ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΩΣ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ¨26/07/1943¨

Σήμερα έχουμε 26 Ιουλίου της Αγ. Παρασκευής ,σαν σήμερα γεννήθηκα στο χωριό στο τζάκι κοντά για να είναι ζεστά για το μωρό που θα έλθη στον κόσμο και για τη μάνα να μην πάρει κρύωμα .

Αυτή τη μέρα ήταν όλοι οι συγγενείς και αλώνιζαν το σιτάρι στου ζερβού το αλώνι.

Οι γονείς μου παντρεύτηκαν τον Αύγουστο του 1942 μέσα στην κατοχή αλλά έλα που ο πατέρας μου έπρεπε να πάει φαντάρος και η γιαγιά μου η Αγγέλω θα ήταν μόνη της διότι είχε πεθάνει ο παππούς μου και την άφησε 30 χρονων´ χήρα με 5 παιδιά που όλα της πέθαναν και έμεινε μόνο ο πατέρας μου για παρέα της και παρηγοριά της .σκέφτηκε να παντρέψει τον γυιό της να έχει παρέα τη νύφη της .

Ο πατέρας μου ήταν 23 χρονών καί η μάνα μου 25 όταν παντρεύτηκαν.

Ζούσαν πολύ αγαπημένοι και ο πατέρας μου την σεβόταν πάρα πολύ και όλο την ρωτούσε πως να κάνουν τις δουλειές , μας έλεγε οτι η μάνα σας έχει ποιό πολύ μυαλό  από μένα ,ίσως επειδή είχε πάει σχολειό και στο γυμνάσιο ενώ αυτός ο καυμένος μέχρι τήν Τρίτη δημοτικού πήγε δεν τα ήθελε τα γράμματα, δουλειά και μόνο δουλειά  με την αξίνα να σκάβει.

Πολύ χαρούμενοι ήσαν που θα είχαν το πρώτο παιδάκι τους και ιδίως η γιαγιά μου διότι θα άκουγε το όνομά της Αγγέλω ,και,την μάνα μου την είχε στα όπα ,όπα την πρόσεχε που ήταν έγκυος.

Λοιπόν εκεί στο αλώνι το απόγευμα τους λέει πονάω θα φύγω  αντε στο χωριό της λένε .

Της κόβει ένα ξύλο ο πατέρας μου να το έχει για μαγκούρα και φεύγει.

Κανένας δεν σκέφτηκε που την αφήνουμε μόνη της  μπορεί να γεννήσει στο δρόμο μόνη ;τι θα έκανε  ένα κορίτσι 26 χρονών ;

Σιγά-σιγά έφτασε και φωνάζει την αδελφή της ,Βασείλω Βασείλω ελα εδώ πονάω .

Τρέχει η θεία μου τη βλέπει οτι ήταν έτοιμη να γεννήσει πάνε σπίτι στη γιαγιά μου ηλθε και η μαμμή ήταν πρακτικός γιατρός γυναικολόγος και σε ούτε μισή ώρα με γέννησε όλα καλά . 

Αλλά για σκεφτείτε πάρά λίγο θα με έκανε στο δρόμο μόνη της!

Μου τα έλεγε οταν ήμουν μεγάλη και τη ρώτησα τι θα έκανες μόνη σου ; Πως θα έκοβες τον αφαλό του μωρού; Και μου είπε ¨ ε  θα έπερνα μία πέτρα και το έκοβα ,και θα το έκανε διότι ήταν πολύ δυνατή και είχε θάρρος δεν φοβόταν καθόλου.

Το βράδυ ηλθε και ο πατέρας μου από το αλώνι ,τον φωνάζει η θεία μου .

Τάση έλα έλα να δείς η Αντώνα έκανε ένα κοριτσάκι ,μόλις το άκουσε στεναχωρέθηκε και έφυγε πήγε στο καφενείο , διότι όλοι τότε ήθελαν αγόρια να έχουν όχι κορίτσια.

Και αυτό ξέρετε γιατί; Διότι έπρεπε να δίνουν προίκα να τα παντρεύουν ,ενώ αν είχαν αγόρια θα έπερναν προίκα και θα μεγάλωνε η περιουσία τους.

Και το άλλο οι φίλοι  θα έλεγαν  αντε ρε κορίτσι έκανε; Τους πείραζαν .

Ε αργοτερα ηλθε σπίτι και τον μάλωσε η γιαγιά μου που έφυγε , ε όλα πήγαν καλά μετά.

Θυμάμαι πόσο πολύ καμάρωνε οταν πήρα το απολυτήριο του γυμνασίου  είχε πολύ χαρά.

Με πήγε στο Κοπανάκι και μου πήρε καινούργια άσπρα παπούτσια, που δεν είχα φορέσει μέχρι τότε καινούργια. Ολο παλιά μας έπερνε και τα φορούσαμε στο σχολείο καί στην εκκλησία μόνο,τις άλλες ώρες όλα τα παιδιά είμαστε ξυπόλυτα και αν μας έκοβε κάτι και έβγαλε αίμα βάζαμε πάνω χώμα και όλα εντάξη  πέρναγε .

Με αυτο τον τροπο γεννούσαν τότε ουτε γιατρό  ούτε νοσοκομείο, ηταν μια χαρά .

Λοιπόν όσοι γιορτάζετε σήμερα χρόνια σας πολλά με υγεία και χαρά.

Η Αγ, Παρασκευή να μας προστατεύει όλους και εμένα που έχω τα γενέθλιά μου .

Είμαι πολύ χαρούμενη διότι θα έλθουν τα παιδιά και εγγόνια μου από την καλιφόρνια και θα τους έχω παρέα ,θα μου δώσουν πολύ κουράγιο που πονάω με το πόδι μου από την εγχείρηση.

Σας χαιρετώ ολους  με αγάπη .

Γειά σας 😘❤️🌹

Αλωνάρης με τα άλώνια και με τα χρυσά πεπόνια !!!

Καλό μήνα  να έχετε  όλοι σας γεια χαρά σας!!!

Εδώ είμαι σπίτι μου πάλι έκανα την επέμβαση στο πόδι μου , πονάω αρκετά αλλά με τη βοήθεια του θεού θα το ξεπεράσω.

Ο Ιούλιος μήνας είναι ο ποιο ζεστός μήνας του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο της γης,και ο,λαός τον ονομάζει αλωνάρη   διότι αλωνίζουν τα σιτάρια κ,λ,π, που θέρισαν τον  θεριστή.

Αυτό το μήνα έχομε πολλές γιορτές οπότε και πολλά πανηγύρια με χορούς και τραγούδια .

Όταν πήγαιναν στα πανηγύρια μας έπαιρναν και μας τα παιδιά το τι χαρά που κάναμε γιατί κάπου πηγαίναμε  χορεύαμε μας έπαιρναν καραμέλες ,παστέλια τρώγαμε γουρουνόπουλα στη σούβλα που ήταν τόσο νόστιμη .δεν κάναμε ζαβολιές καθόλου για να μας παίρνουν κοντά τους .

Στα αλώνια βάζανε τα δεμάτια το σιτάρι και τα άλογα που ήταν όλα δεμένα μια σειρά πατούσαν τα δεμάτια για να βγει ο καρπός. Όλη μέρα γινόταν αυτό την άλλη μέρα έπρεπε να το λιχνίσουν να φύγει το,άχυρο να μείνει ο καρπός ήταν πολύ κουραστικό αλλά μαζευόντουσαν 3 ,4 οικογένειες για να βοηθήσουν και να τελειώσουν,

Τα παιδιά είμαστε εκεί να παίζουμε  και να βοηθάμε σε ότι μπορούσαμε και το βράδυ κοιμόμαστε εκεί στο αλώνι τι ωραία το βράδυ να μετράμε τα αστέρια που ήταν ο ουρανός γεμάτος. το φεγγαράκι τι λαμπερό  ,ακούγαμε το,Γκιώνη να κλαίει για τον αδερφό του και τα τσακάλια να σκούζουν. Και να φοβόμαστε και να πηγαίνουμε κοντά στη μάννα μας αγκαλιά .

Έβαζε χαλάκια στο χώμα και κοιμόμαστε όλοι μαζί ,αλλά το πρωί μας ξύπναγαν τα κοκόρια από  τίς 5

Το πρωί η μάννα μας άρμεγε τις γίδες και τρώγαμε γάλα με ψωμί .

Αααα το μεσημέρι έκαναν κόκορα με χυλοπίτες αυτή ήταν η μεγάλη μας χαρά που θα τρώγαμε κρέας ,ε τι κρέας μισό φτερό ,το λαιμό  μια μπουκιά και ένα πιάτο χυλοπίτες αλλά τι νόστιμο που μας φαινόταν δεν μπορείτε να το φανταστείτε και,τα ποδαράκια τρώγαμε  εγώ τα τρώγω ακόμη 

Τότε είχε και αχλάδια ,σύκα και είμαστε πολύ χαρούμενα . 

Έλεγαν και μία παροιμία ¨ κότα πίτα το Γενάρη και κόκορα τον αλωνάρη¨

Τότε ήταν νόστιμα στην εποχή τους .

Όταν έφερναν το σιτάρι σπίτι  ζύμωναν το φρέσκο ψωμί που μοσχομύριζε η γειτονιά  όλη.

Έκαναν το πρόσφορο για την κοινωνία στην εκκλησία ,ευχαριστούσαν το θεό για την καλή σοδειά .

Έκαναν και μικρές κουλούρες για τα άλογα τις έτρωγαν για τη βοήθεια που  δώσανε στο νοικοκύρη .

Η μάννα μου έκανε και τις τηγανίτες  ή λουκουμάδες από το φρέσκο σιτάρι  ήταν τόσο νόστιμα .

Κάθε βράδυ στα σταυροδρόμια οι γυναίκες θα μοίραζαν ψωμάκια για τους νεκρούς μας γι να τους συγχωρέσουν οι,ζωντανοί .

Εμείς στο Σιδηρόκαστρο είχαμε τον προφήτη Ηλία πάνω στο βουνό στον Αιλιά .

Κάναμε καλό πανηγύρι έφερνε ο πρόεδρος ορχήστρα και χορεύαμε από την παραμονή και ανήμερα ,ερχόταν πολύ κόσμος από τα γύρω χωριά χορός όλη νύχτα με κλαρίνα και βιολιά .

Πηγαίναμε να πούμε χρόνια πολλά  σε αυτούς που είχαν όνομα Ηλία και Ιουλία .

Σε όλες τις γιορτές όλοι πήγαιναν να ευχηθούν χρόνια πολλά  μας έδιναν γλυκά και λουκούμια ,οι μεγάλοι έτρωγαν τα καλλίτερα γλυκά και μεζεδάκια με το κρασί και  άρχιζαν το χορό και τραγουδούσαν με το στόμα δεν είχαμε ράδιο και κασετόφωνα.

Στις 26 Ιουλίου ήταν της Αγ. Παρασκευής στις 27 του Αγ. Παντελεήμονος ο Άγιος που θεράπευε τους ανάπηρους και γιαυτό έλεγαν ¨ κουτσοί , στραυοί ,παράλυτοι  όλοι στον Αγ. Πανταλεήμονα¨

Και στις 28 της Αγ. Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου.στα χωριά που είχαν αυτούς τους αγίους ήταν και τα πανηγύρια. 

Α να σας πω τότε γίνονται  και τα πεπόνια γλυκά γιαυτό λένε 

Αλωνάρης με τα αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια !!!

Araunah's Threshing Floor. Illustrated by Balage.

Του Θεμιστοκλής Στ. Μπάζος

Λίχνισμα στο Δελβινάκι 1953