Το Σφάξιμο του γουρουνιού ,το πανηγύρι στο χωριό!!!

Σήμερα θα σας γράψω  τι ωραία μεζεδάκια έκαναν στο χωριό μου από το γουρούνι .

Κάθε χρόνο πρίν τα Χριστούγεννα ή και μετά  κάθε οικογένεια έσφαζε το γουρούνι  που έθρεψαν όλο το χρόνο, για να  έχουν  

 το κρέας να τρώνε ,υπόψιν όχι κάθε μέρα  ε κάπου 3, 4, φορές το μήνα .

Δεν ήταν τόσο πολύ να τρώνε κάθε βδομάδα  ή κάθε μέρα .

Θυμάμαι εκείνες τις μέρες κάθε μέρα κάποιος θα έσφαζε το γουρούνι ,και μύριζε ολη η γειτονιά από τα μεζεδάκια που έψηναν στα κάρβουνα και έπιναν κρασάκι γνήσιο  κοκκινέλι πολύ γευστικό.

Έβραζαν ένα μεγάλο καζάνι νερό και μέ αυτό καθάριζαν το δέρμα του έβγαζαν το τρίχωμα του και καθάριζαν το δέρμα ,γινόταν κάτασπρο σαν χιόνι .

Μετά έβγαζαν τα εντόσθια και αμέσως οι γυναίκες τυγάνιζαν τ η συκοταριά και τον Καρούτζο και εκεί να βλέπατε άρχιζε τι γλέντι και το ποιοτό .

Αφού τελείωναν πήγαιναν και σε άλλο μπορεί μιά μέρα να έσφαζαν 2,3 όλοι οι συγγενείς μαζί το έκαναν να βοηθούντε  .κατάλαβαίνετε το βράδυ ήταν όλοι οι άντρες σχεδόν μεθυσμένοι από το κρασί λίγο στο ένα λίγο στό άλλο σπίτι  γίνονταν φέσι .

Την άλλη μέρα αφού έπλαιναν πολύ καλά τα έντερα ,τα χοντρά τα έκαναν οματιά ,δηλ. Τα γέμιζαν με κομμένο σιτάρι ,χόρτα μυρωδικά κρεμμυδάκια και τα έψιναν στο φούρνο .

Με αυτή τ ην ευκαιρία ε´ψιναν και λίγο κρέας με κριθαράκι  το γνωστό γιουβέτσι .

Τι χαρά κάναμε εμείς τα παιδιά που θα τρώγαμε λίγο κρέας .

Ήταν τόσο νόστιμα τι να σας πώ μύριζε τότε όλο το χωριό ,από τα ψητά μι ά φορά το χρόνο.

Τα ψιλά έντερα τα έκαναν τα γνωστά λουκάνικα με κομμένο κρέας δεν είχαν κυμά τότε ,θυμάμαι τη γιαγιά μου που έκοβε το κρέας τόσο μικρά κομματάκια με το μαχαίρι σαν κυμά έβαζαν και μπόλικα αρωματικά  χόρτα κρεμμύδια και μπαχαρικά .

Αυτά τα κρέμαγαν στο τζάκι και γίνονταν καπνιστά ,χίλιες φορές ποιό νόστιμα από αυτά που αγοράζουμε τώρα.

Τα τρώγαμε με αυγά τηγανιτά αλλ´α και αυτά λιγοστά ήταν ,τα φύλαγαν για τους μουσαφηρέους ,για να βγαίνουν ασπροπρώσοπες οι νυκοκυρές ετσι έλεγε η γιαγιά μας .

Πρέπει να ε´χομε αν έλθει ένας ξένος τι θα τον κεράσουμε; Που θα θέλει να ποιεί λίγο κρασί;

Την φούσκα  την έπλαιναν καλά και ο πατέρας μου την φούσκωνε σαν μπαλόνι μεγάλο ,και ήταν πολύ χοντρή γερή την άφηναν να στεγνώσει καλά και την έδιναν δώρο στα αγόρια να παίζουν μπάλα 

Ήταν η μεγάλη χαρά του αδελφού μου που έπαιζε με τα άλλα παιδιά όλα βέβαια είχαν καθε ένα τη δική του μπάλα .στα κορίτσια δεν έδιναν  την μπάλα δεν έπρεπε να παίζουν αυτά τα παιχνίδια .

Η γιαγιά μας έλεγε δεν παίζουν τα κορίτσια με τις μπάλες αυτά είναι για τα παιδιά δηλ. ´ Τα αγόρια 

Ε τα κορίτσια δεν ήταν παιδιά ήταν κορίτσια ¨ εσείς μας έλεγε να μάθετε να κεντάτε και να μαγειρεύετε να ξέρετε που θα παντρευτείτε τις δουλειές του σπιτιού να μη σας μάλώνει η πεθερά .

Εγώ από τη γιαγιά έμαθα αρκετά μας συμβούλευε τι να κάνουμε .ιδίως να μπαλώνουμε  ,ήταν πολύ σπουδαίο τότε να ξέρεις να μπαλώνεις τα παλιά ρούχα .η γιαγιά θυμάμαι μπάλωνε τόσο καλά που νόμιζες  το έραψε μηχανή,πολύ νοικοκυρεμένα  το έμαθα και εγώ  αυτό.

Μετα από μια βδομάδα αφου είχαν αλατίσει πολύ καλά το κρέας το έβραζαν ,το τυγάνιζαν και το

Βάζανε σε μεγάλα κιούπια ή ντενεκέδες και μέ λύγδα να είναι σκεπασμένο να μη μουχλιάσει .αυτό το έλεγαν παστό χοιρινό .

Όπως ξέρετε τότε δεν ήταν τα ψυγεία το φύλαγαν σε κρύο μέρος όλο το χρόνο  μια χαρά.

Αυτό ήταν το κρέας που είχαν ,στο χωράφι ,στις έλιές ,όπου πήγαιναν  έτρωγαν κάπου ,κάπου από αυτό με τυρί ,ψωμί, ελιές ,χόρτα και μπόλικο κρασί .

Θυμάμαι τον Καγιανά που  κάνανε τι νόστιμο ήταν με αυγά και ντομάτα όλοι το ξέρετε .

Με τη λύγδα έκαιγαν τα μακαρόνια που έκανε η γιαγιά μας με το χέρι ,πολύ νόστιμα , τα έπλαθε πάνω στο πλάστήρι ,μιά θεία  τα έκανε δυό μαζί ταυτόχρονα σε λιγότερο χρόνο διπλή ποσότητα .

Δεν ξεχνούσαν  όμως και αυτούς που δεν είχαν γουρούνι ,όλοι τους έδιναν από λίγο ,και έτσι και αυτοί είχαν λίγο χοιρινό να τρώνε .

Και έτσι εκείνο το μήνα ολό το χωριό είχε πανηγύρι σωστό γλέντι και χορό πολλές φορές που έρχονταν στο κέφι  ωραία ,φτωχικά ,αγαπημένα χρόνια ,βοηθούσε ο ένας τον άλλο χωρίς αντάλλαγμα .να σας πω να γελάσετε ,έσφαξαν ένα γουρούνι ,αλλά δεν είχε καλά ξεψυχήσει και τους έφυγε και έτρεχε με τα αίματα στο λαιμό του ,ε δεν πήγε πολύ έπεσε κάτω και το  φέρανε στο μέρος που θα το έπλαιναν ,και εμείς τα παιδιά τρέχαμε και γελούσαμε μικρά είμαστε .

Αυτά για το σφάξιμο των γουρουνιών στο Σιδηρόκαστρο .

Γειά και χαρά σε ολους σας .