Αυτή τη μέρα ήταν όλοι οι συγγενείς και αλώνιζαν το σιτάρι στου ζερβού το αλώνι.
Οι γονείς μου παντρεύτηκαν τον Αύγουστο του 1942 μέσα στην κατοχή αλλά έλα που ο πατέρας μου έπρεπε να πάει φαντάρος και η γιαγιά μου η Αγγέλω θα ήταν μόνη της διότι είχε πεθάνει ο παππούς μου και την άφησε 30 χρονων´ χήρα με 5 παιδιά που όλα της πέθαναν και έμεινε μόνο ο πατέρας μου για παρέα της και παρηγοριά της .σκέφτηκε να παντρέψει τον γυιό της να έχει παρέα τη νύφη της .
Ο πατέρας μου ήταν 23 χρονών καί η μάνα μου 25 όταν παντρεύτηκαν.
Ζούσαν πολύ αγαπημένοι και ο πατέρας μου την σεβόταν πάρα πολύ και όλο την ρωτούσε πως να κάνουν τις δουλειές , μας έλεγε οτι η μάνα σας έχει ποιό πολύ μυαλό από μένα ,ίσως επειδή είχε πάει σχολειό και στο γυμνάσιο ενώ αυτός ο καυμένος μέχρι τήν Τρίτη δημοτικού πήγε δεν τα ήθελε τα γράμματα, δουλειά και μόνο δουλειά με την αξίνα να σκάβει.
Πολύ χαρούμενοι ήσαν που θα είχαν το πρώτο παιδάκι τους και ιδίως η γιαγιά μου διότι θα άκουγε το όνομά της Αγγέλω ,και,την μάνα μου την είχε στα όπα ,όπα την πρόσεχε που ήταν έγκυος.
Λοιπόν εκεί στο αλώνι το απόγευμα τους λέει πονάω θα φύγω αντε στο χωριό της λένε .
Της κόβει ένα ξύλο ο πατέρας μου να το έχει για μαγκούρα και φεύγει.
Κανένας δεν σκέφτηκε που την αφήνουμε μόνη της μπορεί να γεννήσει στο δρόμο μόνη ;τι θα έκανε ένα κορίτσι 26 χρονών ;
Σιγά-σιγά έφτασε και φωνάζει την αδελφή της ,Βασείλω Βασείλω ελα εδώ πονάω .
Τρέχει η θεία μου τη βλέπει οτι ήταν έτοιμη να γεννήσει πάνε σπίτι στη γιαγιά μου ηλθε και η μαμμή ήταν πρακτικός γιατρός γυναικολόγος και σε ούτε μισή ώρα με γέννησε όλα καλά .
Αλλά για σκεφτείτε πάρά λίγο θα με έκανε στο δρόμο μόνη της!
Μου τα έλεγε οταν ήμουν μεγάλη και τη ρώτησα τι θα έκανες μόνη σου ; Πως θα έκοβες τον αφαλό του μωρού; Και μου είπε ¨ ε θα έπερνα μία πέτρα και το έκοβα ,και θα το έκανε διότι ήταν πολύ δυνατή και είχε θάρρος δεν φοβόταν καθόλου.
Το βράδυ ηλθε και ο πατέρας μου από το αλώνι ,τον φωνάζει η θεία μου .
Τάση έλα έλα να δείς η Αντώνα έκανε ένα κοριτσάκι ,μόλις το άκουσε στεναχωρέθηκε και έφυγε πήγε στο καφενείο , διότι όλοι τότε ήθελαν αγόρια να έχουν όχι κορίτσια.
Και αυτό ξέρετε γιατί; Διότι έπρεπε να δίνουν προίκα να τα παντρεύουν ,ενώ αν είχαν αγόρια θα έπερναν προίκα και θα μεγάλωνε η περιουσία τους.
Και το άλλο οι φίλοι θα έλεγαν αντε ρε κορίτσι έκανε; Τους πείραζαν .
Ε αργοτερα ηλθε σπίτι και τον μάλωσε η γιαγιά μου που έφυγε , ε όλα πήγαν καλά μετά.
Θυμάμαι πόσο πολύ καμάρωνε οταν πήρα το απολυτήριο του γυμνασίου είχε πολύ χαρά.
Με πήγε στο Κοπανάκι και μου πήρε καινούργια άσπρα παπούτσια, που δεν είχα φορέσει μέχρι τότε καινούργια. Ολο παλιά μας έπερνε και τα φορούσαμε στο σχολείο καί στην εκκλησία μόνο,τις άλλες ώρες όλα τα παιδιά είμαστε ξυπόλυτα και αν μας έκοβε κάτι και έβγαλε αίμα βάζαμε πάνω χώμα και όλα εντάξη πέρναγε .
Με αυτο τον τροπο γεννούσαν τότε ουτε γιατρό ούτε νοσοκομείο, ηταν μια χαρά .
Λοιπόν όσοι γιορτάζετε σήμερα χρόνια σας πολλά με υγεία και χαρά.
Η Αγ, Παρασκευή να μας προστατεύει όλους και εμένα που έχω τα γενέθλιά μου .
Είμαι πολύ χαρούμενη διότι θα έλθουν τα παιδιά και εγγόνια μου από την καλιφόρνια και θα τους έχω παρέα ,θα μου δώσουν πολύ κουράγιο που πονάω με το πόδι μου από την εγχείρηση.
Σας χαιρετώ ολους με αγάπη .
Γειά σας 😘❤️🌹
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου