Καλό Μήνα ,Και καλή αρχή σε όλα τα παιδιά που θα αρχίσουν τη σχολική χρονιά τους .
Να έχετε καλή προόδο και καλή επιτυχία ,να διαβάζετε και όλα θα πάνε καλά ,διότι χωρίς κόπο δεν γίνετε τίποτα ,κουραστήτε τώρα που είστε νέοι για να περνάτε καλά αργότερα.
Να σας πώ μιά παροιμία που έλεγε η γιαγιά μου στο χωριό ;
Όμορφα τρελά νιάτα κακά γεράματα .
Άσχημα νιάτα κουραστικά ; καλά γεράματα .
Νομίζω καταλαβαίνετε τι σημαίνει .
Σας είπα οτι λέγε τε και Άγιος ο Σεπτέμβριος και αυτό διότι.
Πρώτον στις 8 του μήνα γιορτάζουμε την γέννηση της ΠΑΝΑΓΙΑΣ μεγάλη γιορτή .
Δεύτερον σπουδαία γιορτή η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ και αυτή μεγάλη γιορτή .
Τρίτον στις 26 γιορτάζουμε τ ην ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ.
Σε πολλά μέρη δε τον Σεπτέμβριο τον λένε και ΣΤΑΥΡΙΤΗ .
Τρυγητή τον λέμε διότι τρυγάνε τα αμπέλια κόβουν τα σταφύλια και τα πάνε στους λυνούς δηλ. Στα πατητήρια για να τα λιώσουν να βγή ο χυμός των σταφυλιών ο μούστος που θα γίνει το κρασί .
Πρέπει να είναι πολλοί να τρυγάνε δεν πρέπει να παρα γίνουν τα σταφύλια .
Για αυτό λέμε καϊ : θέρος ,τρύγος ,πόλεμος:
Θυμάμαι που είμαστε παιδιά και τρυγάγαμε το αμπέλι μας έρχονταν όλοι οι συγγενείς να βοηθήσουν και εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε φέρναμε νερό απο τη βρύση και δύναμε νερό σε όλους ,που έκανε ζέστη να δροσίζονταν , η βάζαμε στάφύλια στα κοφίνια που έκοβαν οι μεγάλοι.
Τρώγαμε και σταφύλια που ήταν τόσο γλυκά νόστημα και τραγανά .
Κόκκινα; Μαύρα; Κίτρινα; Ρόζακί; Από όλα τα είδη .
Το μεσημέρι ήταν η χαρά μας διότι θα τρώγαμε κρέας ε ξέρετε από ένα κοκαλάκι και μπόλικες χυλοπήτες ,αλλά μας έφθανε είμαστε χαρούμενα παίζαμε γελούσαμε και οί μεγάλοι εκεί που έκοβαν τα σταφύλια τραγουδούσαν .
Όταν τελείωναν χόρευαν και λίγο και όλοι έπερναν από ένα Κοφινάκι σταφύλια για το σπίτι τους .
Ωραία έθημα αγνά και αγαπημένα .
Την άλλη μέρα πρωί πρωί ο πατέρας μου η μάνα μου η γιαγιά όλοι πηγαίναμε πάλι στο αμπέλι και 2,3 θείοι για να πατήσουν τα σταφύλια ,αυτό το έκαναν οι άντρες με τα πόδια και έβγαινε ο μούστος .
Τον έβαζαν σε μέγάλα καθαρά βαγένια με αρωματικά φυτά εγώ θυμάμαι βάζανε μάραθο και το ριτσίνι ,μετά ένα και κάτι μήνα το κρασί ήταν έτοιμο . Συνήθως άνοιγαν το νέο κρασί του Αγ. Δημητρίου ,κόκκινο ή άσπρο κεχριμπαρένιο και έπιναν όλο το χρόνο.
Το πρώτο θυμάμαι η γιαγιά μου με τη μάνα μου το πήγαιναν στην εκκλησία για να κάνει ο Παππάς τη Θεία Κοινωνία Μόνο με το κόκκινο κρασί .
Θυμάστε το κρασί το έχει ευλογήσει και ο Χριστός μας όπως και το ψωμί .
Να σα πω τώρα ότι από το μούστο κρατούσαν αρκετό και το έβραζαν πολύ ώρα μέχρι να γίνει σαν μέλι ,αυτό ήταν το πετιμέζι που τρώγαμε σαν μέλι ήταν τόσο νόστιμο. Εμένα μου αρέσει πολύ και όταν παω Ελλάδα μου δίνει η αδελφή μου και κάνω μουσταλευριά ,και την ευχαριστώ πολύ να είναι καλά χρόνια πολλά .είναι πολύ καλό για το βήχα .
Για αυτο το λόγο τον λένε και ΠΕΤΙΜΕΖΑ τον Σεπτέμβριο .
Η μάννα μου τότε μας έκανε ταψιά με μουσταλευριά και τρώγαμε ήταν η χαρά μας που τρώγαμε ένα τόσο νόστιμο γλυκό ,αυτά τα γλυκά είχαμε τότε που ήταν πολυ αρκετά για εκείνη τη εποχή .
Αά να σας πω ότι έκανε και γλυκό σταφύλι του κουταλιού από το σταφύλι φράουλα και έβγαζε τα κουκούτσια ,ή από τη σταφίδα το κίτρινο σταφύλι χωρίς κουκούτσια την σουλτανιά σταφίδα .
Ε μη φανταστήτε οτι τρώγαμε πολύ από αυτό μας έδιναν 2,3 φορές το άλλο το φύλαγαν για τους ξένους να κερνάνε με τον καφέ ,τι να έκαναν οι καυμένοι δεν είχαν χρήματα για να πέρνουν άλλα γλυκά .πολλά παιδιά τότε θυμάμαι ότι έτρωγαν από το γλυκό κρυφά στο ντουλάπι που το έβαζαν ,και μερικές φορές γίνονταν ατυχήματα να σπάσουν το βάζο ,τότε άστα είχαν πρόβλημα θα έπεφτε ξύλο.
Εγώ θυμάμαι το έκανα μερικές φορές ευτυχώς δεν έσπασα το βάζο ποτέ .
Αυτός ήταν ο τρύγος στα αμπέλια τότε διότι τώρα ιδικά στο χωριό μου ούτε που έχει αμπέλια πανε τα παράτησαν όλοι .εμείς όλοι φύγαμε από τα χωριά για καλλίτερα έτσι μας έλεγαν οι γονείς να μάθουμε γράμματα να πάμε στη πόλη .οι γονείς τώρα πέθαναν ποιός να τρυγύσει τα αμπέλια; Κανείς ολοα αυτά είναι περάσμένες αναμνήσεις απο τη δική μου γενιά που τα θυμόμαστε ,και στα παιδιά μας και εγγόνια μας ακούγονται σαν παραμύθι .
Δεν είναι όμως είναι αλήθεια έτσι ήταν .
Γειά σας και καλό μήνα πάλι θα σας γράψω και συνταγή για μουσταλευριά ,και γλυκό σταφύλι,όπως το έκανε η γιαγιά μου η ΑΓΓΕΛΩ!!!
Ναι όντως σαν παραμύθι ακούγετε...άλλα τι ωραία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι ευτυχώς που δε σε πιάσανε τρώγοντας το γλυκό! :)