούτσια  και θα τα ζυγίσετε. γράψτε.

1 κιλό κεράσια  

1κιλό ζάχαρη

2κουταλιές  σούπας λεμόνι 

1 βανίλια 

Εκτέλεση .

Θα βάλετε τα κεράσια και ζάχαρη μαζί στην κατσαρόλα  να μήνουν όλη την νύχτα να βγάλουν το χυμό τους τα κεράσια .

Την άλλη μέρα θα τα βράσετε σε σιγανή θερμοκρασία μέχρι να  δέσει το γλυκό .

Αφού το βγάλετε από τη φωτιά θα ρίξετε το λεμόνι  γιά να μην ζαχαρώσει το γλυκό 

Βάλτε το σε βάζα αποστηρωμένα και θα το έχετε όλο το χρόνο.

Μην ξεχάσετε και την βανίλια στο τέλος .

Καλή επιτυχία  και καλή σας όρεξη  να το φάτε με ένα Ελληνικό καφεδάκι .

Τώρα η άλλη φωτογραφία  που τρώγω τα καβούρια  πάλι ειναι στο σπίτι της Νικολέττας .

Ο Thuy ο γαμπρός μου είχε πάει για ψάρεμα με τους φίλους του και έφερε καβούρια , σολομό , και τόνο .Ααα τι να σας πώ τι ωραία που ήταν όλα αυτά τόσο φρέσκα μύριζαν ειρηνικό ωκεανό .

Τον σολομό  τον έκανε  ο Thuy  μαναρισμένο με αλάτι πιπέρι και μοσχολέμονο για μισή ώρα στο ψυγείο και μετά το φάγαμε ετσι αμαγείρευτο ,αλλά τι νόστιμο ήταν δεν μύριζε ψαρίλα καθόλου.

Να το κάνετε αν έχετε φρέσκο σολομό θα γλύφετε τα δαχτυλά σας .

Τα καβούρια ; Αυτά να δείτε τι νόστιμα είναι .

Τα βράσαμε και τα  φάγαμε τα παιδιά  ιδίως είχαν τρελαθεί  δεν σταματούσαν να τρώνε  και ο μικρός     Λουκάς πόσα έφαγε , και τότε η Νικολέττα με έβγαλε φωτογραφία πού έτρωγα τα πόδια του κάβουρα.

Εγώ όμως θυμήθηκα τη γιαγιά μου την Αγγέλω και τα έκανα κοκκινιστά με κρεμμύδια και άνηθο  και ντομάτα  και τα καβούρια τα βράσαμε έμεινε μόνο λίγο ζουμάκι εκει να δείς νοστιμιά .

Πάρτε καβούρια και να τα κάνετε θα με θυμηθήτε .

Εγώ θυμάμαι στο χωριό  τα πιάναμε στα ποτάμια διότι στο Σιδηρόκαστρο  δεν έχει θάλασσα.

Και η γιαγιά μας τα μαγείρευα και τρώγαμε ,η γιαγιά  μου ήταν πολύ καλή μαγείρισσα .

Αυτή ειναι η ιστορία της σελίδας μου που βλέπετε  ελπίζω να σας άρεσε .

Ακόμη είμαι στην κόρη μου την Αντωνία  Ν.Υ.

Σήμερα μας έκανε  έκπληξη  μας είπε θα μας πάει σε ένα θέατρο ,κάθε φορά που ερχόμαστε μας κάνει έκπληξη και είναι πολύ  ωραίες  εκπλήξεις .

Μας πήγε και ίδαμε το iLuminate που ειναι μουσικοχορευτικό πρόγραμμα .

Οι ηθοποιοί φορούσαν μαύρα κουστούμια και επάνω είχε φωσφορικές γραμμές  με σχέδια .

Το θέατρο ήταν σκοτεινό και όπως χόρ ευαν  ηταν ένα υπέροχο θέαμα  πολλά γέλια είχε .

Επίσης είχε πάρα πολλά παιδιά και γινόταν χαμός από τα παλαμάκια .

Στό τέλος εγώ κουράστηκε το πόδι μου και ανέβαινα τη σκάλα  κουτσένοντας  με τη μαγκούρα  μου 

Και μπορεί μερικοί να έλεγαν καλά αυτή η γιαγιά τι ήθελε και ηλθε  εδω; Χαχαχαχαχα

Ο Γιώργος είχε very good time !!! Γιατι στο καμάρι δεν είχε τέτοιο θέατρο.

Είχε ποιεί δυό μπύρες έφαγε και μία μπριζόλα και οταν έκανε αρχή  η παράσταση  άρχισε τό ροχαλιτό και το ίδε όλο !!!

Αφού ανέφερα τη μπριζόλα δεν σας είπα που φάγαμε .

Εγώ βλέπω  το μάγειρα στην τηλεόραση  που πολύ μου αρέσει ειναι ο Bobby Flay. Χθες το έβλεπα με την Αντωνία  και της έλεγα ¨Αντωνία αυτός μαγειρεύει πολύ ωραία μου αρέσει και εχει και εστιατόριο¨.

Και αυτή η πονηρή έκλεισε τραπέζι και μας είπε θα παμε να φάμε έξω ,και μετά παμε θέατρο .

Και αυτή ήταν η δεύτερη έκπληξη ,οταν πήγαμε εκεί τότε μας λέει  αυτό ειναι το εστιατόριο του Bobby το φαγητό πάρα πολύ νόστιμο  καί τα τρεία πιάτα που πήραμε ,και τα γλυκά .

Μεγάλη  εντύπωση μας έκανε ότι είχε πολυάριθμο προσωπικό  .

Η μεγάλη μου έκπληξη  ηταν οταν ίδα επάνω στην μπριζόλα του Γιώργου να έχουν βάλει ένα μίνι αυγό  τηγανητό απο ορτύκι ,εκεί να δείτε τα γέλια που κάναμε .

Α και το ποιό ωραίο ηταν που βούτηξε μιά πατάτα στό αυγό και μου την έβαλε στο στόμα να δοκιμάσο  και εγώ .

Σας αφήνω  και θα σας γράψω πάλι .

Σας χαιρετώ Αγγελική.

Καλός ορίσατε στο blog μου

Καλημέρα σε ολους τους συγγενείς μου και φίλους μου .
Είμαι η Αγγελική  Αντωνοπούλου .
Πριν μερικές  μέρες πριν το Πάσχα  μου ηλθε ένα δέμα  και ηταν ένα IPAD  το οποίο μου χάρισαν τα παιδιά μόυ. Παρα πολύ  χάρικα και μου άρεσε  διότι μου θύμησε και την δουλειά μου που έκανα στην Ελλάδα  στα πρώτα κομπιούτερ  τα μεγάλα που ηταν σαν μπαούλα .
Και τώρα άρχισα να γράφω σε ολους τους γνωστούς, και όλοι τα έχασαν οταν έπερναν ένα εμαιλ από μία γιαγιά 71 χρόνων. γιατί όχι; Και οι γιαγιάδες μπορούν να μάθουν αν θέλουν .
Ειμαι χαρούμενη διότι γράφω στά παιδιά μου και τα εγγόνια μιλάμε με το face time  πολυ ωραία.
Τα ευχαριστώ πολυ όλα τα παιδιά μου που με βοηθούν σε ότι θέλω και τα εγγονάκια μου. Να εχουν όλα την ευχή μου.
Γελάμε και καλαμπουρίζουμε  μαζί.  ασε που βλέπω και την αδελφή μου και τον αδελφό μου και τα ανήψια μου.
Ιδιαιτέρως την ανηψιά μου Ιφιγένεια  που μου γράφει σχεδόν κάθε μέρα  και την ευχαριστώ πολύ .
Σήμερα αρχίζω να γράφω στο blog  και είμαι στη Ν.Υ. στην Αντωνία και με βοήθησε να αρχίσω  να σας γράφω , και η Νικολεττα έκανε το προγραμμα  και μας δίνει οδηγίες .
Τα πρώτα μαθήματα μου τα έκανε ο Αντώνης  με τη Χαρίκλεια.
Περνάμε πολύ ωραία εδώ με την Αντωνία. Με τον Γιώργο παμε για καφέ  και κάνουμε βόλτες μετά με την Αντωνία που έρχεται  από τη δουλειά της .
Ελπίζω όλοι να διαβάζετε το blog μου που μου έδωσαν την ιδέα τα παιδιά μου ,να γράφω διάφορα  που θυμάμαι απο την Ελλάδα  ιδίως από το χωριό μου.
Το χωριό μου είναι το Σιδηρόκαστρο  Μεσσηνίας  το οποίο ήτο  πρωτεύουσα του δήμου Αυλώνος  μέχρι το 2010 .Θα σας γράφω ήθη και διάφορα έθιμα ελληνικά  ιδικά  από τα χωριά μας .
 Τωρα σας αφήνω  και θα τα πούμε αργότερα .
Καληνύχτα σε ολους σας  γειά σας.
Αγγελική.