Η θεία μου Βασίλω, το αηδόνι του Σιδηροκάστρου!

Γεια και χαρά σε όλους σας !!!

Σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα να έχετε και με υγεία, χαρά, αγάπη να μας βρει ο νέος χρόνος.

Σήμερα θα σας γράψω για τη θεια μου Βασίλω, την μόνη αδελφή της μάνας μου. Το 1989 είμαστε Ελλάδα όλοι μας εκεί στο χωριό, και κάναμε ένα πάρτυ για τους γονείς μου, τα 50 χρόνια παντρεμένοι. Βάλαμε την θεία τη Βασίλω να μας τραγουδήσει το τραγούδι, "τρισεύγενη στο γάμο σου", το οποίο τραγούδησε στο πανηγύρι αυτό το χρόνο του προφήτη Ηλία και της έδωσε ο σύλλογος βραβείο 5.000 δραχμές διότι τραγούδησε καλύτερα από όλους τους άλλους στο διαγωνισμό. Αυτό το τραγούδι το τραγουδούσαν στους γάμους έχει πολύ ωραία λόγια. Κάντε κλικ παρακάτω να την ακούστε:

Τότε στο πάρτυ που τραγούδησε είχαμε φέρει όλους τους συγγενείς και γλεντήσαμε μέχρι αργά. Τραπεζαρίες έξω στην αυλή, κάπου 40 άτομα φαγητά ωραία κάναμε. Το κοκκινέλι κρασί του πατέρα μου έδινε και έπαιρνε και ένα χορό που κάναμε με τις θείες και θείους. Ο Πατέρας μου έκανε μόνος του το κρασί ένα μεγάλο βαγένι 1000 κιλά. Έπινε κάθε μέρα και το μοιραζόταν με όλους τους συγγενείς που δεν είχαν κρασί.

Τη φωτογραφία που βλέπετε είναι η μάνα μου δεξιά και η θεία μου αριστερά, κάθονται στο μπαλκόνι συζητούν και πλέκουν δαντέλες.

Την θεία τη Βασίλω την αποκαλώ αηδόνι διότι τραγουδούσε πολύ ωραία όλα τα τραγούδια, στα πανηγύρια, στους γάμους ήταν πάντα πρώτη και στο χορό βέβαια πολύ καλή. Ήταν πολύ όμορφη γυναίκα και καλόκαρδη, εγώ την αγαπούσα πολύ ήταν η μόνη θεία που είχα, διότι ο πατέρας μου δεν είχε αδέλφια και έτσι ήταν η μονάκριβη θεία μου.

Είχε 4 κόρες και όλες μια χαρά καλοπαντρεμένες και καμάρωνε όταν πήγαιναν οι γαμπροί στο χωριό. Και της έφερναν και του πουλιού το γάλα όπως έλεγαν τότε δηλ. την πρόσεχαν πολύ όλοι.

Με τη μάνα μου ήταν πολύ αγαπημένες και δεν θυμάμαι να μάλωσαν ποτέ μα ποτέ. Η μία πρόσεχε την άλλη. Ήταν και μεγαλύτερη από τη μάνα μου και η μάνα μου την σεβόταν και όσο μπορούσε την βοηθούσε στις δουλειές, διότι δεν είχε πεθερά η κάποιον άλλον.

Εγώ που θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια όταν πήγαινα στο σπίτι της όλο την έβρισκα στον αργαλειό να υφαίνει τα προικιά των κοριτσιών, διότι τότε έπρεπε να έχουν ένα γιούκο μάλλινα υφαντά, δηλ. κουβέρτες, φλοκάτες, κουρελούδες κ.λ.π. για το κάθε κορίτσι.

Σκεφτείτε τώρα την αγωνία της να κάνει τόσα ρούχα για 4 κορίτσια μεγάλο μαρτύριο για τη μάνα. Αλλά που να ήξερε η καημένη ότι οι γαμπροί δεν θα ζητούσαν τίποτα από αυτά; Τα κορίτσια παντρεύτηκαν όλες καλά παιδιά και δεν ζήτησαν προίκες.

Όταν την αρραβώνιασε ο παππούς μου (ο πατέρας της), το έμαθε το πρωί η Βασίλω. Ήταν με προξενιό, οι γονείς έδιναν τον λόγο και για τη προίκα και όλα, τα παιδιά το μάθαιναν την άλλη μέρα. Αυτή ήταν στο πηγάδι και έβγαζε νερό με τον κουβά, και να τότε ήλθε ο αρραβωνιαστικός της από τα πρόβατα ο μπάρμπας μου ο Μήτσος ο Λιακάκης (ήταν τόσο πολύ καλός άνθρωπος ο θεός να τους συγχωρέσει διότι έχουν πεθάνει).
Μόλις τον βλέπει η θεία μου του φωνάζει: "Εεεε Μήτσο. Στάσου να σου πω βρε". Ο θείος, πολύ ντροπαλός, χαμήλωσε το κεφάλι του και λέει: "τι θέλεις Βασίλω;" Και προχωράει να φύγει. Αυτή φωνάζει πάλι  λέγοντας:  "Μη φεύγεις άκου να σου πω. Χθες το βράδυ μας αρραβωνιάσανε. Έλα να σε φιλήσω!" Ήταν η συχωρεμένη πολύ καλαμπουρτζού. Δεν θα το έκανε  αυτό ντροπή, να την έβλεπαν! Ο θείος τι ντροπή να πάει να τη φιλήσει; Όχι βέβαια δεν γίνονταν αυτά τότε. Της είπε: "Ε μπράβο καλά κάνανε", και έφυγε για το σπίτι του τρέχοντας από τη χαρά του διότι του άρεσε και χάρηκε (και της θείας της άρεσε ο Μήτσος ).Αλλά που να το έλεγαν θα έτρωγε ξύλο από τον πατέρα της .Έζησαν όμως μέχρι τα γεράματα πολύ αγαπημένοι και χαρούμενοι με τα κορίτσια τους τα εγγόνια τους, μάλιστα είδαν και δισέγγονα.

Μας τα έλεγε αυτά η συχωρεμένη και γελάγαμε, και πολλά πολλά άλλα συμβάντα που γίνονταν στο χωριό τότε.

Το 1972  που γέννησα την πρώτη μου κόρη την Χαρίκλεια έτυχε να είναι εδώ στο Τορόντο στην κόρη της την Ξένη και ερχόταν και με βοηθούσε, μου έκανε παρέα ήταν σαν να είχα τη μάνα μου κοντά μου. 

Ο Θεός να την αναπαύει, ίσως να με βλέπει που γράφω για αυτή και το τραγούδι της στο ίντερνετ. Αχ και να ζούσε τώρα τι ωραία θα ήταν θα άκουγε το τραγούδι της στο YouTube με τα εγγόνια της Και θα καμάρωνε που θα την άκουγαν πολλοί να τραγουδάει.

Το τραγούδι το έχω σε κασέτα, και όλο το βάζω και το ακούω χαίρομαι πολύ που ακούω τη θεία μου και με πιάνουν και τα κλάματα κάθε φορά αλλά τι να γίνει έτσι είναι η ζωή.

Αυτό το BLOG το αφιερώνω στις κόρες της θείας μου και στα παιδιά τους, στα παιδιά μου και σε όλα τα ξαδέλφια και ανίψια όλοι σας. Μπορείτε να ακούσετε τη θεια Βασίλω να τραγουδάει. 

Αιωνία σου η μνήμη θεια Βασίλω. Ο Θεός να αναπαύει την ψυχή σου. Σ'αγαπώ!!

ΕΛΑΤΕ ,ΤΡΕΞΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΗΛΘΕ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΤΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!

Γεια και χαρά σε όλους σας!

Σήμερα θα σας πω για τον Καραγκιόζη που βλέπαμε παλιά ιδίως τα παιδιά γελούσαμε πολύ.

Ο Καραγκιόζης με το Πασά [από mazi xeri-xeri]

Έχω πολύ καιρό να σας γράψω κάτι από τα παλιά . Τον Μάη έκανα και το άλλο γόνατο εγχείρηση και δεν αισθάνομαι και τόσο καλά. Αρχίζω να καλυτερεύω τώρα αλλά δεν πρέπει να κάνω παράπονα διότι άλλοι άνθρωποι είναι χειρότερα αυτή είναι η αλήθεια ,το ξέρω αλλά τι να κάνω ; Και εγώ πονάω ο κάθε ένας έχει τον πόνο του,και πάλι δόξα το θεό και τον ευχαριστώ .εύχομαι δε σε όλους τους αρρώστους περαστικά τους και κουράγιο και θα περάσουν τα δύσκολα  σιγά, σιγά .

Λοιπόν, κάθε καλοκαίρι ερχόταν πολλές φορές στο χωριό μου ένας ο κύριος να παίξει αυτό το θεατράκι με τον Καραγκιόζη.

Θέατρο Σκιών [από Photoreportage.gr]

Τον αστείο ,φτωχό,ξυπόλυτο,τον πεινασμένο,αλλά πάντα χαρούμενο τον αγαπημένο μας Καραγκιόζη με τη γυναίκα του την Αγλαΐα ,και το γιο του το κολλητηράκι ,τον μπάρμπα Γιώργο τον θείο του ,τον Χατζηαβάτη ,και Νιόνιο τους φίλους του.

Για σπίτι είχε μια φτωχή παράγκα με τρύπια παράθυρα ,και μια πόρτα μισοσπασμένη.

Απέναντι όμως ήταν το Παλάτι ,το Σεράη του Πολυχρονεμένου Πασά του Βεζύρη με την κόρη του την Βεζυροπούλα ,που όλο ζητούσε γαμπρό να την παντρέψει .

Το κολλητήρι το παιδί του τον φώναζε: πατέρα; πεινάω. Αντε να φας, δεν έχουμε φαγητό του λέει ,και ο πατέρας του του απαντά: ε αφού δεν έχουμε μην τρως; Άντε να κοιμηθείς .

Με όλα αυτά τα πρόσωπα ο Κύριος αυτός που είχε πολύ ταλέντο ο Καραγκιοζωπαίκτης, σχεδίαζε διάφορα εργάκια με αστεία πολύ ωραία που μας έκανε να ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια .

Ο Καραγκιόζης ήταν ένα ανθρωπάκι κοντό άσχημο με μεγάλη μύτη και καμπούρης και μια μεγάλη χερούκλα ,και όλο την κουνούσε πέρα δώθε ,και όλο στυπούσε τον Χατζηαβάτη .

Άρχιζε έτσι: αγαπημένα μου παιδάκια γεια σας γεια σας και χαρά σας,καθήστε καλά μη μιλάτε σε λίγο θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε ,πω πω μια πείνα που έχω δεν σας βλέπω.

Και μετά άρχιζε η ωραία κωμωδία  πότε θα έκανε προξενιά ,πότε το φούρναρη, πότε τον επιστήμονα που ποτέ δεν την έκανε καλά αυτή τη δουλειά ,και έτρωγε ξύλο στο τέλος αντί για φαγητό που ήθελε ο καημένος,διότι ότι και αν έκανε το έκανε για να του δώσουν λίγο ψωμί ,λίγο τυρί .

Ήταν όμως έξυπνος και πολλές φορές τα κατάφερνε να κάνει διάφορες δουλειές και έτσι του έκαναν και το τραπέζι ,και ήτο ευχαριστημένος και με αυτά τα λίγα που  του έδιναν.

Όταν ερχόταν αυτός ο κύριος που θα έπαιζε τον Καραγκιόζη φώναζε με ένα μεγάφωνο να τον ακούσουν τα παιδιά και έλεγε:

Ακούστε παιδάκια ελάτε να γελάσετε το βράδυ στο καφενείο του Λιάτσου θα σας παίξω Καραγκιόζη. Στις 7 να τρέξετε σας περιμένω το εισιτήριο είναι 2 δραχμές ,όποιος δεν έχει λεφτά ας φέρει 2 αυγά . Τότε όλες οι οικογένειες είχαν πολλά παιδιά  3,4,5, δεν είχαν χρήματα να δώσουν στα παιδιά μας έλεγαν δεν έχουμε άλλη φορά,εμείς όμως κρυφά παίρναμε αυγά από τη φωλιά της κότας,και τρέχαμε .Αν όμως το άκουγαν πρώτα οι γιαγιάδες τα έκρυβαν  τα αυγά να μη τα πάρουμε .

Θυμάμαι που η γιαγιά μας φώναζε τη μάνα μου ,Τάσιεναααα τρέξε πάρε τα αυγά θα τα πάρουν τα παιδιά ,εμείς είμαστε 3 αδέλφια θέλαμε 6 αυγά .

Όποια γιαγιά το άκουγε πρώτα φώναζε όλες τις γειτόνισσες για να κρύψουν τα αυγά ,έδιναν το σύνθημα σε όλες ,

Και αν κάποια δεν το άκουγε ή ξεχνούσαν οι άλλες να της το πούνε εκεί να ήσουν να άκουγες τι καυγάς γινόταν : βρε Θοδωρήνα γιατί δεν μου μίλησες; Βρέ τα πήρανε όλα  αυγά 10 ήταν πάνε ,τι θά κάνω τώρα πως θα πάρω τις μπογιές ; Να βάψω τα νήματα για την Βελέτζα που ήθελα να κάνω ;πωππωπώ τι κακό που έπαθα .

Μερικές φορές η μάνα έδινε και καμιά σφαλιάρα στα παιδιά να μην πάρουν πάλι τα αυγά.

Εμείς τα παιδιά όταν ακούγαμε αυτά γελούσαμε πολύ , αλλά λυπόμαστε τους φίλους που έτρωγα ξύλο.

Ήταν λογαριασμός ν α πάνε 5;6;7; Αυγά τσάπα ; Για τον Καραγκιόζη; Έτσι μας έλεγαν.

Γιατί τα πουλούσαν και έπαιρναν μπογιές να βάψουν τα νήματα να υφαίνουν τα προικιά έτσι μας λέγανε ,η παίρνανε λίγο καφέ να κάνουν  ένα καφέ σε ένα μουσαφίρη, χαρά στο πράγμα που θα δείτε τον Καραγκιόζη  έλεγαν.

Και εμείς πότε κλαίγαμε πότε όχι και περιμέναμε την άλλη φορά να πάμε να δούμε το φίλο μας.

Μας έδιναν μια φορά μόνο θυμάμαι τις άλλες καθόμαστε μακριά και μόνο ακούγαμε διότι δεν είμαστε κοντά να βλέπουμε.

Ήταν δύσκολα χρόνια δεν είχαν χρήματα και τα μετρούσαν όλα και μια δεκάρα,τώρα εμείς σαν παιδιά είχαμε και δίκιο να δούμε αυτές τις ξεκαρδιστικές κωμωδίες του Καραγκιόζη, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε ,δεν βαριέστε καλά ήταν ξένοιαστα χρόνια γεμάτα αγάπη και συμπόνια .

Την άλλη μέρα όμως πρωί ,πρωί ρωτούσαμε τα παιδιά που είδαν τον Καραγκιόζη και μας έλεγαν όλες τις λεπτομέρειες και γελούσαμε όλοι μαζί και ήταν σαν να  είδαμε την όμορφη κωμωδία .

Αυτή ήταν η διασκέδαση μας στο χωριό τα καλοκαίρια μαζί με τα πανηγύρια ήταν όμορφα !!!

Στο παρακάτω σας αφήνω ένα βίντεο Καραγκιόζης ο Γιατρός του Ευγένιου Σπαθάρη, που αρχίζει και με τη γνωστή μουσική.

Σας Χαιρετώ όλους να έχετε υγεία και χαρά όλοι σας.

Καραγκιόζης ο Γιατρός

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Φάνηκε η Πρωτομαγιά με μουσικές και με βιολιά ,

Κρατά τον Έρωτα αγκαλιά ,μοσχοβολά σαν πασχαλιά,

Με αγριολούλουδα πλέκει στεφάνι ,

Ανοίγει το παράθυρο ,και βγαίνει στο σεργιάνι !!!

Βλέπετε τι ωραία ο ποιητής παρομοιάζει την Πρωτομαγιά ,με αυτά που γράφει βλέπουμε τις ομορφιές που μας φέρνει ο μήνας Μαϊος.

Εύχομαι σε όλους σας καλό μήνα σήμερα , μπήκε ο Μάης Άνοιξη πολύ όμορφος ζεστός μήνας.

Έχουν γραφεί πολλά τραγούδια για την Πρωτομαγιά,αρχίζει ο  μήνας με τα πολλά λουλούδια .

Θυμάμαι στην Ελλάδα γιορτάζαμε πολύ την Πρωτομαγιά και ακόμη γιορτάζουν.

Στο χωριό θυμούμε στο,σχολείο οι δασκάλοι μας μας πήγαιναν εκδρομή δεν κάναμε μάθημα ,

τι χαρά είχαμε διότι δεν θα είχαμε σχολείο.βέβαια και στα  χωράφια που πηγαίναμε οι δασκάλοι μας έλεγαν για τα λουλούδια ,την φύση ,την Πρωτομαγιά ,που ήταν αργεία ,η γιορτή του εργάτη .

Όλα αυτά ήταν ένα καλό μάθημα ,αλλά εμείς δεν το καταλαβαίναμε τότε ,λέγαμε αφού δεν είμαστε σχολείο μέσα στις αίθουσες ,δεν ήταν σχολείο.

Πηγαίναμε, περπατώντας και,τραγουδώντας σχεδόν μία ώρα  μακριά έξω από το χωριό.

Καθόμαστε στα χορτάρια που ήταν τόσα πολλά λες και καθόσουν σε χαλί τι ωραία που ήταν είχε τόσα πολλά λουλούδια με όλα τα χρώματα ,και μοσχομύριζε το χωράφι ,παντού.

Αγριοτριαντάφυλλα ,παπαρούνες κόκκινες ,μαργαρίτες κόκκινες ,κίτρινες ,λευκές ,κρίνα με διάφορα χρώματα ,αμυγδαλιές ρόζ ,σφέλαχτα κατακίτρινα μυρωδάτα ,που να τα θυμηθώ όλα πάρα πολλά.

Όλοι μας πλέκαμε στεφάνι με διάφορα λουλούδια και το πηγαίναμε σπίτι το βάζαμε στην πόρτα.

Παίζαμε διάφορα παιχνίδια τρέχαμε τι  ξεγνοιασιά  Θεέ μου ήταν αυτή.

Όλοι μας είχαμε πάρει από το σπίτι κάτι να φάμε διότι πεινούσαμε .

Ένα κολατσιό ψωμί, τυρί,αυγά,ελιές ,και κρύο νερό από τη βρύση που έτρεχε από το βουνό.

Το απόγευμα γυρίζαμε κουρασμένα από το τρέξιμο,και το παιχνίδι ,αλλά πολύ χαρούμενα.

Η μάνα μου θυμάμαι πρωί πρωί ξυπνούσε και πήγαινε στο βουνό να φέρει λίγα λουλούδια .

Για το καλό γούρι έλεγαν και καλή τύχη .μάλιστα σε κάθε γειτονιά αυτή που θα ξυπνούσε πρώτα θα έφερνε λουλούδια και θα έβαζε στις πόρτες των άλλων ,και ήταν η τηχαιρή της χρονιάς .

Και έκαναν καλαμπούρι ότι ήταν η ποιό γρήγορη καί προκομένη  νοικοκυρά. 

Η μάνα μου ξύπνησε αρκετές φορές πρώτη το πρωί της Πρωτομαγιάς.

Κάνετε και εσείς ένα στεφάνι με ωραία λουλούδια .εγώ πήγα στο πάρκο και έκοψα δυό λουλουδάκια για το καλό της χρονιάς .

Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά,και να περάσετε ωραία το Μάη.

Ένα τραγούδι της αγάπης λέει:

Πρωτομαγιά μου τάριξες τα μάγια και με μάγιεψες,

Και με έχεις κάνει σαν τρελό ,

Κόρη που σέρνεις το χορό κ.λ.π.!!!!

Γειά και χαρά σε όλους σας.

Με αγάπη Αγγέλω.

Η ΘΕΙΑ ΣΤΑΘΟ Η ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

Γεια και χαρά σε όλους σας .

Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις γιορτές και του χρόνου καλλίτερα  για όλους .

Χρόνια πολλά για τους Αντώνιδες ,Αντωνίες , Θανάσιδες ,και Αθανασίες νάχετε υγεία και χαρά.

Εχω τη κόρη μου Αντωνία ,και τον γυιό μου Αντώνη  ,χρόνια πολλά παιδιά μου και του χρόνου .

Σήμερα θα σας γράψω για τα προξενιά που έκαναν στο χωριό μου τα παλιά χρόνια .

Η θειά Στάθο ήταν η προξενήτρα δηλ. με την άδεια του πατέρα του γαμπρού πήγαινε να μιλήσει στον πατέρα της κοπέλας που ήθελαν .

Τόν ρωτούσε δηλαδή ο τάδε ζητάει την κόρη σου  την Μαριγούλα  για τον γυιό του τον Μήτσο .

Τι λές το στεργιώνουμε το προξενιό;

Ό πατέρας της Μαριγούλας αν του άρεσε αυτό να γίνει έλεγε το ναι ,δεν ρωτούσε την κόρη του δεν είχε κανένα λόγο η κόρη ,ο πατέρας ήξερε το καλό τής κόρης του .

Μετά η  προξενήτρα πήγαινε στον πατέρα του Μήτσου και του έλεγε¨ εντάξη τώρα πάμε να μιλήσουμε για την προίκα .

Αμέσως μετά πήγαιναν  να συμφωνήσουν για την προίκα .

Ο πατέρας του γαμπρού έπερνε και τον αδελφό του τον ξαδελφό του και ένα θείο του να του πούνε και αυτοί τη γνώμη τους .εκεί λοιπόν άρχιζαν να ζητάνε από τον πατέρα της νύφης ότι ήθελαν και ότι τους συνέφερε βέβαια ,να πάρουν όσα ποιό πολλά μπορούσαν να μεγαλώσουν την περιουσία τους.

Ζητούσαν χωράφια ,πρόβατα ,γίδια ,άλογο αμπέλι, ελιές ,και χρήματα .

Εκεί λοιπόν άρχιζε το παζάρι θέλουμε π.χ. 20 πρόβατα , αν είχε ο πατέρας της τα εδίνε ,αν όχι έλεγε θα δώσω 10 πολλές φορές συμφωνούσαν ,μερικές όχι και τότε χάλαγε το προξενιό .

Οπότε  τη θειά Στάθο την έστελναν  να ζητήσει άλλη κοπέλα , η θειά πήγαινε πέρα δώθε .

Στην προίκα συμπεριλαμβάνονταν και τα οικιακά σκεύη ,ζητούσαν από όλα για το νοικοκυριό  όπως 

Λεβέτι ,τσουκάλι , τυγάνι ,ταψιά ,κ,λ,π. Επίσης ρουχισμό  με τα μπαούλα μαζί.

Σεντόνια ,κουβέρτες ,μπαντανίες ,κουρελούδες ,σακούλια πως θα πήγαιναν στο χωράφι ; αν δεν είχαν τα σακούλια ;να βάζουν μέσα το ψωμοτύρι ,το κρασί ,και γυρίζοντας να τα φέρνουν γεμάτα  χόρτα για να μαγειρέψουν  το βράδυ να φάνε με λίγο χοιρινό παστό ,πεντανόστημο φαγητό αλήθεια σας λέω.

Έπρεπε να έχουν και τα φουστάνια ,τα  βελέσια τις μπαλαρίνες ,τα μισοφόρια ,βρακιά  τα μακριά με τα ζουνάρια τα έδεναν κάτω από το γόνατο ,τέτοια βρακιά φορούσαν τότε ,και τα φουστάνια όλα μακριά μέχρι τον άστράγαλο ,και πετσέτες ,και δαντέλες που έπλεκαν  ,και όλα τα ρούχα τα έκαναν στον αργαλιό ,εμείς τον λέγαμε ,λάκο  στο χωριό ,και τον έλεγαν σκλαβιά .

Για την προίκα έκαναν το προικοσύμφωνο ,δηλ. Τα έγραφαν όλα όσα συμφώνησαν και αυτό το έκαναν για να πάρουν όλα αυτά να μη ν τους κρατήσουν κάτι  γιατί γινόταν και αυτά  λίγες φορές .

Αφού συμφωνούσαν τότε άρχιζε το φαγοπότι και το γλέντι να μάθει το χωριό ότι έκλεισε το προξενιό 

Και θα παντρευτεί σύντομα αυτό  το ζευγάρι .

Η νύφη και ο γαμπρός το μάθαιναν τη άλλη μέρα . Οι γονείς πάλι κανόνιζαν πότε θα γίνουν οι αρραβώνες ,και συνέχεια ο γάμος . Τα παιδιά δεν ήξεραν από αυτά ότι έλεγε ο πατέρας γινόταν.

Η προξενήτρα ήταν παρούσα παντού μέχρι το τέλος ,που δεχόταν τις ευχαριστίες των γονιών και το δώρο της φυσικά και μάλιστα γεννεόδωρο ε τι τσάμπα έτρεχε πέρα δώθε; μια στο γαμπρό και μιά στη νύφη ;μέχρι να φτιάξει το προξενιό; Όχι βέβαια .

Όλα αυτά όμως έπρεπε να ειναι μυστικά δεν έπρεπε να μιλάει σε κάνένα μέχρι να  στεργιώσει το προξενιό . Αν το έλεγε τους γλωσσότρωγαν τους μάτιαζαν και χάλαγε το προξενιό 

Να σας πώ να γελάσετε τώρα .Εγινε ένα προξενιό όλα εντάξη , η νύφη ήταν σπίτι στο άλλο δωμάτιο και τα κρυφάκουγε όλα τα γεγονότα  , την άλλη μέρα ίδε τον γαμπρό που ερχόταν από τα πρόβατα και ο οποίος δεν είχε ιδέα για αυτό που έγινε  διότι κοιμόταν στο χωράφι με τα πρόβατα .

Η κοπέλα πολύ χαρούμενη του μιλάει ,,γειά σου Κανέλλο ,αυτό ς ντροπή να μιλάει με τα κορίτσια σκύβει το κεφάλι και λέει γειά σου και τρέχει .Η Βασείλω του φωνάζει βρέ στάσου που πάς; κάτσε να σου πώ το βράδυ μας αρραβωνιάσανε οι πατεράδες μας έλα να σε φιλήσω αυτή ήταν πολυ καλαμπουρτσού.Ο Κανέλλος της είπε ¨ ε να ζήσουμε και έφυγε τρέχοντας .

Αυτο το ζευγάρι το θυμάμαι ήταν πολύ αγαπημένο μέχρι τα γεράματα ,θεός να τους σχωρέσει.

Ετσι γίνονταν τα προξενιά ,τότε ούτε λόγος για έρωτες και τέτοια πράγματα ,πολύ σπάνια είχαν παντρευτεί γιατί αγαπήθηκαν ,και αν γινόταν ούτε που τολμούσε ο συμπέθερος να ζητήσει προίκα 

Ντροπή αισθανόταν που ο γυιός του έκλεψε την κόπέλα .

Ο πατέρας της νύφης από το άλλο μέρος έλεγε ¨ δεν φθάνει που μας έκλεψε τη κόρη μας θα του δώσουμε και προίκα; Όχι τίποτα ας φάνε αγάπη ,ετσι ήταν δυστυχώς ,πολύ δύσκολα .

Ε τότε ο πατέρας της νύφης έδινε κάτι λίγα , να κάνουν μια αρχή  στη ζωή τους .

Όπως σας έγραψα έραβαν τα ρούχα τους ,έκαναν τον αργαλιό ,κεντούσαν  πολλ´α ρούχα όπως 

Τραπεζομάντηλα ,μαξιλάρια μπλούζες ,έπλεκαν νταντέλες ,έγνεθαν τη  ρόκα τα μαλλιά από τα πρόβατα και τα έκαναν κλωστή κουβάρι και μετά τα ύφαιναν στον αργαλειό.

Ακούστε τι έλεγαν  για αυτές τις δουλειές .

Το κέντημα είναι γλέντιμα 

 Η ρόκα  ειναι σεργιάνι 

Μα αυτός ο έρημος αργαλειός 

Είναι σκλαβιά μεγάλη !!!!!!

Ελπίζω να σας άρεσε η προξενήτρα 

Γειά σε όλους σας .

Το Σφάξιμο του γουρουνιού ,το πανηγύρι στο χωριό!!!

Σήμερα θα σας γράψω  τι ωραία μεζεδάκια έκαναν στο χωριό μου από το γουρούνι .

Κάθε χρόνο πρίν τα Χριστούγεννα ή και μετά  κάθε οικογένεια έσφαζε το γουρούνι  που έθρεψαν όλο το χρόνο, για να  έχουν  

 το κρέας να τρώνε ,υπόψιν όχι κάθε μέρα  ε κάπου 3, 4, φορές το μήνα .

Δεν ήταν τόσο πολύ να τρώνε κάθε βδομάδα  ή κάθε μέρα .

Θυμάμαι εκείνες τις μέρες κάθε μέρα κάποιος θα έσφαζε το γουρούνι ,και μύριζε ολη η γειτονιά από τα μεζεδάκια που έψηναν στα κάρβουνα και έπιναν κρασάκι γνήσιο  κοκκινέλι πολύ γευστικό.

Έβραζαν ένα μεγάλο καζάνι νερό και μέ αυτό καθάριζαν το δέρμα του έβγαζαν το τρίχωμα του και καθάριζαν το δέρμα ,γινόταν κάτασπρο σαν χιόνι .

Μετά έβγαζαν τα εντόσθια και αμέσως οι γυναίκες τυγάνιζαν τ η συκοταριά και τον Καρούτζο και εκεί να βλέπατε άρχιζε τι γλέντι και το ποιοτό .

Αφού τελείωναν πήγαιναν και σε άλλο μπορεί μιά μέρα να έσφαζαν 2,3 όλοι οι συγγενείς μαζί το έκαναν να βοηθούντε  .κατάλαβαίνετε το βράδυ ήταν όλοι οι άντρες σχεδόν μεθυσμένοι από το κρασί λίγο στο ένα λίγο στό άλλο σπίτι  γίνονταν φέσι .

Την άλλη μέρα αφού έπλαιναν πολύ καλά τα έντερα ,τα χοντρά τα έκαναν οματιά ,δηλ. Τα γέμιζαν με κομμένο σιτάρι ,χόρτα μυρωδικά κρεμμυδάκια και τα έψιναν στο φούρνο .

Με αυτή τ ην ευκαιρία ε´ψιναν και λίγο κρέας με κριθαράκι  το γνωστό γιουβέτσι .

Τι χαρά κάναμε εμείς τα παιδιά που θα τρώγαμε λίγο κρέας .

Ήταν τόσο νόστιμα τι να σας πώ μύριζε τότε όλο το χωριό ,από τα ψητά μι ά φορά το χρόνο.

Τα ψιλά έντερα τα έκαναν τα γνωστά λουκάνικα με κομμένο κρέας δεν είχαν κυμά τότε ,θυμάμαι τη γιαγιά μου που έκοβε το κρέας τόσο μικρά κομματάκια με το μαχαίρι σαν κυμά έβαζαν και μπόλικα αρωματικά  χόρτα κρεμμύδια και μπαχαρικά .

Αυτά τα κρέμαγαν στο τζάκι και γίνονταν καπνιστά ,χίλιες φορές ποιό νόστιμα από αυτά που αγοράζουμε τώρα.

Τα τρώγαμε με αυγά τηγανιτά αλλ´α και αυτά λιγοστά ήταν ,τα φύλαγαν για τους μουσαφηρέους ,για να βγαίνουν ασπροπρώσοπες οι νυκοκυρές ετσι έλεγε η γιαγιά μας .

Πρέπει να ε´χομε αν έλθει ένας ξένος τι θα τον κεράσουμε; Που θα θέλει να ποιεί λίγο κρασί;

Την φούσκα  την έπλαιναν καλά και ο πατέρας μου την φούσκωνε σαν μπαλόνι μεγάλο ,και ήταν πολύ χοντρή γερή την άφηναν να στεγνώσει καλά και την έδιναν δώρο στα αγόρια να παίζουν μπάλα 

Ήταν η μεγάλη χαρά του αδελφού μου που έπαιζε με τα άλλα παιδιά όλα βέβαια είχαν καθε ένα τη δική του μπάλα .στα κορίτσια δεν έδιναν  την μπάλα δεν έπρεπε να παίζουν αυτά τα παιχνίδια .

Η γιαγιά μας έλεγε δεν παίζουν τα κορίτσια με τις μπάλες αυτά είναι για τα παιδιά δηλ. ´ Τα αγόρια 

Ε τα κορίτσια δεν ήταν παιδιά ήταν κορίτσια ¨ εσείς μας έλεγε να μάθετε να κεντάτε και να μαγειρεύετε να ξέρετε που θα παντρευτείτε τις δουλειές του σπιτιού να μη σας μάλώνει η πεθερά .

Εγώ από τη γιαγιά έμαθα αρκετά μας συμβούλευε τι να κάνουμε .ιδίως να μπαλώνουμε  ,ήταν πολύ σπουδαίο τότε να ξέρεις να μπαλώνεις τα παλιά ρούχα .η γιαγιά θυμάμαι μπάλωνε τόσο καλά που νόμιζες  το έραψε μηχανή,πολύ νοικοκυρεμένα  το έμαθα και εγώ  αυτό.

Μετα από μια βδομάδα αφου είχαν αλατίσει πολύ καλά το κρέας το έβραζαν ,το τυγάνιζαν και το

Βάζανε σε μεγάλα κιούπια ή ντενεκέδες και μέ λύγδα να είναι σκεπασμένο να μη μουχλιάσει .αυτό το έλεγαν παστό χοιρινό .

Όπως ξέρετε τότε δεν ήταν τα ψυγεία το φύλαγαν σε κρύο μέρος όλο το χρόνο  μια χαρά.

Αυτό ήταν το κρέας που είχαν ,στο χωράφι ,στις έλιές ,όπου πήγαιναν  έτρωγαν κάπου ,κάπου από αυτό με τυρί ,ψωμί, ελιές ,χόρτα και μπόλικο κρασί .

Θυμάμαι τον Καγιανά που  κάνανε τι νόστιμο ήταν με αυγά και ντομάτα όλοι το ξέρετε .

Με τη λύγδα έκαιγαν τα μακαρόνια που έκανε η γιαγιά μας με το χέρι ,πολύ νόστιμα , τα έπλαθε πάνω στο πλάστήρι ,μιά θεία  τα έκανε δυό μαζί ταυτόχρονα σε λιγότερο χρόνο διπλή ποσότητα .

Δεν ξεχνούσαν  όμως και αυτούς που δεν είχαν γουρούνι ,όλοι τους έδιναν από λίγο ,και έτσι και αυτοί είχαν λίγο χοιρινό να τρώνε .

Και έτσι εκείνο το μήνα ολό το χωριό είχε πανηγύρι σωστό γλέντι και χορό πολλές φορές που έρχονταν στο κέφι  ωραία ,φτωχικά ,αγαπημένα χρόνια ,βοηθούσε ο ένας τον άλλο χωρίς αντάλλαγμα .να σας πω να γελάσετε ,έσφαξαν ένα γουρούνι ,αλλά δεν είχε καλά ξεψυχήσει και τους έφυγε και έτρεχε με τα αίματα στο λαιμό του ,ε δεν πήγε πολύ έπεσε κάτω και το  φέρανε στο μέρος που θα το έπλαιναν ,και εμείς τα παιδιά τρέχαμε και γελούσαμε μικρά είμαστε .

Αυτά για το σφάξιμο των γουρουνιών στο Σιδηρόκαστρο .

Γειά και χαρά σε ολους σας .

Στίς 5 του Γενάρη φεύγουν οι Καλικατζάροι !!!

Αρχήμηνιά  και αρχή χρονιά και αρχή καλός μας χρόνος ,Εκκλησιά με το Άγιο Θρόνος .τι ωραία λόγια που έχουν τα κάλαντα  των εορτών .Σας εύχομαι  Ευτυχισμένος Ο Νέος Χρόνος να σας φέρει υγεία ,αγάπη ,και χαρά σε όλους σας .

Φαντάζομαι θα περάσατε όλοι όμορφα τις γιορτές μαζί με τα αγαπημένα σας πρόσωπα .

Πολύ χαρούμενοι θα είστε εσείς που κερδίσατε το φλουρί της Βασιλόπητας και του χρόνου.

Στο χωριό μου που είμαστε παιδιά την Πρωτοχρονιά γυρίζαμε και λέγαμε τα κάλαντα ,ήταν η μεγάλη μας χαρά ,διότι θα μας έδιναν πολλά καλούδια , ¨ ξέρετε ότι δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε ; Από τη χαρά μας ; ¨ 

Καραμέλες ,καρύδια ,σύκα ,κουραμπιέδες ,λουκούμια  πωπωπώ τι χαρά που κάναμε που θα τρώγαμε τόσες λιχουδιές ,μιά φορά το χρόνο .

Πολλοί μας έδιναν και χρήματα ήταν ο μποναμάς δηλ,  1 δραχμή ,1πεντάρα ,1 δεκάρα που είχε μιά τρύπίτσα .με αυτή τη δεκάρα αγοράζαμε 2 καραμέλες ,για σκεφτήτε 

Εμένα ο νουνός μου πάντα μου έδινε 5 δραχμές ήμουν μιά από τους τυχαιρούς πολύ λίγοι έπερναν για μποναμά  5  δραχμές ,και αυτο,διότι δεν είχαν να δώσουν , όχι οτι δεν ήθελαν .

Στις 5 Γενάρη ο Παππάς γύριζε στα σπίτια και Αγίαζε με ένα κλονάρι βασιλικό  ήτο η πρωτάγιαση.

Αυτή τη μέρα έφευγαν οι καλικάτζαροι  μας έλεγε η γιαγιά μας . Και όταν έβλεπαν τον παππά να έρχεται έλεγαν αυτό.

Φευγάτε να φύγουμε γιατί έρχετε ο τουρλόπαππας με την Αγιαστούρα του και με τη Βρεχτούρα του.

Οι καλικάτζαροι προσπαθούσαν να κόψουν το δέντρο  που κρατά τη γη ,όλο το χρόνο κόβανε ,κόβανε . 12 μέρες πρίν τα Χριστούγεννα το άφηναν και άνέβαιναν στη γη να πειράζουν τους ανθρώπους και να κάνουν ζαβολιές  σε όλους .

Και την πρωτάγιαση που Αγίαζε ο Παππάς έφευγαν πάλι να κόψουν το δέντρο ,αλλά  τότε είχε γίνει πάλι το δέντρο και άρχιζαν πάλι από την αρχή να το κόβουν .

Η γιαγιά μας έλεγε οτι ο παππούς της και άλλοι τότε ότι τα έβλεπαν τα καλικαντζαράκια .

Ήταν έλεγε πολυ μικρά ανθρωπάκια με μεγάλη ουρά .Μας έλεγε ότι δεν ήταν τόσο πονηροί τότε ήταν καλοί και αθώοι οι άνθρωποι  και τα βλέπανε . Τώρα δεν ξέρω αν αυτό ήταν αλήθεια έτσι έλεγαν τότε οι,γιαγιάδες μας . Στίς 6 Γενάρη ειναι τα Θεοφάνεια . Ο Μεγάλος Αγιασμός σε μέρη που έχει θάλασσα ο ιερέας πετάει το Σταυρό στη θάλασσα ,και πέφτουν παιδιά και μεγάλοι να τον φέρουν στον Ιερέα .

Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν αυτή τη μέρα να είστε καλά .

Αυτή τη μέρα γιορτάζει και η εγγόνα μου  Ιορδανία έχει το ποιό ωραίο όνομα .

Ιορδανία μου χρόνια σου Πολλά  !!!

Γειά και χαρά σε όλους !!!