ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ!!!

Σήμερα θα σας γράψω για το ψυχοσαββατο της Πεντηκοστής .

Έκανα κόλυβα , ζύμωσα και πρόσφορο  για να ψάλω τους γονείς μας και συγγενείς οι οποίοι δεν είναι άλλο μαζί μας εδώ στη ζωή.πήγα στην εκκλησία  είχε αρκετό κόσμο.

Έχομε και το άλλο ψυχοσαββατο πριν τη μεγάλη Σαρακοστή .

Ο Παππάς μνημονεύει τα όνόματα των νεκρών που η κάθε οικογένεια δίνει ένα χαρτί με τα ονόματα 

Κατόπιν τρώμε όλοι μαζί τα κόλυβα που είναι ,σιτάρι βρασμένο καλά με σταφίδες  ζάχαρη , σουσάμι

Μαϊντανό ρόδια σπυράκια ,καρύδια αμύγδαλα  οτι θέλουμε βάζουμε να είναι νόστιμα  γλυκά.

Και λέμε την ευχή ¨ Θεός να αναπαύση τις ψυχές τους , και συγχωρεμένοι να είναι ¨

Μαζί με τα κόλυβα δίνουμε και από ένα κομάτι ψωμί ζυμωτό που κάνουν οι γυναίκες μόνες τους.

Συγκινήθηκα διότι θυμήθηκα όλους αυτούς που έφυγαν και ιδικά την Μάνα μου και τον Πατέρα μου

Άναψα κεράκια σε όλους ας είναι όλοι τους αναπαυμένοι, και ο Θεός να τους συγχωρέσει.

Πρέπει να θυμόμαστε τους νεκρούς  μας όσο ζούμε όπως και εμείς μία μέρα θα πεθάνουμε .

Οταν ήμουν μικρή θυμάμαι αυτή τη μέρα ο δάσκαλος μας πήγαινε στο νεκροταφείο ,διότι εκεί γινόταν αυτή η λειτουργία  έχει ένα μικρό εκκλησάκι εκεί .

Μετά τη λειτουργία ο Παππάς γύριζε όλα τα μνήματα που σε κάθε μνήμα ήσαν οι συγγενείς του νεκρού του έδιναν το χαρτάκι και μνημόνευε τα ονόματα , μετά το άλλο μνήμα ώρες ήθελε να τελειώσει.μετά όλες οι μανάδες και γιαγιάδες έδιναν τα κόλυβα και το ψωμάκι σε όλους .

Εμείς τα παιδιά μαζεύαμε θυμάμαι από ένα σακούλι ψωμάκια και τα τρώγαμε ,ηταν φρέσκα αφράτα και είχαν πάνω ζάχαρη και σουσάμι μας φαινόταν τόσο νόστιμο ,πως τρώμε τώρα το κέικ  τότε που δεν είχαμε γλυκά και κέικ το βλέπαμε σαν γλυκό .

Και που να σας είχα την παραμονή που όλες οι μανάδες ζύμωναν ,όλο το χωριό μοσχοβόλαγε από το ζυμωτό ψωμί  αχ και να μύριζα αυτή τη ευωδία ,τότε μύριζε το ψωμί στο χωριό διότι το σιτάρι ηταν χωρίς τα λιπάσματα ηταν αγνό.

Τότε όλες οι μανάδες και γιαγιάδες έλεγαν και τα μοιρολόγια για τους νεκρούς μας .

Και όλοι έκλεγαν και εμείς μικρούλια αφου βλέπαμε που όλοι έκλεγαν  κλέγαμε και εμείς ,ηταν ένα συναίσθημα ωραίο ας είμαστε μικρούλια αυτή τη μέρα γινόμαστε μεγάλοι .

Την παραμονή το ψυχοσαββατο δηλ. Την Παρασκευή  το βράδυ τα αγόρια σε κάθε γειτονιά πήγαιναν στα σπίτια και έλεγαν ευχές για τους νεκρους´ και γιαγιά τους έδινε ένα ψωμάκι ,το ψυχούδι,έτσι το έλεγαν και στο τέλος τα μοίραζαν τα ψωμάκια τα παιδάκια μεταξύ τους . Και έλεγαν .   

Ιδαμε  δεν ίδαμε  θεός να τους συγχωρέσει,

Ξέρουμε δεν ξέρουμε θεός να τους  συγχωρέσει .

Τους φέτεινους τους περσινούς  τουςαλησμονημένους  θεός να τους συγχωρέσει .

Μανίτσα προς μανίτσα  θεός να τους συγχωρέσει.

Παπούλη προς Παπούλη  θεός να τους συγχωρέσει .

Μετά η νοικοκυρά τους έδινε από λίγα κόλυβα σε όλα τα παιδιά και το πέταγαν πάνω στο σπίτι και έλεγαν ¨ χίλια μόδια σιτάρι  να είστε καλά και του χρόνου ¨

Δηλ , έδινα ευχή στο νοικοκύρη του σπιτιού κα στη νοικοκυρά να δώσουν τα  χωράφια τους  πολύ σιτάρι .

Να σας πώ στίς ευχές λένε τα παιδιά οτι αυτούς που είχαν δεί  και δεν είχαν δεί ,αυτούς που ήξεραν κι αυτούς που δεν ήξεραν  αυτοί που πέθαναν φέτος η πέρισυ ,και τους ξεχασμένους   για  όλους αυτούς ζητούν από τό θεό  συγχώρεση .

Μανίτσα στό χωριό έλεγαν τη γιαγιά  ,πρός Μανίτσα  ηταν η προς γιαγιά .

Τώρα τα μοιρολόγια δεν ξέρω έφυγα μικρή από το χωριό και δεν τα έμαθα  καθόλου.

Τώρα θα σας πω και μία ιστορία που μου έλεγε η μάνα μου σχετικά με τα κόλυβα καί τα ψωμάκια.

Ειναι κάπου το 1950 ,είναι χειμώνας τον καιρό που  έσπερναν τα χωράφια .

Τότε μια και δυό φορές τη βδομάδα κάποια νοικοκυρά. Θα ζύμωνε ψωμάκια και καθόταν σε  ένα  δρόμο κοντά στο χωριό είχε ένα μεγάλο σακούλι καθαρό καινούργιο κι μοίραζε τα ψωμάκια σε ολους που ερχόντουσαν κουρασμένοι, κι ήταν αυτό σαν ν α έτρωγαν ένα γλυκό και έλεγαν. Να είναι συγχωρεμένοι οι  συγγενείς σου έλεγαν καληνύχτα και πήγαιναν σπίτι τους  χαρούμενοι .

Μία φορά δεν ζύμωσε καμιά γυναίκα κι οι άντρες ιδίως τους είχε λείψει  αυτή η λιχουδιά .

Ένας πολύ αστείος παππούς τι έκανε . Ένα. Βράδυ φόρεσε φουστάνια ένα μαντήλι να μη φαίνεται οτι ηταν ο παππούς κάθησε στο μέρος που κάθονταν οι γυναίκες  είχε και ένα ωραίο σακούλι το γέμισε  πετρούλες κι περίμενε ,

Άρχισαν να έρχονται από τα χωράφια όλοι κουρασμένοι  και λάσπες γεμάτοι .

Ο παππούς αρχίζει να δίνει τα ψωμάκια δηλ. Τις πέτρες  ε όλοι γελούσαν αλλά δεν ήξεραν ποιός ήταν ,όταν ιδίως οι γυναίκες αν του έλεγαν τι μας δίνεις πέτρες; Αυτός απαντούσε .

´  Ναι είναι από αυτό που ζύμωσες  τεμπέλα ¨ και αυτή ντροπιασμένη έφευγε γρήγορα .

Τούς έδωσε το μάθημα ,και  από τότε και μετά κάθε βδομάδα κάποια θα ζύμωνε  αυτά έκανε ο αστείος παππούς ,που την άλλη μέρα στο καφενείο το είπε οτι ηταν ο μπάρμπα Δήμος .

Αυτά για τώρα . Λοιπόν να θυμάστε όλοι τα ψυχοσάββατα να πηγαίνετε στην εκκλησία να ανάβετε  ένα κεράκι για τους αγαπημένους σας  συγγενείς .

Η θρησκεία  μας λέει και με το κεράκι αναπαύεται η ψυχή του νεκρού μας .

Να είστε όλοι καλά χρόνια πολλά να θυμάστε τους νεκρούς σας . Γειά σας .